Het Heulmeisje werd 50 jaar geleden gevonden bij Maarssen: dit weten we nu, met podcasttips

Het is zondag 24 oktober 1976 als op parkeerplaats De Heul, langs de snelweg bij Maarssen, het lichaam van een meisje wordt gevonden. Ze ligt er dan al een tijdje. Er komt geen familie die haar herkent, en ook hoe ze is gestorven, wordt nooit vastgesteld. Deze maand is het precies vijftig jaar geleden, en nog altijd weet niemand hoe ze heette. Nederland kent haar alleen als het Heulmeisje.

Een vergissing van dertig jaar

Al snel dacht iedereen te weten wie ze was. Rond dezelfde tijd was uit een plaats in de buurt een meisje verdwenen van wie de leeftijd en het signalement leken te kloppen, en gebitsonderzoek leek dat te bevestigen. Het Heulmeisje kreeg haar naam en een graf, en haar familie stond daar elk jaar stil bij haar verdwijning. Tot die vrouw zich in 2006 zelf meldde: ze had al die tijd gewoon geleefd. Daarmee stond het onderzoek na dertig jaar weer bij nul.

Dit is er bekend over het Heulmeisje

Wat vaststaat, is weinig. Eerst werd de leeftijd van het meisje geschat op een jaar of achttien; later onderzoek wees erop dat ze mogelijk pas dertien of veertien was. Er werd een reconstructie van haar gezicht gemaakt, haar lichaam werd opgegraven voor nieuw onderzoek, en sinds de jaren 2000 buigt een coldcaseteam van de politie zich over de zaak. Door de jaren heen kwamen ook verdachten in beeld, onder wie een vader en zoon uit de buurt, maar niemand is ooit voor haar dood veroordeeld. De parkeerplaats zelf bestaat niet meer; die verdween toen de snelweg werd verbreed.

Waarom duurt er te lang

Dat de zaak na een halve eeuw nog openligt, heeft volgens Pim Faber, die twintig jaar het tv-programma Vermist maakte, meerdere oorzaken. In 1976 stond het forensisch onderzoek nog in de kinderschoenen: voor een bloedgroep was toen veel bloed nodig, terwijl een spatje nu genoeg is voor DNA-onderzoek. Daarnaast is volgens hem een deel van het oorspronkelijke dossier verdwenen, vermoedelijk ergens tussen de reorganisaties van de politie door, in een tijd waarin alles nog op papier stond.

Wie zoekt er nog naar haar naam?

Rond het jubileum duiken verschillende makers opnieuw in de zaak. Faber maakte samen met Loes Leeman, oud-eindredacteur van Vermist, en maker Jacqueline Maris de serie Koud Bloed: Het geheim van het Heulmeisje voor Podimo. Ze spraken iedereen die ook maar iets met de zaak te maken had, en kwamen er volgens Faber achter dat lang niet alles ooit is onderzocht. Hun belangrijkste doel is het meisje haar naam terug te geven. Dat er na vijftig jaar nog zoveel tijd in een zaak wordt gestoken, vindt hij vanzelfsprekend: "Ik vind het ook een stukje beschaving", zei hij daarover in de podcast Crime Inside van Nancy Dekens en Mick van Wely.

Ook True Crime Pro's wijdt een aflevering aan de zaak, met oud-rechercheur Wim Perlot. Hij schreef samen met Boudewijn Smit een boek over het Heulmeisje.

Misschien mist iemand haar nog

Wie ze ook was, ergens moet iemand haar hebben gekend. Volgens Faber kan het in theorie zelfs zo zijn dat er in Nederland of Duitsland nog een moeder leeft die af en toe aan haar dochter denkt. Heb je informatie over de zaak, dan kun je die doorgeven aan de politie via 0900-8844, of anoniem via Meld Misdaad Anoniem op 0800-7000.

Veelgestelde vragen

Wie is het Heulmeisje?

Een onbekend jong meisje van wie het lichaam op 24 oktober 1976 werd gevonden op parkeerplaats De Heul bij Maarssen. Haar identiteit is na vijftig jaar nog altijd niet vastgesteld.

Waar werd het Heulmeisje gevonden?

Op parkeerplaats De Heul langs de snelweg bij Maarssen, in de provincie Utrecht. Die parkeerplaats bestaat niet meer; hij verdween bij de verbreding van de snelweg.

Is de zaak van het Heulmeisje opgelost?

Nee. Haar naam en de doodsoorzaak zijn nooit vastgesteld, en niemand is ooit voor haar dood veroordeeld. Een coldcaseteam van de politie onderzoekt de zaak nog altijd.

Waarom dacht men lang dat het Heulmeisje een vermist meisje uit de buurt was?

Rond dezelfde tijd verdween er een meisje uit een plaats in de buurt van wie leeftijd en signalement leken te kloppen. Dertig jaar lang werd aangenomen dat zij het was, tot ze zich in 2006 levend meldde.