PodNL is gratis maar niet goedkoop. Wil je ons steunen? Neem dan je...

Podcast

Alles van waarde is weerloos

"Alles van waarde is weerloos", de podcast waarin ik, Allard Amelink, op zoek ga naar de mooiste gedichten uit het Nederlands taalgebied. Dat doe ik door jou als luisteraar te vragen naar je favoriete gedicht. Zo bouwen we samen een canon van de mooiste poëzie.

Afleveringen

  • Bonusaflevering: "Dagsluiting" van Gerard Reve (door Allard Amelink)

    Jun 11 2020

    DAGSLUITING Eigenlijk geloof ik niets, en twijfel ik aan alles, zelfs aan U. Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft, dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam, en dat, in dezelfde wanhoop, Gij mij zoekt zoals ik U.

  • "Voor een dag van morgen" van Hans Andreus (door Frits Spits)

    Jun 10 2020

    VOOR EEN DAG VAN MORGEN Wanneer ik morgen doodga, vertel dan aan de bomen hoeveel ik van je hield. Vertel het aan de wind, die in de bomen klimt of uit de takken valt, hoeveel ik van je hield. Vertel het aan een kind dat jong genoeg is om het te begrijpen. Vertel het aan een dier, misschien alleen door het aan te kijken. Vertel het aan de huizen van steen, vertel het aan de stad hoe lief ik je had. Maar zeg het aan geen mens, ze zouden je niet geloven. Ze zouden niet willen gel...more

  • "Verdwenen esdoorn" van Rutger Kopland (door Monique Peltenburg)

    Jun 09 2020

    VERDWENEN ESDOORN Hij stond al die jaren voor mijn raam en ik zag hoe hij steeds langer stond dood te gaan nu is hij weg – ik zie hem alleen nog voor me als ik aan hem denk als ik door de ruimte kijk boven de lege plek waar hij leefde hoe vanzelfsprekend is ook nu dit uitzicht

  • "Stilstaan" van Gil vander Heyden (door Quirijn De Kraker)

    Jun 08 2020

    STILSTAAN Vanmorgen horloge gepakt: staat stil. Kapot. Niks meer aan te doen. Op het balkon gezeten. Broodje kaas gegeten. Poes gestreeld. Geraniums water gegeven. Radio aangezet. Gewenst dat niet alleen mijn horloge maar ook deze dag stil zou blijven staan.

  • "XIV" van W.F. Hermans (door Marie-Christine Rynja)

    Jun 05 2020

    XIV Als kleine vogels nestelden je handen in de bonten mouwen van je mantel. Fladderden over de breede randen, Je vingers beurtelings vleugels of halzen, Je glanzende nagels roze snavels. Je wimpers waren kleine waaiers, Die je bezwerend neer kon slaan, Voor wat je te zeer zou hebben ontdaan, Of wat in je oogen kon ontstaan. Maar soms ontgingen hen toch je tranen.

  • "Phoenix" van Hendrik Marsman (door Gertjan Endedijk)

    Jun 04 2020

    PHOENIX Vlam in mij, laai weer op; hart in mij, heb geduld, verdubbel het vertrouwen - vogel in mij, laat zich opnieuw ontvouwen de vleugelen, de nu nog moede en grauwe; o, wiek nu op uit de verbrande takken en laat den moed en uwe vaart niet zakken; het nest is goed, maar het heelal is ruimer.

  • "Wie" van Derek Otte (door Judith Bokhove)

    Jun 03 2020

    WIE wie heeft er wat tijd raadt dat ik vecht kent de monsters onder mijn bed hoort mijn stilte geeft me wat hoop weet van de wolk boven mijn hoofd wie kijkt naar me om zegt me gedag ziet het verdriet achter mijn lach stelt me in staat biedt vaste grond vraagt hoe het gaat en… hoe dat komt

  • "Wilhelmus" toegeschreven aan Filips van Marnix van St. Aldegonde (door Andreas Vos)

    Jun 02 2020

    Wilhelmus van Nassouwe ben ik, van Duitsen bloed, den vaderland getrouwe blijf ik tot in den dood. Een Prinse van Oranje ben ik, vrij, onverveerd, den Koning van Hispanje heb ik altijd geëerd. In Godes vrees te leven heb ik altijd betracht, daarom ben ik verdreven, om land, om luid gebracht. Maar God zal mij regeren als een goed instrument, dat ik zal wederkeren in mijnen regiment. Lijdt u, mijn onderzaten die oprecht zijt van aard, God zal u niet verlaten, al zijt gij nu be...more

  • "Soms moet dat" van Lieke Marsman (door Marije Van Beek)

    May 29 2020

    SOMS MOET DAT Ik sta met mijn open mond vol geluk te wachten tot iemand het eruit pakt wil je het geluk uit mijn keel pakken zodat ik er niet langer over struikel tijdens het praten misschien zou je kunnen luisteren op de kruk bij mijn knie kunnen zitten zeggen dat je iets leuks gaat doen dit weekend dat je van alles van plan bent en vragen of ik daar de uitvoering van wil worden misschien kun je mijn hand vasthouden als we nog eens samen voor een winkelruit ons af staan te vragen h...more

  • "Herinnering aan Holland" van Hendrik Marsman (door Cees Zweistra)

    May 28 2020

    HERINNERING AAN HOLLAND Denkend aan Holland zie ik breede rivieren traag door oneindig laagland gaan, rijen ondenkbaar ijle populieren als hooge pluimen aan den einder staan; en in de geweldige ruimte verzonken de boerderijen verspreid door het land, boomgroepen, dorpen, geknotte torens, kerken en olmen in een grootsch verband. de lucht hangt er laag en de zon wordt er langzaam in grijze veelkleurige dampen gesmoord, en in alle gewesten wordt de stem van het water met zi...more

  • "Je zoenen zijn zoeter" van Judith Herzberg (door Josephine Van Grootheest)

    May 27 2020

    Je zoenen zijn zoeter dan zoeter dan honing en ik vind je mooier en liever, liever en aardiger nog dan de koning. We gaan samen liggen een eind hier vandaan we maken van takken van takken en blaadjes een vloer en een dak, dat was onze woning, of ik was het tuintje en jij was de tent daar gingen wij wonen en blijven en horen o rep je mijn liefje ik heb je zo graag nu of nooit samen slapen want we zijn er alleen maar vandaag.

  • "Tijd" van M. Vasalis & "Ruimte" van Ingmar Heytze (door Jan Kostijn Dieben)

    May 26 2020

    TIJD Ik droomde, dat ik langzaam leefde... langzamer dan de oudste steen. Het was verschrikkelijk: om mij heen schoot alles op, schokte of beefde, wat stil lijkt. 'k Zag de drang waarmee de bomen zich uit de aarde wrongen terwijl ze hees en hortend zongen; terwijl de jaargetijden vlogen verkleurende als regenbogen... Ik zag de tremor van de zee, zijn zwellen en weer haastig slinken, zoals een grote keel kan drinken. En dag en nacht van korte duur vlammen en doven: flakkrend vuur. ...more

  • "De moeder de vrouw" van Martinus Nijhoff (door Alain Verheij)

    May 25 2020

    DE MOEDER DE VROUW Ik ging naar Bommel om de brug te zien. Ik zag de nieuwe brug. Twee overzijden die elkaar vroeger schenen te vermijden, worden weer buren. Een minuut of tien dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken, mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd - laat mij daar midden uit de oneindigheid een stem vernemen dat mijn oren klonken. Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren. Zij was alleen aan dek, zij stond bij 't ...more

  • "Ga nu maar liggen liefste" van Rutger Kopland (door Rodaan al Galidi)

    May 20 2020

    GA NU MAAR LIGGEN LIEFSTE Ga nu maar liggen liefste in de tuin, de lege plekken in het hoge gras, ik heb altijd gewild dat ik dat was, een lege plek voor iemand, om te blijven.

  • "Ruimte" van Roosbeef (door Ricardo Jupijn)

    May 19 2020

    RUIMTE we hebben tijd stotter maar zoveel je wilt ik wacht wel we hebben tijd jij bent van de ruimte ik ben van de afgrond ik vraag niet door jij vraagt niet verder want we weten we hebben tijd ik wil met je zien ik wil met je horen de sterren moeten niet zo ongeduldig zijn en het koor van de orka's kan beter nog wat repeteren al je kennis maakt je mooi mijn stomheid doet hetzelfde jij houdt van het niets en ik houd van het alles

  • "Bingo" van F. Starik (door Vrouwkje Tuinman)

    May 18 2020

    BINGO De kantinebeheerder dwong mij als voorlezer van de getallen van de bingo in het verzorgingshuis van mijn moeder op te treden. De getallen moest ik allemaal twee keer uitspreken: deze voorwaarde bleek een zwaarbevochten overwinning van het Vergeetkamp. Het Bijdepinkenkamp vond dan weer dat het allemaal wel wat vlugger mocht. Gaandeweg ontstond de neiging om aan sommige getallen een kleine uitleg mee te geven, neem bijvoorbeeld 1 is maar alleen 2 fijn samen 3 is heilig 4 Re...more

  • "De hemel" van Willem Wilmink (door Korneel Evers)

    May 15 2020

    DE HEMEL Oma was een vrome moeder, geen begijn, maar wel devoot. In die geest bracht ze haar kinderen, al haar negen kinderen groot. Niet dat ze de kerkdeur plat liep, zeven dagen in de week, maar wel zat ze elke zondag mee te knikken bij de preek. Heel wat kaarsen heeft ze ontstoken, heeft gebeden en gevast, zette thuis kersverse bloemen naast Maria op de kast. Ook heeft oma vreugdetranen om haar oudste zoon geschreid, die een stralend mooie ochtend priester werd gewijd. ...more

  • "Wit huis" van Tijs van Bragt (door Jos Rouw)

    May 14 2020

    WIT HUIS hoeveel gewicht legt dit huis op de aarde hoe zwaar weegt het zonder mensen. de kamers hebben roepnamen van hen die er niet meer slapen. we groeven een gat en vanuit de kelder hoor je de zee. op welke afstand voel je een huis niet meer hoe groot is de ruimte eromheen.

  • "Zei ze" van Joke van Leeuwen (door Stevo Akkerman)

    May 13 2020

    ZEI ZE Zei ze hadden we nieuwe ontferming besteld wij, ze zouden die brengen, de nieuwe ontferming, op vrijdag. Zeggen ze vrijdag kan het op zaterdag. Zeggen we ja, maar dan wel in de morgen. Zeggen ze gaat niet, dat gaat niet, de morgen. Zegt mijn man goed, dan kom ik die zelf halen, zaterdag dan in de morgen, dat kan? Ja dat kan, zeggen ze. Komt hij daar, zaterdag, nergens ontferming. Zegt hij hoezo niet, die zou er toch wezen? Nee nee, die is er niet, komt u maar vrijdag. Zegt ...more

  • "Dood is een woord..." van Guillaume van der Graft (door Peter Sierksma)

    May 12 2020

    Dood is een woord dat niet hoort, het is door en door doof en zo zwart als een gat in de taal en het vriest het vriest aan mij vast Kus mij dan, liefkoos mij los, dat ik leef, want ik leef pas waar je mijn dood hebt ontdooid.

  • "Sneeuw" van Cees Nooteboom (door Dave Boomkens)

    May 11 2020

    SNEEUW Alsof het in jouw hoofd niet sneeuwt! Alsof ook bij jou de herinnering er niet als sneeuw uitziet, sneeuwend omlaag valt op alles, en alles vervormt. Een gedachte aan ons daalt over het vroeger zo zonnige landschap. Die tweemaal zachtglooiende heuvels, ginds, in de bocht, bij die palmen, dat zijn onze personen. Zij liggen daar goed op het strand. Boeken van ijs, sigaretten van sneeuw, twee overgebleven toeristen in de verleiding van ijsland, geblakerd in licht van kri...more

  • "Balsport" van Jordi Lammers (door Antonie Fountain)

    May 07 2020

    BALSPORT Omdat ik zoveel mogelijk boeken op mijn bed heb gelegd lig ik vanavond op de grond. Een zangeres zingt dat het niemand iets kan schelen of je wel of niet naar het feestje gaat. Ik vraag me af of het iemand uitmaakt wanneer ik mijn ontbijt koop: straks of morgenvroeg. Soms zou ik mijn leven in dienst van een balsport willen stellen. Op tijd ontbijten, sporten en elke avond vroeg naar bed. Ik zou een journalist zwetend en hijgend te woord staan, zo onverstaanbaar mogelijk zegge...more

  • "De Dapperstraat" van Jacques Bloem (door Jasper Sluijs)

    May 07 2020

    DE DAPPERSTRAAT Natuur is voor tevredenen of legen. En dan: wat is natuur nog in dit land? Een stukje bos, ter grootte van een krant. Een heuvel met wat villaatjes ertegen. Geef mij de grauwe, stedelijke wegen, De in kaden vastgeklonken waterkant, De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand Door zolderramen, langs de lucht bewegen. Alles is veel voor wie niet veel verwacht. Het leven houdt zijn wonderen verborgen Tot het ze, opeens, toont in hun hoge staat. Dit heb ik bij mijze...more

  • "Utrecht revisited" van Alain Teister (door Ingmar Heytze)

    May 06 2020

    UTRECHT REVISITED Waar waren de dagen van Bonifacius, dacht ik. De dagen dat hij in Dokkum een kopje kleiner gemaakt werd, vroeg de vriendin van de laatste jaren, het laatste in bed – nee, nee, de dagen van strafwerk en herfst, de doodstille morgens, kwart over acht, slenterend onder kastanjebomen, althans, zo staan ze in mijn herinnering, langs de verdomde Kromme en Nieuwe Gracht; lyceum over het water vol thema’s en algebra, Tacitus, Plato, stemmen van leraren, geur van schoolbo...more

  • "Een volk dat voor tirannen zwicht" van Hendrik van Randwijk (door Rutger De Quay)

    May 05 2020

    EEN VOLK DAT VOOR TIRANNEN ZWICHT Allen, die hier tesamen zijn, de levenden, de doden, de handbreed, die ons scheidt, is klein, wij zijn tesamen ontboden voor het gericht ... Gedenk de liefste, die hier ligt, de broeder, vrind of vader, maar gun Uw ogen wijder zicht, aanzie het land en alle mens tegader, hoor dit bericht: Wij staan tesaam voor het gericht voor goed of kwaad te kiezen, een volk dat voor tirannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht.

  • "Ben Ali Libi" van Willem Wilmink (door Metje Van Elten)

    May 04 2020

    BEN ALI LIBI Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord, staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord, dus keek ik er met verwondering naar: Ben Ali Libi. Goochelaar. Met een lach en een smoes en een goocheldoos en een alibi dat-ie zorgvuldig koos, scharrelde hij de kost bij elkaar: Ben Ali Libi, de goochelaar. Toen vonden de vrienden van de Weduwe Rost dat Nederland nodig moest worden verlost van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar. Ze bedoelden natuurlijk die go...more

  • "Slaapliedje" van Willem Wilmink (door Broeder Dieleman)

    May 01 2020

    SLAAPLIEDJE Het schaap heeft slaap, de koe is moe, het varken doet zijn oogjes toe. Het paard kijkt over ’t prikkeldraad en denkt: Het is ontzettend laat. De kip zegt zacht Nog één keer: Tok. En ach, daar slaapt ze op haar stok. De boer kruipt ook het bed maar in, lekker dicht bij zijn boerin.

  • "Titelloos" van Toon Tellegen (door Leonie de Wit)

    Apr 30 2020

    Ik sta voor de verte. Hij is groot, maar ook heel klein en nietszeggend. Het is nog maar één stap. Hij kijkt mij aan. Zijn glimmende, oogverblindende onverbiddelijkheid, zijn kille, stilzwijgende onbeduidendheid. 'Nee!' Ik draai me om en hol zo snel als ik kan weg. Terug, terug Achtervolgt hij mij? 'Zeg, mier, ben jij niet onlangs in de verte geweest?' 'Ach ja, wat zal ik zeggen, de verte, daar noem je zo wat...' De oude mier. De vertrouwende, schouderophalende mier. De pijnlijk mislukte mi...more

  • Titelloos van Gerrit Achterberg (door Ted Van Lieshout)

    Apr 29 2020

    Aan het roer dien avond stond het hart en scheepte maan en bossen in zich in en zeilend over spiegeling van al wat het geleden had voer het met wind en schemering om boeg en tuig voorbij de laatste stad.

  • "Poëzie is kinderspel" van Lucebert (door Karsten Meijer)

    Apr 28 2020

    POËZIE IS KINDERSPEL over het krakende ei dwaalt een hemelse bode op zoek naar zijn antipode en dat zijt gij mogelijk dat men op zulk een kleine schaal niet denken kan het maakt nijdig of men is verveeld dus veel te veilig dan is men verloren voor de poëzie u rest slechts een troost ligt gij op sterven gij verveelt u dan ook niet en plotseling kan dan pop en bal laat herinnerd u laten weten dit was ik en dat was het heelal

  • "Wederzien" van Paul van Ostaijen (door Eva Tsjazjajeva)

    Apr 27 2020

    WEDERZIEN Nu je, onverwacht, gekomen bent, voel ik me weer een zwak man en hoe ik m'ook overtuigen wil dat je liegt, ik kan het niet, en weer is het mijn hart dat mij bedriegt. Je hebt een zakdoek, die naar Eau de Cologne russe ruikt; nu ben ik niet meer overtuigd, ik wankel weer en kan geen woorden vinden; ik ben zó'n arme boeteling en laat me graag de handen binden door je heerlijke, oneerlijke lach.

  • "Olijftak" van Jaap Zijlstra (door Marianne Molenaar)

    Apr 24 2020

    OLIJFTAK Het is niet genoeg dat je zegt ik geloof. Er is een stroom van woorden een vloed van gevoelens een stortregen gedachten. Het is niet genoeg dat je zegt ik hoop. Er is een ruim met hyena’s van haat, jakhalzen jaloezie; een vooronder met tijgers van begeerte, leeuwen van heerszucht. Het is niet genoeg dat je zegt ik heb lief. Waar is de flank van het gebergte, de strelende hand van de zon, de wijn die rijpt tot gloed? Het gedicht is een ark en verwondering steekt de kop uit een oo...more

  • "Even" van Herman de Coninck (door Frank Fabian Van Keeren)

    Apr 23 2020

    EVEN Geluk is ineens, zaterdagmiddag in de trein naar Amsterdam, weten dat het niet voor jou is weggelegd. En daar hoe dan ook erg rustig van zijn. Goed, dat weten we dan, dat hoeft niet meer gezegd. Er vallen tenslotte nog andere dingen te beleven. We gaan naar Amsterdam kijken, en niet naar elkaar. En er is een voorzichtig-zijn met wat je even mag hebben, hooguit voor een paar jaar. Zoiets als elke dag opnieuw weer honger krijgen, zoiets als elke keer met jou weer hijgen en hijge...more

  • "Onder de appelboom" van Rutger Kopland (door Marijke Van Der Graaf)

    Apr 22 2020

    ONDER DE APPELBOOM Ik kwam thuis, het was een uur of acht en zeldzaam zacht voor de tijd van het jaar, de tuinbank stond klaar onder de appelboom ik ging zitten en ik zat te kijken hoe de buurman in zijn tuin nog aan het spitten was, de nacht kwam uit de aarde een blauwer wordend licht hing in de appelboom toen werd het langzaam weer te mooi om waar te zijn, de dingen van de dag verdwenen voor de geur van hooi, er lag weer speelgoed in het gras en verweg in het huis lachten de kinderen in ...more

  • "Laatste gedicht" van Hans Andreus (door Henri Bontenbal)

    Apr 21 2020

    LAATSTE GEDICHT Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf, nu het met mijn leven bijna is gedaan, de scheppingsdrift me ook wat is vergaan met letterlijk de kanker in mijn lijf, en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan, ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel, maar ik praat liever tegen iemand aan dan in de ruimte en zo is dit wel de makkelijkste manier om wat te zeggen),- hoe moet het nu, waar blijf ik met dat licht van mij, van jou, wanneer het vallen, weg in het onverhoed...more

  • "De wolken" van Martinus Nijhoff (door Elka Le Mair)

    Apr 20 2020

    DE WOLKEN Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag Lang-uit met moeder in de warme hei, De wolken schoven boven ons voorbij En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag En ik riep: Scandinavië, en: eenden, Daar gaat een dame, schapen met een herder - De wond'ren werden woord en dreven verder, Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende. Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek, Ofschoon de hemel vol van wolken hing, Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding Dat met zijn schaduw l...more

  • "Laatste man" van Ingmar Heytze (door René Segers)

    Apr 17 2020

    LAATSTE MAN Ik ben de laatste man tussen jou en de wereld. Alles moet ik stoppen voor het je kan raken. Auto's vol ellendelingen, brommers, fietskoeriers. Al die mensen met niets te verliezen. Fanatici. Stompzinnige onverschilligen. Volslagen onhoudbaar verdwaalde kogels, bacteriën en virussen die ik niet eens kan zien, fijnstof, elk mogelijk lijden dat nu al in je eiwit slaapt. Er zou een keeper moeten zijn maar als ik omkijk zie ik niets en dus kijk ik niet om, alleen vooruit. Nie...more

  • "Lotgenoten" van Jules Deelder (door Antoinette Laan)

    Apr 16 2020

    LOTGENOTEN Lotgenoten, Ons gaan is een komen Ons komen een gaan De zin van het leven is dat we vergaan De wereld van iedereen Niemand de baas Het heden is eeuwig Alles is waar God of Jehova Allah Jahweh De één is de ander De ander de één Ontsteekt uw geweten Kijkt om u heen Het lot dat we delen laat niemand alleen

  • "Sonnet I" van Roelof ten Napel (door Jordi Lammers)

    Apr 15 2020

    SONNET I en de dauw die toen we wakker werden op het gras lag was zo vol van licht, als scheuren in glas bijna ver- brijzeld, één aanraking ervandaan - je stak je hoofd uit de tent, deed je ogen met moeite open, en ik vroeg me af of je zag wat ik zag, die scherven daar, verspreid over de grond

  • "Bosvogeltje" van Rodaan Al Galidi (door Sanne Terlouw)

    Apr 14 2020

    BOSVOGELTJE Ik zocht je in wat in mij nog leeft, in alles wat droom was en is gebroken op de trap van het lichaam, in de diepe zucht, in de vreugde. Ik zocht je in woorden die nog wachten, in de winter die langer is dan de tijd, in de as van de liefde, in de kou van de eenzaamheid, in mijn hand, in mijn broekzak, in mijn huid. Ik zocht je en heb je niet gevonden. De armen van mijn dagen wachten om je minuut te omhelzen, de deur wil je binnenkomst zijn, maar voor de tijd, de ruimte en de liefd...more

  • "Zoals alle mensen" van Maud Vanhauwaert (door Huib Verhoeven)

    Apr 13 2020

    ZOALS ALLE MENSEN heb ik de meeste prijzen op deze wereld niet gewonnen heb ik de meeste boeken niet gelezen er nog minder van geschreven heb ik de meeste kinderen niet gebaard de meeste mensen nooit ontmoet de meesten niet eens gekust dat stelt mij voor vandaag gerust

  • "Dit" van Bart Moeyaert (door Rianne Oosterom)

    Apr 10 2020

    DIT Van alles wat ik schreef zijn dit het minste woorden. En tel ze na, het zijn er nog te veel: zelf houd ik van mijn mond vol tanden, het aaien van dit blad, de woordenschat van mijn twee handen, het stokken van mijn adem als ik zeg dat ik je hier niet kan vertellen wie of wat ik voor je ben, omdat papier me in de weg zit, en ik het juiste woord niet ken.

  • "De profundis" van Ida Gerhardt (door Geert Meijering)

    Apr 09 2020

    DE PROFUNDIS Hadden wij nimmer nog zwanen gezien, zòuden wij hen op het water ontwaren, o, wij zouden van vreugde vervaren- lachen en schreien misschien. Hadden wij nimmer nog zwanen gezien, vlogen zij òver met ruisende slagen, o, wij zouden dit duister verjagen- eindelijk bevrijd zijn misschien.

  • "Eb" van M. Vasalis (door Laetitia Houben)

    Apr 08 2020

    EB Ik trek mij terug en wacht. Dit is de tijd die niet verloren gaat: iedre minuut zet zich in toekomst om. Ik ben een oceaan van wachten, waterdun omhuld door 't ogenblik. Zuigend eb van het gemoed, dat de minuten trekt en dat de vloed diep in zijn duisternis bereidt. Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?

  • "Eindaugustuswind" van Willem Jan Otten (door Willem Sonneveld)

    Apr 07 2020

    EINDAUGUSTUSWIND (derde gedicht) Ik heb mij nu zo luid tot u gericht dat uw zwijgen is gaan klinken naar de stilte in een bladstil bos nadat er 's nachts uit een tent een kind geroepen heeft en het was het mijne niet. Ik twijfel niet aan uw bestaan zo lang u tot mij zwijgt. Het is aan mij, u laat mij vrij om uit uw echoënde stilte op te staan.

  • "Credo" van Remco Campert (door Heleen Arkema)

    Apr 06 2020

    CREDO ik geloof in een rivier die stroomt van zee naar de bergen ik vraag van poëzie niet meer dan die rivier in kaart te brengen ik wil geen water uit de rotsen slaan maar ik wil water naar de rotsen dragen droge zwarte rots wordt blauwe waterrots maar de kranten willen het anders willen droog en zwart van koppen staan werpen dammen op en dwingen rechtsomkeert

  • "Genesis" van Herman de Coninck (door Jozef Waanders)

    Apr 03 2020

    GENESIS Het was de zesde dag. Adam stond klaar. Hij zag de eiken met hun volle greep in het niets. Macht is een kwestie van vertakkingen. Hij had de bergen gezien, opbergruimtes van alleen maar zichzelf, hoge leegstaande kelders. En herten. Met poten zo dun als stethoscopen stonden ze te luisteren aan de borst van de aarde, en zodra ze iets hoorden, liepen ze weg, de uitvinding van het pizzicato met zich meenemend, verten in. Herten. En hij had de zee gezien, het laden en lossen van drukte, ...more

  • "Niets dat zegt" van Patricia de Martelaere (door Lotte Lola Vermeer)

    Apr 03 2020

    NIETS DAT ZEGT Zeg iets, zeggen ze nadien allemaal. Mij had hij gevraagd wat wil je dat ik zeg dat het niet echt de sterren zijn maar licht dat er nog langer over doet tot hier tot waar wij staan dat het niet echt staan is waar wij stonden maar wankelen rond om de zon dat het niet echt jij is en niet ik, niet wij maar even wachten op verdwijnen of dat ik echt van je hou. Wij van elkaar - we weten het - als uiteinden, maar ook als bomen van elkaar, waartussen niets, wat onkruid, niets. We wet...more

  • "Daglicht" van Judith Herzberg (door Judith Zweistra)

    Apr 03 2020

    DAGLICHT Uit chaos van lakens en voorgevoel opgestaan, gordijnen open, de radio aan, was plotseling Scarlatti heel helder te verstaan: Nu alles is zoals het is geworden, nu alles is zoals het is komt het, hoewel, misschien hoewel, tenslotte nog in orde.

  • "Aan gene zijde" van Andreas Burnier (door Gijsbregt Brouwer)

    Apr 03 2020

    AAN GENE ZIJDE De stad sluipt door een schemering van mist en boten varen doelloos door de grachten zo wijlen dromen in de lange nachten wanneer de ziel de dag heeft afgewist. Als alle dingen sterven aan de stilte en ’t buigzaam hart zijn eigen weg kan gaan in d’oude catacomben leert verstaan wat liefde is, ontdaan van liefdes kilte. De stad weerkaatst veelvoudig mijn gezicht in spiegels die verweerd zijn van het wachten op deze vrede, vrij van aards betrachten – het rijk van gids, in grensg...more

  • "Het girafje dat niets zag" van Annie M.G. Schmidt (door David-Jan Punt)

    Apr 03 2020

    HET GIRAFJE DAT NIETS ZAG Drie kleine wezeltjes en een girafje gingen naar Hilvarenbeek, op een drafje. En als ze langs een muurtje kwamen, zeiden de wezeltjes alle drie samen: Wat zou er achter dat muurtje zijn? Zijn daar ook tulpen en rozemarijn? Kijk eens, girafje, want jij kunt het zien. Zijn daar ook blauwe konijntjes misschien? En het girafje keek over de muren. Daar stond hij heel erg lang te turen en dan zei hij: NIETS. Drie kleine wezeltjes en een girafje liepen weer verder, heel ha...more

  • Trailer

    Mar 27 2020

    Trailer voor "Alles van waarde is weerloos", de podcast over de mooiste gedichten. Meedoen? Laat het me weten via Instagram of Twitter.