
Vijf zakken chips, patat, pizza, pannenkoeken en een flinke voorraad koekjes en zure matten. Wouter en Sharon gingen een weekend naar Texel en van hun gezonde eetpatroon bleef weinig over. Maar waarom kan de één daar heerlijk van genieten, terwijl de ander zich achteraf schuldig voelt?
Sinds september doen ze samen de 100 dagen challenge: geen alcohol, geen ongezonde snacks en bewuster leven. Het gaat goed, totdat ze met Senn en hond James een weekendje weggaan. Alcohol laten ze staan, maar in de supermarkt slaat Wouter behoorlijk door.
Eenmaal thuis overheerst bij hem niet het fijne weekend, maar de teleurstelling over zichzelf. “Waarom heb je die discipline niet?” vraagt hij zich af. Sharon kijkt er heel anders naar. “Het is maar één weekend,” zegt ze. “En dat is ook lief zijn voor jezelf.”
Waarom zien we sneller wat verkeerd gaat dan wat goed gaat?
Ze praten over opvoeding, jezelf beperkingen opleggen, positief blijven en wat ze daarin misschien van elkaar kunnen leren.
Want als 98 dagen goed gaan en twee dagen anders lopen, waarom blijven juist die twee dagen dan zo hangen
Hoofdstukken:
00:00 Intro - Eerst nog even terug naar vorige week
02:19 Een weekend Texel. Alle remmen los?
05:48 Waarom krijg ik spijt van genieten?
09:14 Wanneer wordt discipline een straf?
13:07 Waarom moet alles eigenlijk op?
15:46 Waarom blijft het negatieve hangen?
19:15 Kun je veranderen hoe je naar jezelf kijkt?
