040: Van geitenhoedster tot leider: wat Fadma van Leent ons leert over leiderschap (deel 4 van 4)

Dit is de vierde en laatste aflevering van de podcastserie waarin ik in gesprek ben met Fadma van Leent. In de vorige afleveringen vertelde ze over haar jeugd in de bergen van Marokko, haar ontwikkeling in Nederland en haar sterke rechtvaardigheidsgevoel. In dit laatste gesprek staan we stil bij leiderschap, talent en de betekenis van alles wat ze in haar leven heeft meegemaakt.

Tijdens een van onze gesprekken zei Fadma: 'Ik kan hoeden.' Die uitspraak bracht ons terug naar het meisje dat vanaf haar vijfde met de geiten de bergen introk. Ze moest richting geven, zoeken naar water en voedsel, weten waar gevaren dreigden en welke risico's ze onderweg kon tegenkomen. Ze moest ervoor zorgen dat de kudde bij elkaar bleef en oog hebben voor de dieren die niet vanzelf meekonden.

Eigenlijk zijn dat prachtige basisprincipes van leiderschap. Weten waar je met elkaar naartoe wilt, zorgen dat mensen beschikken over wat ze nodig hebben, risico's tijdig onderkennen en oog hebben voor degenen die achterblijven. Maar ook verantwoordelijkheid nemen, keuzes durven maken en beseffen dat je resultaten nooit alleen bereikt.

Fadma vertelt over Bloempje, haar eerste geit, die een bijzondere rol vervulde in de kudde. Fadma bepaalde de richting, Bloempje volgde haar en de rest van de kudde volgde Bloempje. Samen met de hond vormden ze eigenlijk haar eerste managementteam. En dat zonder ooit een leiderschapstraining te hebben gevolgd.

Later deed Fadma jarenlang ervaring op met leidinggeven. Inmiddels werkt zij als leidinggevende bij de Bovengrondse Vakschool in Heerlen.

Fadma vertelt waarom leiderschap niet gaat over jezelf groter maken, maar over anderen helpen groeien. Over mensen werkelijk horen, zien en serieus nemen. Over gelijkwaardigheid, betrouwbaarheid, duidelijkheid en de moed om soms ook een onaangename boodschap te brengen.

We spreken ook over de kracht van kwetsbaarheid, over het boek dat Fadma wil schrijven en over wat haar levenservaringen haar hebben geleerd. Ze vertelt hoe ze zichzelf meerdere keren opnieuw heeft moeten opbouwen en hoe belangrijk het is dat iemand in je gelooft, juist wanneer je zelf geen mogelijkheden meer ziet.

Aan het einde van ons gesprek geef ik Fadma een cadeautje in woorden. Ik noem haar een hoeder. Want een hoeder loopt niet alleen voorop, maar kijkt ook om naar degenen die achterblijven. Die ziet wie bescherming nodig heeft, wie dreigt af te haken en wie misschien nog niet weet waartoe hij of zij in staat is.

Een persoonlijk gesprek over leiderschap, kwetsbaarheid en de betekenis van een ander werkelijk zien en in iemand blijven geloven.

Meer weten over leiderschapsontwikkeling?