"Verdwenen esdoorn" van Rutger Kopland (door Monique Peltenburg)

VERDWENEN ESDOORN

Hij stond al die jaren
voor mijn raam en ik zag
hoe hij steeds langer
stond dood te gaan

nu is hij weg – ik zie hem
alleen nog voor me
als ik aan hem denk

als ik door de ruimte kijk
boven de lege plek
waar hij leefde

hoe vanzelfsprekend
is ook nu dit uitzicht