“Maar die chemie tussen ons, dat heb ik nog nooit met iemand gehad.” Ondertussen slaap je slecht, slik je je behoeften in en hangt je humeur af van één berichtje.
In deze aflevering praat ik over aantrekkingskracht die je steeds meer kost, over de opluchting wanneer iemand eindelijk weer dichtbij komt en hoe je vanwege de mooie momenten blijft goedpraten wat je pijn doet.
Want je kunt iemand ontzettend graag willen en toch moeten erkennen: zoals het nu gaat, raak ik mezelf kwijt.
————
Naar mijn website