Sinds de lunch voelt het anders wanneer ik Eva aan de overkant zie.
Ze is niet meer alleen iemand achter een raam. Ik weet nu hoe het voelt als ze op een paar meter afstand naar me kijkt. Hoe haar gezicht verandert wanneer ze me herkent.
En misschien is dat waarom wat er vanavond gebeurde zo anders binnenkwam.
Thom en Eva stonden samen voor het raam.
Hij had alleen aandacht voor haar.
Maar Eva?
Die keek ergens anders naar.
Welkom bij Memo 113 van Mila's Audiodagboek.