In de lege wandelgangen van een schouwburg is de conciërge Fiona alleen achtergebleven want de schouwburg is dicht. Niemand speelt of danst nog op de planken, niemand zit verwonderd te kijken in de zaal. Het is er stil, té stil. Om de leegte in huis - en in haar hart - te vullen, start Fiona haar eigen radioprogramma: Radio Fiona! Ze interviewt de dingen rondom haar: een huilende wc-borstel, de balletvloer van Vlaanderen, een manisch gordijn en Dramaturgino, de huisdramaturg. Zo komt het theater weer even tot leven. Toch voor even. Of is het misschien alleen in Fiona’s hoofd?
° 1983, Burundi Ze groeide op in Amerika en kreeg daar de microbe voor het rolschaatsen te pakken. Nadat ze samen met haar vader de hele wereld rondreisde, kwamen ze terug naar België. Als single mom werkte ze jarenlang van nine to five. Tot haar vader overleed aan Covid, toen maakte ze een besluit: eindelijk gaan voor haar teenage dream: een eigen rolschaatsdisco openen en mensen meenemen naar de good vibes uit haar kindertijd.
Hans° 1962 , KortrijkToen de kazerne in 2008 sloot en de hele inboedel verhuisde naar Peutie, werd de site een vrijplaats voor allerlei dingen die het zonlicht beter niet zien; vandalisme, criminaliteit, geheime ontmoetingen en ga zo maar door. De Asiat-site werd voor burgemeester Hans Bonte hoe langer hoe meer een blok aan zijn been. Tot hij er in 2017 op een oudejaarsnacht plots een kans in zag voor zijn stad en besloot de site van het leger te kopen.
° 1960, MechelenToen ze voor het eerst op Asiat kwam, was ze amper 2O jaar en pas vlak voor haar pensioen is ze hier weggegaan. Als eerste vrouwelijke onderofficier op deze kazerne, moest ze af en toe haar mannetje staan, maar dat was geen enkel probleem. Miliciens opleiden, sleutelen aan een tank of als Blauwhelm mee op missie in Joegoslavië in de jaren ’90, het was uitdagend, maar plezant.
° 1931, VilvoordeAls klein jongetje groeide Lucien op in de straten rond den Asiat. Bommetjes werpen, zwemmen in de Zenne, voetballen vanachter in de Hellestraat. Toen er na de oorlog nauwelijks werk te vinden was, kwam hij hier terecht. Draaien, frezen, vijlen, hij kon alles met metaal. Hij werkte nu eenmaal graag met zijn handen. Hoe zag het leven er in de jaren '30 uit in de Vilvoordse straten? En tijdens de oorlog?
Fiona is verdrietig en kruipt in het souffleurshok want daar voelt ze zich altijd beter. En daar komt ze niet meer uit. Tot Mega Muze wakker wordt! De trapleuning doet mee aan haar kwisje en Dramaturgini vertelt over iets heel speciaals: de lach. Wanneer Fluffy de wcborstel in huilen uitbarst, helpt Fiona haar met een uitzonderlijke massage. En net wanneer Fiona afscheid wil nemen van de luisteraar, krijgt ze van haar vrienden een groot cadeau: een overweldigende show vol muziek en dans die niemand onberoerd laat !
Het is spannend vcor Fiona. Ze moet naar de kelder waar een walvis woont. Wanneer ze terug boven komt klampt iedereen haar aan om iets te zeggen voor de radio. Fiona heeft het dan ook druk! Ze neemt ons mee de trappen op naar het vierde balkon en doen een kwisje met het plafond. Daar leren we waarom er zoiets bestaat als applaus en hoe je een hele wereld kan fantaseren rond één simpele zin. Mega Muze, de blote vrouw op het schilderij blijft echter slapen. Wordt ze ooit wakker?
Conciërge Fiona zit helemaal alleen op het podium van een prachtige schouwburg en neemt ons mee in haar radioprogramma. Ze doet een interview met zichzelf en dan ineens begint alles rondom haar te leven. De balletvloer wil zijn zegje doen, het theatergordijn doet mee aan een quiz en huisdramaturg Dramaturgini legt uit waarom acteurs 'dikke merde’ zeggen voor hun optreden begint, oftewel ‘dikke kaka’. En wie is die mysterieuze Mega Muze op het schilderij in de foyer?
