Anderen hebben het erger #32

Anderen hebben het erger. Die zin klopt. En dat is precies wat 'm ook zo verraderlijk maakt. Want terwijl je daarmee instemt, parkeer je je eigen ervaring voor onbepaalde tijd. Niet bewust natuurlijk, maar wel elke keer weer.

In deze aflevering onderzoek ik waarom relativeren zo vaak wordt verward met wijsheid, terwijl het voor veel mensen een subtiele manier is geworden om zichzelf niet serieus te nemen.

We gaan het hebben over de angst om ondankbaar te zijn, over schaamte die dezelfde taal spreekt als je verstand. Over het verschil tussen perspectief dat vrijheid geeft en controle die eruitziet als rust, en waarom een goed leven ook gewoon mag schuren.

• Waarom het voelt alsof je je gevoelens eerst moet rechtvaardigen

• Wat het verschil is tussen relativeren en jezelf kleiner maken 

• Hoe het komt dat je twijfelt aan het recht op je gevoel

-----

Heeft deze aflevering je iets gebracht? Voel je vrij om dat te delen in een review ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

🔔 Wil je geen aflevering missen? Volg de podcast via ⁠⁠Spotify⁠⁠

Wil je iets delen over deze aflevering of een ander thema? 

Stuur me gerust een ⁠⁠DM via Instagram⁠

Ben je geïnspireerd geraakt door deze podcast? Vergeet de inzichten die je hebt opgedaan niet te delen met je omgeving! Sharing = caring 🫶🏼

En als je voelt dat je verder wilt kijken naar jouw eigen vraag, ben je van harte welkom om een ⁠kennismaking in te plannen