Waar is Emil? Bij Nico Pieck

Na vele verhuizingen, wegens uitbreiding, is zijn meubelatelier tegenwoordig gevestigd in een oude timmerfabriek in het kloosterdorp Steyl. Hij wil zijn werk- en leefwijze graag doorgeven aan zijn kinderen en zijn personeel. “Hard werken maar met passie en plezier. Wij zorgen ervoor dat uw meubel weer een pronkstuk wordt en verzorgen het gehele proces van advies tot realisatie”, aldus Nico Pieck. Meubels stofferen of restaureren is net als muziek maken, dat is een gevoel: Het is allemaal design, het is vintage. Voor mij betekent dat dit ontwerpen zijn die met de tijd meegaan, de gedachte achter het ontwerp. En de kunst is voor mij om het meubelstuk weer in ere te herstellen. Ze hebben erover nagedacht, over het meubelstuk. Heel veel mensen denken van: een goed ontwerp, dat wil ik wel in mijn kamer hebben staan. Dat is ook een fascinatie. Het is een kunstvoorwerp, 100 procent. Maar je moet het wel goed doen, goed stofferen. Op de juiste manier, hoe zij, de ontwerpers, dat voor ogen hadden. Dat is belangrijk. Ik droomde ook eerder om iets in de muziek te doen en heb ook weliswaar met mijn broer Tasilo Pieck onder andere de band “Touchin' Tongues” opgericht en dat kun je vergelijken met mijn werk nu en muziek maken. Je legt er een bepaald gevoel in. Dat doe je met muziek maken ook, maar met mijn werk ook. Je moet wel zorgen dat je er een bepaalde “feel” bij hebt hoe je met de meubels omgaat. Met het restaureren. Met je handen werken. Het is iets wat je in je vingers moet hebben. Je moet creatief denken om dingen op te kunnen lossen. Mijn hele dag bestaat uit problemen oplossen. Bijvoorbeeld welke bepaalde handelingen ga ik doen. Met stoffen werken. Hoe zit dat? Hoeveel ruimte heb je? Hoeveel ruimte moet je innemen? Van nul af aan beginnen als een soort “bankenfluisteraar”: Het is terug beleven. Soms heb je geen oude stof waar je mallen van kunt maken, of zo. Dus dat moet jezelf maken. In principe begin je van ”scratch”, van nul. Dat is juist de kunst. Je kunt niet altijd zien hoe het meubelstuk is opgebouwd, omdat er soms geen afbeeldingen zijn van de fauteuil of van het bankje. Ik kijk altijd heel kritisch naar de inrichting en naar de meubels van mensen. Dan ga ik zitten, ga ik voelen en erover strijken. Ze noemen me ook weleens de “bankenfluisteraar”. Dat is zo gekomen om te zien en om mezelf te ontwikkelen. Ik doe het weleens bij andere mensen thuis om te gaan zitten en kijken wat ze hebben. Je moet rustig de tijd ervoor nemen om het goed te doen. Niet te overhaasten. We zijn geen productiebedrijf. We zijn een bedrijf dat het echte ambacht uitvoert. Mensen noemen me weleens een kunstenaar, maar dat zeg ik natuurlijk niet van mezelf. Maar het is wel heel fijn als men zo over je denkt. Ik heb me natuurlijk wel gespecialiseerd in dit werk. De klanten komen niet alleen uit Nederland. We zijn niet regio gebonden. Ze komen uit Duitsland, Frankrijk en België. Wij streven ernaar om dit vak door te beoefenen, verder uit te breiden en aan het personeel door te geven. Beleving doorgeven als levenswerk: Je bent inderdaad altijd met andere ontwerpers bezig, maar in de toekomst moet er ook een Nico Pieck-meubel komen, tenminste daar ben ik wel mee bezig en van plan in de toekomst. Je moet onderaan beginnen. Je gaat het stap voor stap doen. Zo ga ik het ook doen, zoals ik het in mijn hoofd heb. Het is net als muziek, toch? Alles is al eens een keer gedaan. Je moet een beetje creatief zijn om iets te ontwerpen of als je muziek schrijft. Dan kom je toch weer terug op dat gevoel. Je moet gevoel in je werk leggen en dan kun je dat ook doorgeven naar je klanten toe. Die beleving kun je dan doorgeven. Zij voelen dat ook als jij er passie voor hebt. Ik analyseer alles. Ik ga precies na van: Hoe zit jij, meubel, in elkaar? Ik ga je weer in ere herstellen. De meubels gaan naar een goed huis en de mensen gaan ervan genieten. Dan kijk ik uit naar de ontmoeting met de mensen, met de klanten en met hun meubelstuk. Voor mij is het elke week gewoon feest. Het geheim van een goed gemaakt meubel is een goed ontwerp. Als mensen dat snappen dan kun je ook op een designbank of designfauteuil misschien niet zo goed zitten, maar je hebt wel een kunststuk in je huis staan. Je haalt hier zoveel voldoening uit en daarom doen we waar we goed in zijn. Je gaat met plezier naar je werk toe en dat kunnen niet heel veel mensen zeggen. Het is misschien wel mijn levenswerk, ja. Zo zie ik het. Nico Pieck