Waar is Emil? Bij Ley van den Beuken
Waar is Emil? | May 16 2020 | 00:09:24

De man achter Charlee Guitars is Ley van den Beuken, in veel opzichten een veelzijdig man. Ley is gitaarbouwer-en reparateur, professioneel gitarist en gaf gitaarles en heeft ook nog als fotograaf/grafisch ontwerper de kost verdiend. Die veelzijdigheid uit zich ook in zijn vak als gitaarbouwer van voornamelijk elektrische gitaren. De filosofie van Ley van den Beuken is dat iedere gitarist uniek is en dus een eigen model met zijn eigen sound en bespeelbaarheid verdient. Ley kijkt samen met de gitarist naar zijn eigen gitaren en bouwt dit instrument al zestig jaar op maat. Klankvoorstelling: Een versterker is het verlengstuk van een elektrische gitaar. Buizenversterkers dat hebben we het liefste; alleen dat wordt steeds moeilijker. De productie van buizen gebeurt nou nog in oostbloklanden, maar het is zo smerig en zo milieuonvriendelijk. Het zijn allemaal hele ongezonde beroepen en daar willen ze mensen niet meer aan blootstellen. Dat gaat ook voorbij, dat is afgelopen. Als jij een echt gitaargeluid willen hebben, dan heb je een buizenversterker maar het is heel erg trendgevoelig, muzieksoortgevoelig welke versterker je hebt. Als ik iets maak moet het degelijk zijn. Als ik iets doe dan doe ik dat gewoon met het beste materiaal wat ik kan krijgen. Het gaat niet zo zeer of het jaren meegaat, maar ik heb juist bepaalde voorstellingen van klank. De gitaarwereld ontdekken: Toen ik elf was bouwde ik mijn eerste gitaar. Wij hadden geen geld om gitaren te kopen en we wilden toch muziek maken. Ik ben nu 71, dat is dus zestig jaar geleden. Er was niks, ik ben van na de oorlog. Toen ik elf was, het was begin zestiger jaren, wilden wij muziek maken. Ik zaagde gewoon die vormen uit een plank en ik haalde de biesjes uit de kast bij mijn moeder om fretten te maken. We hebben alles op de harde weg moeten leren. Ik wist nog niet eens hoe dat ding gestemd moest worden. Op een gegeven moment kwam de vader van een vriend en hij leerde mij de eerste akkoorden. Dat was een eyeopener vanjewelste. Toen ging er een stukje van die wereld verder open. Je bent nooit uitgeleerd op gitaargebied, nu nog steeds niet. Er is altijd weer wat nieuws te ontdekken. Het is muziek en het komt van binnen uit. Het is een stukje van je ziel, emotie, het verandert steeds. Elke periode in je leven brengt wat voort en ook elke plaats waar je bent. Als je reist, over de wereld, je neemt overal wat van mee. Ik wil weten hoe dat in elkaar zit en ook hoe die instrumenten gebouwd zijn. Hoe mensen een gitaar willen hebben, dat verandert. Hemels gevoel en derde ledemaat: Ik ben altijd met die gitaar bezig geweest. Natuurlijk kan je daar je ei in kwijt. Er is geen dag dat ik niet speel, of dat nou aan de werkbank is of op kantoor. Overal waar ik zit staat een gitaar, ik heb altijd wel iets om aan te pakken. Ik probeer altijd in die gitarist te kruipen waar ik voor werk. Ik zie hem spelen en dan denk ik: dit zoekt die, dit moet die hebben. Dat zie je aan hoe iemand speelt. Als ik hier de hele week sta te prutsen aan de werkbank vind ik dat wel heel bevredigend. En vooral als je wat gemaakt hebt en iets is klaar en ik ben er tevreden over, dat is een hemels gevoel. Het is een stuk van mijn lijf, weet je wel? Die gitaren, zeker die ik zelf maak, hangen zodanig aan mijn lijf, dat is gewoon een verlengstuk. Dat is een derde ledemaat, laten we het zo zeggen. Ley van den Beuken
