Tijdens De Rust

Nigel vertrekt op vakantie, Ben waakt over het fort terwijl we weg zijn. 

11 juli, De Rode Duivels, De oranje rioolpijp, Politici en het is te heet 'tis 't 'eet.

Ben is terug uit Duitsland. Hij brengt een verslag van het 'Fusion Festival'. Wij hopen dat de Rode Duivels een 'kick up the ass' geven aan de Oranje onding.

Ben zit nog op zijn festival. Volgende week zijn we er weer. 

Vanochtend ben ik vroeg opgestaan om naar de Duivels te kijken. Voetbal is zoals het leven, er wordt wat over en weer gefoefeld en op het einde winnen de millionaires.

Theo heeft een zonnensteek. Bart De Pauw is terug, terug. En de Rode Duivels en Engeland mogen elkaar pas tegenkomen in de halve finale; dan is toch één van mijn twee ploegen goed bezig.

We lopen over met hulde voor de miljardairs die onze planeet zo zorgzaam behandelen. Als God bestaat, dank aan hem om ons deze onzelfzuchtige mannen te schenken.

Ben is in de Keuken Haikus aan het pellen, Nigel geraakt amper uit zijn seniorenslaap. Maar ze zijn er! Ons helden van de podcastwereld.

Even een rant. Het is maar 15' minuten, we zullen doorgaan.

Ik en Ben hebben het over een hele reeks 'dingen' zonder expertise of voorkennis. Maar er zijn wel haiku's.

Ben is terug na een deugddoende wandelvakantie, en hij heeft blijkbaar goed weer teruggebracht.

Mijn mond hangt zo scheef als wat dankzij de verdoving van mijn fantastische tandarts. Generatieconflict, de grootste afleidingsmanoeuvre.

Net terug van een fantastisch weekendje weg. De ervaring van Ryanair overleefd.

Zelfs met één nieuwsuitzending per dag zijn de oorlogszuchtige onzin en het gebrek aan kritische journalistiek op een ongekende hoogte gekomen. 

Big news over een nieuw project. 

Sommigen onder ons vieren de overwinning op de nazi's door nazi's uit te nodigen op een podcast, blijkbaar.

Zoals in de old days is de 15-minuten durende ondergang  er terug. 

Ben heeft prachtige haiku's klaar. Nigel is amper wakker, maar stoeft over Café Welkom in Noorderwijk.

Tussen al het oorlogstaal, antidemocratische leiders en genocidaal gekken… is er ook positivisme; wij wagen ons eraan vandaag.

Wij zijn terug van nooit weggeweest! Om de 'podcastsphere' te verpesten met ons ongevraagde meningen en minimum aan ernst. 

Een vrijdagse podcast over comedy en 'The Horsemen of the Apocalypse'… Trump, Putin, Netanyahu, ayatollahs, etc.

Ben en ik zitten samen nog een keer: de maandagpodcast,  in al zijn glorie én paprika chips. 

Een zaterdag, dag voor de chocopolypse van Pasen. Laat ons blij zijn dat de grote leider en oranje baboon, vrede op aarde bewaart.

Ik vertrek naar Zürich om op te treden, dus weer geen lange 'tijdens de rust' morgen met Ben. Daarvoor nog een week wachten ... ondertussen zoek ik manieren om door de BS van het Nieuws te geraken zonder gek te worden.

Tijdens de halfuur tussen het opnemen van deze podcast en het publiceren zal D. Trump zijn gedachten tien keer veranderd hebben. Mss is op dit moment de USA in oorlog met Zeeuws-Vlaanderen of zo. Toch doen we allemaal verder en proberen we het beste ervan te maken. Schol!

Ben en Nigel hebben weinig te vertellen maar dat hoeft geen speelbreker te zijn! We gaan ervoor. 

Nigel en Ben hebben het over 'ageism', oude mannen, oorlog en Comedy.

Trump en Netanyahu doen alles om rechtszaken en de Epstein-files op 'hold' te zetten.

De leiders van Iran zijn even grote smeerlappen.

Ocharme al de tax vluchtelingen en 'influencertypen' in de Golfstaten. Ondertussen sterven meestal onschuldigen. 

Oorlog.

We hebben voor het eerst samen opgetreden, en er vielen geen gewonden. 

Is de besnijdenis een amateursport? Is een stilteretrait een idee? Of moeten we gewoon met alles blijven lachen tot ons licht dooft? 

Vandaag heb ik het over 'jezelf vinden', 'de markt' en 'ver geraken'. Nergens vind je zoveel onzin erover als hier op deze podcast. 

Een beetje gevaarlijk als oude (blanke) man maar ik zeg ook iets over Schols/Soundos en het huidige klimaat... En nu ga ik verder poetsen.