Mila's Audiodagboek – Memo 95: Met z'n drieën

Gisteren bleef zij alleen achter in zijn woonkamer.

Hij verdween uit beeld.

En toch bleef ik kijken.

Dat klinkt misschien als een klein detail, maar voor mij veranderde het iets.

Want ineens kon ik mezelf niet meer vertellen dat mijn aandacht voor haar alleen jaloezie was.

Vanavond waren ze weer samen.

En terwijl ik eerst dacht dat ik vooral naar hem keek, merkte ik iets waar ik niet goed raad mee weet.

Mijn blik bleef steeds vaker bij haar hangen.

Niet omdat ik wilde weten wat zij met hem deed.

Maar omdat ik haar zélf wilde zien.

En precies op dat moment werd het ingewikkeld.

Want toen hij mijn kant op keek...

wist ik niet meer of ik me betrapt voelde.

Of gezien.

Welkom terug bij Mila's Audiodagboek.