ELINE CRINS - PARTICIPATORY GRANTMAKING

🌱 In deze aflevering draait het om een vraag die steeds urgenter wordt in de wereld van fondsen en maatschappelijke initiatieven: hoe geef je geld zó, dat het samenwerking, zeggenschap en duurzame verandering in het veld van gemeenschappen versterkt—zonder dat de ‘verticale lijn’ (aanvrager ↔ beoordelaar) alles weer platdrukt? 👤 Over Eline CrinsEline werkte jarenlang in de filantropie en sociale fondsenwereld (onder andere bij Oranje Fonds en Kansfonds). Ze houdt zich bezig met de vraag hoe filantropie effectiever én rechtvaardiger kan worden. In het gesprek vertelt ze dat ze “in between jobs” is: na haar periode bij Kansfonds start ze bij Fundatie Van den Zandheuvel, Sobbbe, waar ze meer strategische focus wil aanbrengen: wat heb je als fonds in huis, en hoe maak je daarmee het meeste verschil?🧭 Wat is participatory grantmaking?In theorie gaat participatory grantmaking vaak over democratisering van filantropie: mensen om wie het gaat krijgen (meer) zeggenschap over welke initiatieven worden gefinancierd. In de praktijk kreeg het in deze casus een extra, heel functionele laag: het organiseren van samenwerking in een versnipperd veld.🧩 De casus: samenwerken rond mensen zonder verblijfspapierenDe context is het veld van organisaties die werken met mensen zonder verblijfspapieren. Eline schetst een landschap van kwetsbare, vaak vrijwillig gedreven clubs verspreid over het land. Wat zij zelf aangaven nodig te hebben? Meer onderlinge samenwerking—om van losse noodhulp naar meer duurzame, systeemgerichte oplossingen te komen.🤝 Hoe werkte het in de praktijk?Er werd een ‘closed collective’ gevormd: tien organisaties die samen een pot geld verdelen. Ze ontwikkelden gezamenlijk focus en strategie, vormden werkgroepen, bouwden voorstellen, gaven elkaar feedback en stemden vervolgens over toekenning. Later pasten ze spelregels aan, zoals een ‘snel geld’-potje om te kunnen reageren op actuele gebeurtenissen (bijvoorbeeld verkiezingen of urgente lobbykansen).Een belangrijke les: samenwerking kost tijd, energie en vertrouwen. In het begin lag het tempo te hoog—“voor je elkaar echt kent” al besluiten nemen over geld. Daarom bleek professionele procesbegeleiding geen luxe maar een randvoorwaarde.💡 Kerninzichten & spanningen· 🔓 Controle loslaten: als fonds accepteer je dat je niet langer de beste projectbeoordelaar bent—die rol verhuist (deels) naar het veld zelf.· 📈 Nieuwe projecten ontstaan: samenwerking levert initiatieven op die een fonds alleen niet eens kon financieren, omdat ze pas ontstaan wanneer organisaties elkaar echt versterken.· ⚖️ Gelijkwaardigheid is nooit totaal: ‘wie geld geeft en wie ontvangt’ blijft een asymmetrie. Maar de relatie kan wel gelijkwaardiger worden door vertrouwen, langere financiering en meer ruimte. Een verdere stap die Eline benoemt: naast organisaties wordt gewerkt aan het betrekken van mensen zonder papieren zelf, bijvoorbeeld via een raad die stem en richting geeft—zodat zeggenschap dichter bij de leefwerkelijkheid komt.✨ Hoop & afsluiterEline haalt hoop uit wat ze overal ziet: mensen die voor elkaar opstaan. Met een verwijzing naar theoloog Erik Borgman: “De samenleving is er al.” Het is geen maakproject — eerder iets waar je op mag leren vertrouwen.🔎 Meer informatie• Spotify (podcastserie): https://open.spotify.com/show/7j2z7wyyNS4nT0qwCKDYBY• Website: https://constitutievoordecommons.nl/• Donatie: https://constitutievoordecommons.nl/steun-ons/• Contact: https://constitutievoordecommons.nl/contact/