De Holland Festival Podcast

Je laten onderdompelen, je moet het durven. Je moet je telefoon inleveren wanneer je het theater betreedt. Je moet je overleveren aan het aanzwellende geluid, het donker, het licht dat het podium opkomt alsof het een acteur is. Kan op die manier het theater een plek zijn waar we nog iets collectiefs meemaken in een versplinterde wereld? Germaine Kruip, die werkt op het snijvlak tussen beeldende kunst, theater en architectuur, vertelt over haar werk A Possibility.

A Possibility is van 13 tot en met 26 juni te zien in het Internationaal Theater Amsterdam en in PLT in Heerlen. Deze podcast werd gemaakt door Charlotte Remarque en Gizelle Mijnlieff van De Groene Amsterdammer.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Thuis, daar kun je alles zeggen, toch? Of zijn er taboes waarover we zelfs in die intieme ruimte niet durven te spreken? Pianist en multimediaal kunstenaar Tomoko Mukaiyama vertelt over WE ARE THE HOUSE, waarin onder andere muziek, licht, performance en video samenkomen. In het ‘huis’ nodigt ze de toeschouwer uit om scrupules te laten varen en openlijk na te denken over seks, abortus en het fundamentele recht op lichamelijke autonomie.

WE ARE THE HOUSE is tijdens het Holland Festival op 13 en 14 juni te zien in het Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam. Deze podcast werd gemaakt door Charlotte Remarque en Gizelle Mijnlieff van De Groene Amsterdammer.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hoe bevecht je je vrijheid als volk, als vrouw en als muzikant? Componist Huba de Graaff spreekt over haar opera QAQNAS, een elektronische opera over de vrijheid van de Koerden en van de vrouw. Of het nu gaat om het seksisme waar De Graaff vroeg in haar carrière tegenaan liep of het vertellen van het Koerdische verhaal: elektronische muziek maken blijkt bij uitstek een manier om los te breken uit conventies.

De opera QAQNAS is tijdens het Holland Festival te zien in het Frascati Theater van 11 tot en met 14 juni. Deze podcast werd gemaakt door Gizelle Mijnlieff en Charlotte Remarque van De Groene Amsterdammer.

Huba de Graaff tipt ook de film Sisters with Transistors, die als onderdeel van het Holland Festival op 19 juni wordt vertoond in Filmmuseum Eye.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hoe blijf je werken als choreograaf en regisseur wanneer er naast je repetitieruimte bommen vallen? De Libanese Ali Chahrour weet het. In juni presenteert hij tijdens het Holland Festival zijn multidisciplinaire dansvoorstelling When I Saw the Sea, een werk over de uitbuiting van vrouwelijke migrantenarbeiders in Beiroet, die zich ondanks hun kwetsbare positie krachtig staande weten te houden.

In deze podcast spreekt journalist Gizelle Mijnlieff met de Libanese regisseur en choreograaf Ali Chahrour. De podcast werd opgenomen een dag nadat er in heel Libanon bombardementen plaatsvonden. Hoe verwerkt Chahrour deze werkelijkheid in zijn werk? En hoe is het om kunst te maken in een oorlogsgebied?

When I Saw the Sea is tijdens het Holland Festival te zien in Theater Bellevue van 10 tot en met 14 juni. Deze podcast werd gemaakt door Gizelle Mijnlieff en Charlotte Remarque.

__

How do you keep working as a choreographer and director when bombs are falling next to your rehearsal space? The Lebanese Ali Chahrour knows the answer. This June, he will present his multidisciplinary dance performance When I Saw the Sea at the Holland Festival, a powerful story about migrant women in Beirut who confront exploitation and vulnerability.

In this podcast, journalist Gizelle Mijnlieff speaks with Lebanese director and choreographer Ali Chahrour. The conversation was recorded one day after more than 100 attacks took place across Lebanon in under ten minutes. How does Chahrour incorporate this reality into his work? And what does it mean to create art in a war zone?

When I Saw the Sea will be performed during the Holland Festival at Theater Bellevue from 10 to 14 June. This podcast was made by Gizelle Mijnlieff and Charlotte Remarque.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De representatie van seksueel geweld op het podium komt aan de orde in twee in het oog springende voorstellingen: het visueel overdonderende Extra Life van de Oostenrijks-Franse kunstenaar, regisseur en choreograaf Gisèle Vienne, met in een van de hoofdrollen voormalig filmactrice Adèle Haenel, en The Brotherhood, deel van een controversiële trilogie over gender en macht waarmee de van oorsprong Braziliaanse, inmiddels in Amsterdamse gevestigde theatermaker, schrijver en performer Carolina Bianchi radicaal grenzen van trauma en herstel verlegt.

In deze podcast gaat Gawie Keyser in gesprek met theaterprogrammeur en kunst- en cultuurjournalist Marijn Lems en regisseur, schrijver, acteur en performancekunstenaar Naomi Velissariou, over hoe maatschappelijke structuren van geweld en repressie inwerken op artistieke keuzes.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hoe om te gaan met tradities? Deze podcastaflevering gaat over de dansvoorstelling Told by My Mother en het muziekstuk Forbiddden Echoes. Twee heel persoonlijke werken, het eerste geworteld in Beirut en het tweede in Iran. Wat kenmerkt deze voorstellingen? En waar raken ze elkaar? 

In deze podcast gaat schrijver Thomas Heerma van Voss in gesprek met twee gasten: Nader Adabnejad, een gelauwerd componist van wie tijdens Forbidden Echoes een nieuwe compositie in première zal gaan, en Natasja van 't Westende, artistiek directeur van Dancing on the Edge en tevens kenner van het werk van Ali Charour.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Welcome to Asbestos Hall is geïnspireerd op de oorspronkelijke Asbestos Studio uit de jaren zestig van de legendarische Japanse choreograaf Tatsumi Hijikata, grondlegger van de butoh-dansstijl. De ruimte waarin Harrell werkt, belooft een broedplaats te zijn voor experiment, ontwikkeling en artistieke ontmoetingen. Ook zal het dienen voor de presentatie van nieuw werk van Trajal Harrell, een van de belangrijkste hedendaagse choreografen en tevens associate artist bij het Holland Festival 2025.

Gawie Keyser gaat in gesprek met schrijver en journalist Ian Buruma, die eind jaren zeventig in Japan als performer kennismaakte met Hijikata en de Asbestos Studio, en met journalist en dramaturg Marijn van der Jagt. Samen schetsen ze de carrière van Trajal Harrell, die zijn roots heeft in de Amerikaanse staat Georgia. Ze bespreken zijn vroege werk waarin hij nieuwe vormen creëerde en waarin hij dansstijlen vermengde; zijn jarenlange onderzoek in Japan naar de oorsprong en betekenis van butoh, en zijn visie op moderne dans als een kunstvorm die open staat voor iedereen.

Welcome to Asbestos hall is een co-productie van Holland Festival. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De aanleiding voor deze hedendaagse Ring was Richard Wagner, met zijn opera Der Ring des Nibelungen, maar dan nu in een zwaar gereviseerde versie. De aarde is immers groter dan Noord-Europa, en bestaat uit mensen en niet-mensen, dieren, planten, oceanen en zo verder. Een ecologische, spirituele exercitie, waarin watergodinnen spreken en de meerstemmigheid van de wereld tot uitdrukking komt.

In deze podcast praat schrijver Stephan Sanders met Miranda Lakerveld, artistiek leider, en met Shivant Jhagroe, die zich als schrijver en academicus uitspreekt over de noodzaak Voorbij duurzaamheid te komen – gelijk ook de titel van zijn boek. Hierin bepleit hij dat het de hoogste tijd is om de sociale en ecologische ongelijkheid in de wereld nu eens systematisch aan te pakken.

Ring of Our Time is een co-productie van Holland Festival. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wie is de echte? De wereldberoemde beeldend kunstenaar Rothko of toch Rohtko, een onbekende, Chinese wiskundeleraar, wonend in Queens, New York, die Rothko’s werk fabuleus namaakte. En doet die vraag ertoe? 

En: ‘Ontembaar’ (otemba in het Japans). Dit is het verhaal van de zeventiende-eeuwse Cornelia van Nijenrode, die uit haar schilderijlijst stapt en pardoes in de 21ste eeuw terechtkomt. Over het zelfbeschikkingsrecht van vrouwen en volkeren, toen en thans, in deze tijd, die we postkoloniaal noemen. Wat heeft een koloniale, 17e eeuwse Japans- Indische vrouw te zeggen tegen een hedendaagse Indonesische restaurateur die het werk van Jacob Coeman uit 1665 restaureert, waarop Cornelia prominent figureert? Een werk dat nog steeds te zien is in het Rijksmuseum.

In deze podcast gaat schrijver Stephan Sanders in gesprek met Xandra Schutte (hoofdredacteur van de Groene Amsterdammer) en met Koen Kleijn (kunstcriticus), over kunst, unieke schoonheid en marktwaarde. Over de uniciteit van westerse kunstwerken in contrast met de historische waarden van Aziatische gemeenschapskunst. En: wanneer verliest een kopie van een afbeelding haar kracht?

Otemba is een co-productie van Holland Festival. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Waar vind je hoop in een wereld die op zijn kop staat? De seizoenen is een theatermarathon naar de vier gelauwerde romans die de Schotse Ali Smith tussen 2016 en 2020 uitbracht: Herfst, Winter, Lente en Zomer.

In deze podcast gaat schrijver Thomas Heerma van Voss in gesprek met twee gasten: allereerst met De seizoenen-regisseur Eric de Vroedt, tevens artistiek leider van het Nationaal Theater, en daarnaast met schrijver Nikki Dekker, liefhebber van Ali Smiths werk. Wat kenmerkt boeken van Smith precies? En hoe zijn die te vertalen naar een zeven uur durend theaterstuk?

De seizoenen is een co-productie van Holland Festival. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Naomi Velissariou raakt in een burnout terecht. Plotseling kan ze op een goede dag maar drie dingen doen, slaapt ze veertien uur en kan ze geen gedachten formuleren. Vanuit haar stilstand kijkt ze naar het overspannen systeem van de maatschappij, totdat ze met haar team van makers weer vorm weet te geven aan haar gedachtenspinsels.

De ervaring van haar burnout werd de basis voor een theatraal concert waarin een kunstenaar en alleenstaande moeder op deze crisis reflecteert. Joost de Vries ging erover in gesprek met Naomi Velissariou zelf.

Hardkoor is van 12 t/m 14 juni te zien in Het Sieraad. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Kasper Goethals bezocht de laatste noordelijke witte neushoorns die nog in leven zijn. Met een resterende populatie van twee vrouwtjes, is de soort ten dode opgeschreven door toedoen van menselijk handelen. Choreograaf Gaston Core maakte een dansvoorstelling over deze laatste witte neushoorns. Zijn ze verdrietig? Levenslustig? Is die vraag antropomorf? 

Christiaan Weijts ging in gesprek met Kasper Goethals over zijn ervaring bij deze dieren, de manier waarop het uitsterven van soorten onze morele verantwoordelijkheid voor het klimaat invoelbaar maakt, en de foto van de neushoorns die hij nog altijd in zijn huis heeft hangen. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Je hebt autoliefhebbers en je hebt mensen waarvoor auto's een identiteit vormen. De 'alfisten' zijn van die laatste categorie: Mensen waarvoor de Alfa Romeo staat voor schoonheid, alles dat goed is aan Italië en prachtig klinkende motoren. Het is een automerk dat traag verandert, met liefhebbers die misschien nog trager veranderen.

Theatercollectief Wunderbaum maakte een voorstelling over de alfisten, die met de komst van de elektrische auto het begin van het einde voorspellen voor hun geliefde Alfa Romeo. Thomas Heerma van Voss ging over de voorstelling in gesprek met Walter Bart, lid van Wunderbaum.

ALFA is van 20 t/m 22 juni te zien in ITA. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Multidisciplinaire kunstenaar Joshua Serafin grijpt in PEARLS, een betoverende samensmelting van dans, zang en theater, terug op de spirituele roots van zijn geboorteland, de Filipijnen. De voorstelling, het derde deel van een trilogie met de intrigerende titel Cosmological Gangbang, onderzoekt kwesties rond gender en kolonisatie vanuit het perspectief van queer- en transpersonen met bruine lichamen.

Rasa Alksnyte, kunstenaar, fotograaf, docent en mentor, stond Joshua Serafin bij tijdens de productie. Tegenover Gawie Keyser vertelt ze over het creatieve proces als tegenwicht voor trauma, en over de wijze waarop de voorstelling een alternatieve blauwdruk voor de toekomst kan bieden.

PEARLS is op 11 en 12 juni te zien in het Frascati theater. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Arthur Verocai was lange tijd vooral bekend als arrangeur binnen de Braziliaanse muziekwereld. Zijn solo-album kreeg weinig erkenning, totdat deze een tweede leven werd ingeblazen door de hip hop scene in Los Angeles. Producers en artiesten vonden in zijn melodieuze muziek een perfecte basis om te samplen. 

Antal Heitlager, DJ en eigenaar van Rush Hour, en elektronische jazzproducent Jameszoo gingen in gesprek met Thomas Heerma van Voss over deze herontdekte legende, hun samenwerkingen met Verocai en het aanstaande optreden. 

Arthur Verocai en het Metropole Orkest zijn op 25 juni te zien in het Concertgebouw. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Alles moet weg, het nieuwe werk van kunstenaar Dries Verhoeven, is een levende installatie met een op het oog triviaal onderwerp: winkeldiefstal. In werkelijkheid snijdt de installatie diep. Verhoeven belicht de laat-kapitalistische mens, verloren in een systeem dat zijn beste tijd lijkt te hebben gehad.

Tegenover Gawie Keyser weidt Verhoeven uit over zijn fascinatie voor burgerlijke ongehoorzaamheid en de ‘irrationele en onfatsoenlijke mens’, een kernmotief in zijn oeuvre. Wat gebeurt er met onze normen en waarden wanneer we worden betrapt in een onbewaakt ogenblik?

Alles moet weg is van 7 tot 16 juni te zien in Nieuw Dakota. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De mythe van Sisyphus opvatten als een hoopvol, optimistisch verhaal: Misschien is het niet de vanzelfsprekende interpretatie, maar Canadese kunstenaar Victor Pilon staat erop dat hij gelukkig is in deze performance. Als een menselijke zandloper schept hij twaalf dagen lang een stapel zand van de ene plek naar de andere op het podium, zonder een woord te spreken. Pilon wordt Sisyphus en laat de toeschouwer samen met hem scheppen. Thomas Heerma van Voss ging met hem in gesprek over de omarming van zinloosheid als de manier om echt van het leven te houden. 

Sisyphe is van 16 tot 28 juni te zien in het Transformatorhuis op het Westergasterrein.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De Braziliaanse choreografe Flavia Pinheiro laat zich inspireren door niet-menselijke aardbewoners zoals planten, dieren en zelfs bacteriën. The Unborn is een performance waarin dans, ritueel samenkomen en bezoekers meegesleept worden in een extatische trance, op zoek naar tussenruimtes tussen het fysieke en metafysische.

Christiaan Weijts ging in gesprek Suzan Tunca, danseres en hoofd van het ICK Amsterdam, over haar werk en de kracht van het ritueel.

The Unborn is op 21 en 22 juni te zien in Frascati. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Technologie, taal en muziek liggen ten grondslag aan de vierdelige concertinstallatie Mutability van de in Griekenland geboren en in Nederland wonende en werkende componist en ‘geluidsartiest’ Yannis Kyriakides.

In een gesprek met Gawie Keyser vertelt Kyriakides over zijn diverse inspiratiebronnen, van de Romantische dichter Percy Bysshe Shelley tot de Italiaanse schrijver Italo Calvino. En legt hij uit hoe hij via nieuwe vormen zoals hybride media de ‘daad van het luisteren wil problematiseren’.

Mutability is op 23 juni te beluisteren in het Muziekgebouw aan het IJ. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In The Faggots and Their Friends Between Revolutions wordt een queer-versie van de wereldgeschiedenis vertelt. Dat houdt in: acteurs, zangers, dansers en muzikanten doen mee, en maken onder aanvoering van regisseur Ted Huffman en componist Philip Venables een levendige voorstelling die allerlei genres en toonsoorten verbindt. De voorstelling werd gebaseerd op het gelijknamige, in 1977 verschenen cultboek van de Amerikaanse Larry Mitchell. Jarenlang was het boek verboden, inmiddels geldt het als een cultklassieker binnen de queer-gemeenschap. 

Thomas Heerma van Voss sprak met dichter en literair criticus Obe Alkema, kenner van het werk van Larry Mitchell, liefhebber van het boek The Faggots and their friends between revolutions. Wat voor werk is dat precies? Waarom er nu een voorstelling van maken? En wat is er binnen de queer-gemeenschap allemaal veranderd sinds Mitchells roman verscheen?

The Faggots and Their Friends Between Revolutions wordt tijdens het Holland Festival op 13 en 14 juni opgevoerd in het Muziekgebouw aan het IJ.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

The House with the Ocean View, een heruitvoering van een werk van Marina Abramovic, godmother van de performancekunst, maakt niet alleen deel uit van het grote retrospectief dat momenteel te zien is in het Stedelijk Museum, maar ook van het Holland Festival. Twaalf dagen en nachten brengt een performer door in het museum en leeft deze strenge regels na. Drie avonden zijn gereserveerd voor bezoekers van het Holland Festival, om de performance ten volle te beleven.

Basje Boer sprak met Joke de Wolf over superster Abramovic, de performances waar zij beroemd mee werd, en wat het betekent wanneer haar performances worden uitgevoerd door "reperformers". Wat is eigenlijk de kern van performancekunst, en laat die zich wel vertalen naar registratie of herhaling? 

Op 8, 11 en 15 juni zijn er in het Stedelijk Museum drie speciale avondopenstellingen voor een beperkt aantal bezoekers.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Dans la mesure de l'impossible, oftewel ‘In zoverre dat het onmogelijk is’, is een confronterende en vooral ontroerende theatervoorstelling waarmee regisseur Tiago Rodrigues (Lissabon, 1977) verhalen van hulpverleners in rampgebieden tot leven wekt.

Met Ton Berg van Artsen Zonder Grenzen en dramaturg Judith Wendel spreekt Gawie Keyser over het actuele onderwerp van menselijkheid in tijden van oorlog, en over de toneelkunst van Rodriguez, bekend van onder meer Antony and Cleopatra en De kersentuin die respectievelijk in 2019 en 2022 te zien waren op het Holland Festival.

Dans la mesure de l'impossible is van 9 t/m 11 juni te zien in het Internationaal Theater Amsterdam. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In The Second Woman speelt Georgina Verbaan honderd keer dezelfde scène, gedurende 24 uur, met steeds een andere tegenspeler. In de tien minuten durende scène ontmoeten twee geliefden elkaar, eten ze noodles, dansen ze, en gaan ze daarna weer uit elkaar.

Georgina Verbaan vindt het concept van de voorstelling wel wat hebben van een nachtmerrie, vertelt ze in haar gesprek met Basje Boer. Waarom zei ze dan toch ja? En hoe bereidt ze zich voor op een voorstelling die van tevoren nog helemaal openligt?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de titel van de voorstelling van Clayton Nascimento, Macacos, zit de hele thematiek verscholen: Het Portugeze woord voor 'apen' is regelmatig als scheldwoord te horen in voetbalstadions, gericht tegen zwarte spelers. Hoe kan racisme zo welig tieren in een land waar de meerderheid van kleur is? En hoe kan het dat Brazilië het zelfbeeld behoudt van een vrolijk, kleurrijke mengelmoes waar iedereen welkom is – terwijl in de realiteit de politie zwarte mannen regelmatig vermoordt zonder enige juridische gevolgen? 

Joost de Vries ging in gesprek met Marjon van Royen, Brazilië-correspondent voor De Groene, over de schijnbare tegenstellingen van dit enorme land. 

Macacos is van 14 t/m 16 juni te zien in Frascati. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Al anderhalve eeuw is het een van de bekendste opera's ter wereld: Carmen. Het stuk is wereldwijd gespeeld, bekritiseerd, opgehemeld, en nu verschijnt er een bewerking door Moved by the Motion en Wu Tsang. Tsang is van plan om voor de uitvoering terug te gaan naar de brontekst van Georges Bizet en tegelijkertijd veel aanpassingen door te voeren. 'Carmen is van niemand en van iedereen,' liet ze daarover optekenen. 'Ze is alles wat haar scheppers vreesden én alles wat ze verlangden.' Tijdens het Holland Festival wordt de drie uur durende voorstelling eenmalig en exclusief gespeeld. 

Thomas Heerma van Voss praatte met theatermaker Lisenka Heijboer Castanón over de geschiedenis van Carmen, en over de vraag of in een moderne variant alles anders mag. Zijn er grenzen aan de vrijheid waarmee zo'n klassieke tekst herbewerkt mag worden? En wat is de aantrekkingskracht van het stuk eigenlijk?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Stel je voor dat er één dans is, die iedereen kent, en die van ouder op kind overgaat. Rond die prikkelende ‘what if’ bedacht choreograaf Trajal Harrell The Romeo, een dans voor alle mensen ter wereld, ongeacht achtergrond, gender, karakter of stemming en van welke generatie dan ook. Een tovertruc, noemt hij het zelf, om mensen te laten geloven dat ze naar iets heel ouds kijken.

Over dit sensuele sprak Christiaan Weijts met dramaturg en kunstjournalist Marijn van der Jagt. Een gesprek over ‘vogueing’, langzame Satie en de rondedans van eros en thanatos.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Vijftig piano’s. Elf duizend snaren. De Westergasfabriek is het decor van een waanzinnige geluidssculptuur van de Oostenrijkse componist Georg Friederich Haas. Ze spelen zonder dirigent, maar Bas Wiegers, die vaker werk van Haas uitvoert, over heel de wereld, begeleidt de vijftig pianisten en de andere musici naar de uitvoering.

Christiaan Weijts sprak met hem over dit stuk, over micropolyfonie, micro-intervallen, spectrale muziek, boventoonreeksen en over hoe alleen al het stemmen van die instrumenten een bijna militaire operatie is.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hamlet was nooit af. Zijn leven lang bleef Shakespeare aan de tekst schaven. En in de eeuwen na hem legt elke theatermaker zijn meest persoonlijke eigen Hamlet op het toneel. Zo ook Christiane Jatahy, associate artist van het Holland Festival dit seizoen. Haar Hamlet verzet zich tegen genderrollen, tegen het patriarchaat, tegen geweld – tegen eigenlijk alles wat van de rol ‘Hamlet’ wordt verwacht. En dat is typisch Jatahy

Joost de Vries sprak met Thomas Walgrave, als partner/ licht- en decorontwerper/ klankbord direct betrokken bij de voorstellingen van Jatahy, over engagement in de kunsten, leven en werken in een volatiel land als Brazilië en de vraag wat het werk van Jatahy des Jatahy’s maakt.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Decennialang werd Limite (1931), de eerste en enige film van de Braziliaanse schrijver en dichter Mário Peixoto, verloren gewaand. Inmiddels geldt de stomme film echter als onvervalste klassieker van de experimentele cinema. Op Holland Festival wordt Limite voorzien van een live soundtrack, uitgevoerd door Metá Metá, Andy Moor en Terrie Ex.

In haar gesprek met Basje Boer verklaarde filmjournalist Dana Linssen dat Limite haar nieuwe lievelingsfilm is. Wat maakt de film zo bijzonder, hoe laat hij zich vergelijken met andere experimentele films, en hoe kun je zien dat dit het werk is van een dichter, al speelt taal er nagenoeg geen rol in?

Limite wordt vertoond op 27 juni in het Muziekgebouw aan het IJ.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Maria mag nooit zomaar een vrouw zijn; ze moet heilig zijn, ongeschonden, foutloos, passief. Ze moet maar toekijken hoe alles haar overkomt – dat is ook wat ‘stabat mater’  betekent: De moeder stond. In haar duizelingwekkende theater-performance Stabat mater neemt Janaina Leite haar publiek mee in haar overwegingen. Ze rakelt haar seksuele trauma’s op, bedenkt hoe theater haar kan helpen die trauma’s vorm te geven, oreert over de culturele betekenis van de maagd en trekt haar eigen moeder het podium op om het over maagden, zonde en vrijheid te hebben.  

Joost de Vries sprak met schrijfster Dieuwertje Mertens, die in haar debuutroman Moeders, heiligen Maria een stem gaf, over hoe de heilige maagd door onze eeuwen heen cultureel en religieus resoneerde en over hoe Leite ‘onze’ Maria van een nieuwe betekenis probeert te voorzien.

See omnystudio.com/listener for privacy information.