Migratiecrisis, de manosphere en een mid-summer murder - Nijman & Charante #59

Vlak voor we op record drukten vanmorgen, vernamen we dat de Raad van State adviseert om de asieldwangwet níet in te trekken. Dus hoewel het Rode Kruis en Vluchtelingenwerk zelf niet meer naar Ter Apel durven, moet dit kabinet toch de kans krijgen om al die vechtende en met messen zwaaiende zogenaamde vluchtelingen over zo veel Nederlandse gemeentes te spreiden. Gedwongen.

Terwijl Rob Jetten strandkiekjes van personeelsuitjes met zijn Vak K-genoten deelt of in het AD vertelt dat je als premier niet ontspannen op vakantie kan, ligt politiek Nederland nochtans op z’n gat. Terwijl er toch genoeg reden is om alle verloven in te trekken en die verdomde asielwaanzin te stoppen voordat alle instanties functioneel onder de voet zijn gelopen.

Maar ja. Den Haag met vakantie, de ME die niet meer handhaaft bij rellende Marokkanen en de media die ieder asielincident reduceren tot populistische opruiing en elke homomishandeling afdoen als een gevalletje ‘manosphere’: de burger lijkt met de dag meer op zichzelf aangewezen, en voelt dat ook zo.

Tel daar nog de moord op voormalig Britse politica Ann Widdecombe (78) bij op, een klassieke conservatieve madam die het woord voerde over de migratiepolitiek van Nigel Farage z’n Reform-partij. Zij lijkt te zijn doodgeslagen in haar woning in Dartmoor, en zo we hebben een actuele casus bij een groot mysterie van de postmoderne tijd: waarom haten “wij” onszelf toch zo, dat we tot collectieve maatschappelijke verminking over willen gaan?

This is a public episode. If you'd like to discuss this with other subscribers or get access to bonus episodes, visit www.nijmansnieuwsbriefje.nl/subscribe