Nabij

Ooit stonden we op afstand,jij en ik,Een muur van kou,De winter in ons hartwas stil en kil,Niemand die mij wilDe woorden die we spraken,scherp en kil,Of zwijgend niksalleen maar stil.Maar net als sneeuw die in de zon verdwijnt,Kwam liefde zachtjes binnen,onverwacht en rein.Wat begon met twijfel,groeide tot meer,Een vriendschap, een vonk,een liefde zo teer.Van afstand naar nabij,van kou naar licht,Met jou aan mijn zijde,Heb ik weer zicht.In het zonlicht dat ons samen omringt,Voel ik wat mijn ziel allang bezingt.Geen toeval, geen spel,Maar iets wat klopt,zoals mijn hart voor jou,heel snel.Wat begon met twijfel,groeide tot meer,Een vriendschap, een vonk,een liefde zo teer.Van afstand naar nabij,van kou naar licht,Met jou aan mijn zijde,Heb ik weer zicht.Het leven verrast als kaarslicht in de nacht,Zacht en onverwachtmaar met zoveel kracht.Jouw liefde als zijde,Jouw lichaam, heel zacht.Wat begon met twijfel,groeide tot meer,Een vriendschap, een vonk,een liefde zo teer.Van afstand naar nabij,Van kou naar licht,Met jou aan mijn zijde,Heb ik weer zicht.Met jou in mijn hart en jouw liefde dichtbij,Ben jij het wonder dat ik zochtvoor altijd, voor mij.Patrick