Aflevering 4: Gerard
The Dead Society | May 02 2018 | 00:37:22
Gerard, geboren 3 november 1874, gestorven
19 april 1882. Zo staat er op z’n grafsteen te
lezen. Een jongetje dat maar 7 jaar mocht
worden. Bijzonder is dat hij een eigen graf heeft
gekregen in die tijd. Dat gebeurde niet vaak.
Wordt dit jongetje nog door iemand herinnerd?
Kom ik te weten waarom z’n ouders niet bij ‘m
liggen, hoe hij is gestorven, welke toekomst er
voor hem weggelegd zou zijn? Ik ga op zoek
naar zoveel mogelijk verhalen over dit veel te
korte leven. Je zou een begraafplaats kunnen zien als een klein dorp met zwijgende buren. Met opgeslagen
verhalen die alleen nog verteld worden als de mensen die je gekend hebben ze nog vertellen. Je
leeft voort in de herinnering. En hoe vaak kom je nog ter sprake? Hoe lang leven herinneringen
voort?
In deze serie podcasts wil ik de verhalen vertellen van begraafplaats Soestbergen in Utrecht. Het
kleine zwijgende dorp aan de rand van de stad en tevens de oudste begraafplaats van Utrecht.
Misschien wel te typeren als het Pere la chaise van de stad, met prominente Utrechters als
Gerrit Rietveld, Nicolaas Beets, Boijmans en Dirkje Kuik (beeldend kunstenaar), maar ook vele
onbekenden voor een overgrote meerderheid. Want wie herinnert zich nog het 7-jarige jongetje
Gerard, die in 1882 stierf?
HOE WIL IK DE VERHALEN TOT LEVEN BRENGEN?
Acteurs geven stem aan de overledenen. De herinneringen worden letterlijk gezocht door Carine
van Santen. Wie herinnert zich nog deze verhalen? En welke verhalen moeten volgens hen zeker
verteld worden? Familie, vrienden, collega’s, historici. Waar leven deze mensen voort?
19 april 1882. Zo staat er op z’n grafsteen te
lezen. Een jongetje dat maar 7 jaar mocht
worden. Bijzonder is dat hij een eigen graf heeft
gekregen in die tijd. Dat gebeurde niet vaak.
Wordt dit jongetje nog door iemand herinnerd?
Kom ik te weten waarom z’n ouders niet bij ‘m
liggen, hoe hij is gestorven, welke toekomst er
voor hem weggelegd zou zijn? Ik ga op zoek
naar zoveel mogelijk verhalen over dit veel te
korte leven. Je zou een begraafplaats kunnen zien als een klein dorp met zwijgende buren. Met opgeslagen
verhalen die alleen nog verteld worden als de mensen die je gekend hebben ze nog vertellen. Je
leeft voort in de herinnering. En hoe vaak kom je nog ter sprake? Hoe lang leven herinneringen
voort?
In deze serie podcasts wil ik de verhalen vertellen van begraafplaats Soestbergen in Utrecht. Het
kleine zwijgende dorp aan de rand van de stad en tevens de oudste begraafplaats van Utrecht.
Misschien wel te typeren als het Pere la chaise van de stad, met prominente Utrechters als
Gerrit Rietveld, Nicolaas Beets, Boijmans en Dirkje Kuik (beeldend kunstenaar), maar ook vele
onbekenden voor een overgrote meerderheid. Want wie herinnert zich nog het 7-jarige jongetje
Gerard, die in 1882 stierf?
HOE WIL IK DE VERHALEN TOT LEVEN BRENGEN?
Acteurs geven stem aan de overledenen. De herinneringen worden letterlijk gezocht door Carine
van Santen. Wie herinnert zich nog deze verhalen? En welke verhalen moeten volgens hen zeker
verteld worden? Familie, vrienden, collega’s, historici. Waar leven deze mensen voort?