#3 – Geen haast en slapen in de berm

Vanaf Passo della Futa krijg ik een lift naar het eerste station op de route. De trein naar Bologna vertrekt over drie minuten, zegt de man achter de bar waar ik het treinkaartje koop. Maar ik bestel eerst iets te drinken. Geen haast.

In Bologna – dat grote dorp dat altijd voelt als thuiskomen – wacht ik in de hitte op de bus naar Triëst. Ik laat de stad aan me voorbijtrekken, kijkend naar de stroom van mensen, de verhalen in hun gezichten. Alles beweegt. En ik beweeg mee. In mijn tempo, rustig want het is heet.