Stilte van de wereld

In deze aflevering waaien we over de boulevard van Scheveningen. Met een prachtig uitzicht op de pier lopen wij langs de verlaten strandtentjes.

Een zonnige dag, die normaal veel mensen naar het strand had getrokken, gaat verloren aan de maatregelen die getroffen moeten worden.

Waar je normaal het plezier van bezoekers boven de muziek van de strandtenten uit hoort, hoor je nu bij een enkele strandtent wat muziek klinken. Voornamelijk om het klussen op gepaste afstand draaglijker te maken.

Het gedicht voor deze aflevering is ingesproken en geschreven door Anne van Bergeijk

In deze aflevering wandelen we langs het water in Giethoorn, ook wel het Venetië van Nederland. Normaal kan je de smalle paadjes door de toeristen niet meer zien. In de grachten vormen zich files van bootjes gevuld met vrolijke dagjesmensen. Nu hoor je de stille wateren kabbelen tegen de kant.

Giethoorn geniet nu even van de privacy, die normaal ten onder gaat aan het gedruis van de vele bezoekers.

Het gedicht is ingesproken en geschreven door: Melanie Neeleman.

In deze aflevering bevinden we ons op de Dam. Het plein in het centrum van Amsterdam waar zo'n 50.000 mensen per dag paden kruizen. 

Geen flits van een camera, verdwaalde toerist of het oorverdovende geluid van een volle stad. Het enige geluid dat ongestoord doorgaat, is het tikken van de verkeerslichten. 

Het gedicht is ingesproken en geschreven door: Daniël Meppelink. 

In deze aflevering bevinden we ons op Schiphol. Hier komen jaarlijks zo’n 70 tot 80 miljoen passagiers aan voor hun reis of doorreis.

Nu zijn de gemiddeld 1600 vluchten per dag behoorlijk uitgedund. De reizigers die nog niet thuis zitten, komen in een vreemde en lege hal aan.

Het gedicht ’Schiphol zonder bestemming’ is ingesproken en geschreven door Lena Plantinga.

In deze aflevering lopen we langs de molens in Kinderdijk.

Normaal gesproken is Kinderdijk een druk bezochte plek, voornamelijk door toeristen. De vele talen die je door elkaar hoort, zijn er nu niet.
De rust is een vrijbrief voor de natuur. De vogels kwetteren, ganzen vliegen over en de wind suist. De enkele fietser die nog langs raast, is zo weer vergeten.

Loop met ons mee en ervaar Kinderdijk op een andere manier.

Het gedicht is ingesproken en geschreven door Anouk Wolf.

In deze aflevering begeven we ons op Utrecht Centraal. 

Tussen het geluid van stemmen en voetstappen van honderden mensen die rennen om hun trein te halen, kun je normaal gesproken je eigen gedachtes amper horen. Laat staan de omroep die je nodig hebt, om bij de juiste trein te komen. En dan de opgave nog om je pad te vinden door de mensenmassa heen…

Hoe klinkt het station zonder deze drukte?

Loop met ons mee en ervaar Utrecht Centraal op een andere manier

In deze introductie vertellen we meer over het concept en hoe jij mee kan werken aan deze podcast!