Waar is Emil? Bij Raymond Crutzen

Van 1989 tot 2005 was hij als 1e hoboïst verbonden aan de Koninklijke Militaire Kapel in Den Haag en speelde vanaf 2005 althobo en 2e hobo in het toenmalig Limburgs Symfonie Orkest. Hobo-Atelier Crutzen is al sinds 1998 de hobo specialist in Zuid Nederland. Om het vak te leren heeft hij stage gelopen bij Hobo fabriek Lorée in Parijs. Raymond combineert zijn vaardigheden als reparateur en musicus, om hoboïsten deskundig te helpen en te adviseren, waarbij perfectie hoog in het vaandel staat. Onder zijn klanten bevinden zich vele professionele hoboïsten die werkzaam zijn in symfonieorkesten in Nederland en Duitsland, hobodocenten en de vele muziekverenigingen in de Euregio. Hoborieten maken en hobo's repareren: Ik maak rieten voor de hobo maar ik repareer hobo's, dat is eigenlijk mijn voornaamste bezigheid. Ik gebruik altijd het hoboriet wat geoogst wordt in de buurt van Avignon (Frankrijk). Dat staat gewoon langs de oever eigenlijk te drogen en te waaien en daardoor wordt het flexibel, in de winter wordt het geoogst en dan wordt het twee, drie jaar gedroogd. Hoe boller het riet staat, hoe krachtiger het is. De hobo wordt van ebbenhout gemaakt en wordt tien jaar gedroogd en dan wordt er de body van gemaakt en gedraaid. Er zitten ook heel veel gaatjes op korte afstand. Hoe dikker het hout is hoe meer het werkt. Een dikke balk als die droogt, die scheurt maar die kan ik dan weer repareren door dat heel mooi op te vullen met speciale lijm en houtgruis en dan wordt dat heel mooi gepolijst en daar zie je er niks meer van. Ondanks corona-en cultuurcrisis blijft de liefde voor de hobo: Ik ben met het hobo repareren begonnen niet om rijk te worden want dat wordt je er toch niet van, in ieder geval niet als je ambachtsman bent. Ik heb het altijd naast mijn baan als beroepsmusicus gedaan, in de schaarse vrije uren. Ik vond het interessant, het is de liefde voor de hobo en ook om andere collega's en hoboïsten een zo goed mogelijk te spelen instrument te kunnen geven. Iemand die instrumenten repareert en die repareert een hobo en die kan hem niet bespelen zoals ik hem kan bespelen, kan nooit de fijne kneepjes er uit halen. De muziek ligt nu helemaal stop door de coronacrisis maar de vorige crisis, de cultuurcrisis, die heeft het meeste kapot gemaakt. Dat is ook de reden waarom ik eigenlijk zelf ook ben gestopt met professioneel spelen. Ik moest steeds meer werken voor in wezen minder geld als professional. Dus ook minder tijd om te repareren. Dat is ook de reden eigenlijk waarom dat ik het nu nog steeds doe, uit liefde voor het instrument. DNA: De hobo die ik gerepareerd heb moet in eerste instantie voor mij perfect zijn als perfectionist en dan moet de klant er mee tevreden zijn. Vanaf mijn negende ben ik met die hobo begonnen. Het is een stuk van je identiteit, van je ziel geworden. Als ik ergens een hobo hoor spelen op een concert of wat dan ook, dat zit zo in je DNA, dan ben je toch stiekem bezig van: Dat zou ik zo doen. Dan hoor ik die toon en denk van: Daar zou ik iets aan kunnen doen dat die mooier klinkt of ietsjes bijgesteld moet worden zodat... Het blijft bij, je hele leven. Raymond Crutzen