Je bent niet als vrouw geboren, je wordt tot vrouw gemaakt, schreef Simone De Beauvoir. Maar wat is dat dan, vrouw? In welke onzichtbare verhalen bewegen we ons, en hoe maken we ons ervan los? Hoe ga je om met sociale verwachtingen en schrijf je daarin je eigen verhaal? En dan, explosief onderwerp: het moederschap. Het is nog altijd moeilijk om te zeggen dat je er spijt van kan hebben. Wat leert ons dit over keuzes en wat we daarvan verwachten? En wat zegt het over de maakbaarheid van het leven? En is dat per definitie iets negatiefs, spijt?