Superhond

Grenzen stellen klinkt eenvoudig. Tot iemand teleurgesteld is omdat jij nee zegt. Bij een grens komt meteen iets anders kijken: schuldgevoel. De angst om iemand teleur te stellen. De gedachte dat je moeilijk doet. Of de reflex om jezelf uitgebreid te verantwoorden.

En gek genoeg kan je hond precies hetzelfde patroon zichtbaar maken.

Wat speelt er écht?

Een hond die telkens opnieuw uit zijn mand komt, tijdens het eten komt bedelen of tijdens een wandeling per se naar dat ene geurtje wil, probeert niet bewust jouw grenzen te saboteren.

Hij ontdekt gewoon waar de ruimte zit.

Als “nee” na vier keer proberen toch een “vooruit dan” wordt, heeft je hond iets geleerd: hier valt te onderhandelen.

Dat zie je ook in een bedrijf.

Je zegt dat iets niet binnen je aanbod valt, maar doet het uiteindelijk toch. Je wil een vrije dag, maar beantwoordt toch dat bericht. Een klant vraagt een uitzondering en je begint meteen zeven zinnen uit te leggen waarom iets moeilijk is.

Zorgzaam zijn is mooi. Maar als zorgen voor iedereen betekent dat jij jezelf voortdurend opzijzet, wordt het interessant om eens te kijken waar jouw grens eigenlijk ligt.

Je hond kan je daar verrassend veel over leren.

3 dingen die je meeneemt

1. Een duidelijke grens hoeft niet hard te zijn

Grenzen stellen is niet hetzelfde als boos worden, streng zijn of “de baas spelen”.

Duidelijkheid betekent dat jij weet wat je wilt en daar rustig bij blijft.

Voor je hond kan dat betekenen: tijdens het eten lig je op deze plek. Niet ongeveer in je mand, met je kop en twee poten erbuiten. Deze plek.

Voor jou als ondernemer kan het betekenen: dit hoort niet bij onze afspraak, dus ik doe het niet.

Zonder boosheid. Zonder ellenlange uitleg.

Gewoon duidelijk.

2. Bepaal wat je wél wilt vóór je begint te corrigeren

We zijn vaak heel goed in benoemen wat niet mag.

Niet springen. Niet bedelen. Niet trekken. Niet uit je mand komen.

Maar waar wil je je hond dan wél?

Hetzelfde geldt voor je grenzen. Als jij zelf niet helder hebt wat voor jou oké is, wordt het moeilijk om dat aan iemand anders duidelijk te maken.

Dus draai het om.

Niet: wat wil ik niet meer?

Maar: wat wil ik wél? Wat klopt voor mij? Waar ligt mijn grens?

Hoe concreter het antwoord, hoe minder grijze zone.

3. Blijf bij je beslissing, ook wanneer dat ongemakkelijk voelt

Hier zit vaak het moeilijkste stuk.

Je hebt je grens aangegeven en dan komt er een reactie.

Je hond probeert het nog eens.

Een klant is teleurgesteld.

Iemand vindt je streng.

Je voelt schuldgevoel opkomen.

En precies daar willen we vaak terugkrabbelen.

Sofie deelt hoe ze dat zelf recent meemaakte bij een klant. Er was een miscommunicatie en er werd iets van haar verwacht wat niet haalbaar was binnen haar agenda. Ze gaf haar grens aan en kreeg daarop een lastige reactie.

Haar eerste reflex?

Misschien heb ík het verkeerd gedaan. Misschien moet ík dit oplossen.

Tot ze terugging naar de feiten. Wat was er afgesproken? Was haar grens onredelijk? Had ze bewust iets gedaan om die ander te kwetsen?

Nee.

Iemand anders mag teleurgesteld zijn in jouw grens. Dat betekent nog niet automatisch dat die grens verkeerd is.

Probeer dit eens deze week:

1. Kies één grens. Niet ineens twintig nieuwe regels.

2. Bepaal vooraf wat je wél wilt. Maak je verwachting concreet.

3. Gebruik minder woorden. Geen hele discussie wanneer je hond de grens opzoekt.

4. Blijf rustig bij je beslissing. Niet harder of bozer. Wel consequent.

En daarna komt de opdracht die niets met je hond te maken hoeft te hebben.

Stel deze week één grens die je normaal moeilijk vindt.

Misschien krijg je een uitnodiging waar je geen zin in hebt. Vraagt een klant iets wat eigenlijk niet past. Of wil je gewoon een halfuur werken of koken zonder dat iemand iets van je nodig heeft.

Voel eerst wat jij wilt.

En als het antwoord nee is, probeer dan eens:

“Nee, sorry. Dat gaat niet voor mij.”

Punt.

Niet gevolgd door zeven zinnen waarin je probeert te bewijzen dat je nog steeds een goed mens bent.

Sofie weet zelf hoe lastig dat kan zijn. Grenzen stellen kreeg ze thuis niet vanzelfsprekend mee en ook vandaag blijft het iets waarin ze oefent. Maar precies daarin zit de parallel met onze honden: we hoeven het niet perfect te doen om iets nieuws te leren.

Misschien begin je met hondentraining omdat je wilt dat je hond beter luistert, rustiger wordt of buiten niet voortdurend alles probeert te regelen.

En ontdek je onderweg iets over jezelf.

Dat je mag weten wat je wilt.

Dat zorgzaam zijn en grenzen hebben perfect naast elkaar kunnen bestaan.

En dat duidelijkheid niet noodzakelijk afstand creëert. Ze kan juist rust en vertrouwen geven.

Wil je niet alleen begrijpen wa…

Hoe harder jij probeert alles onder controle te houden, hoe meer spanning je soms creëert. Bij jezelf én bij je hond.

Controle loslaten betekent natuurlijk niet dat je vanaf nu de lijn losgooit en je hond lekker zijn zin laat doen. Integendeel.

Ik geloof heel sterk in duidelijke grenzen. Je hond mag weten wat jij verwacht, wat wel kan en wat niet. Maar binnen die grenzen moet er ook ruimte zijn. Want wanneer jij iedere beweging controleert en ieder mogelijk probleem probeert te voorkomen, krijgt je hond amper de kans om te ervaren: hé, ik kan dit.

En krijg jij nooit de kans om te ontdekken: mijn hond kan dit eigenlijk ook.

Duidelijkheid is niet hetzelfde als controle.Misschien herken je dit tijdens het wandelen:

* je kijkt om de paar seconden waar je hond is;

* je zegt voortdurend zijn naam zonder echt een opdracht te geven;

* zodra je een andere hond ziet, maak je automatisch de lijn korter;

* je lichaam spant zich al aan vóór er iets gebeurd is;

* je vermijdt bepaalde situaties omdat je bang bent voor wat er eventueel zou kunnen gebeuren;

* je bent meer bezig met wat andere mensen zullen denken dan met wat jij en je hond op dat moment nodig hebben.

Vaak doe je dat juist omdat je het zo graag goed wil doen.

Maar jouw hond voelt wel dat er aan de andere kant van de lijn iets verandert. Je schouders gaan omhoog. Je handen worden strakker. Je ademhaling verandert.

En dan gebeurt soms precies datgene waar je bang voor was: ook je hond spant zich aan.

Wat mijn hond Liasco en mijn leerlingen mij hierover leerden

Lang voordat ik fulltime hondenbazen coachte, werkte ik twintig jaar in het buitengewoon onderwijs. Mijn Duitse herder Liasco ging mee naar school.

Liasco had een voorgeschiedenis en had andere honden gebeten. Tijdens wandelingen was ik daardoor vaak alert. Ik wilde voorkomen dat er iets gebeurde en probeerde haar veel meer onder controle te houden.

Op school zag ik een totaal andere hond.

Daar waren haar grenzen heel duidelijk. Ze had een vaste plaats in de klas, wist waar ze mocht lopen en wat ik van haar verwachtte. En precies daardoor hoefde ik haar niet iedere seconde te controleren.

Hetzelfde zag ik bij mijn leerlingen.

Ze hadden nood aan structuur, regels en duidelijke grenzen. Maar binnen die grenzen gaf ik hen ontzettend veel ruimte. We maakten films, deden projecten, gingen vrijwilligerswerk doen en probeerden dingen waarvan ze misschien eerst dachten dat ze die niet konden.

Daar groeit vertrouwen.

En eigenlijk geldt voor je hond hetzelfde.

Geef een duidelijk kader. Geef richting. En durf daarbinnen ook ruimte te laten.

Probeer het zelf: 2 oefeningen

1. Wandel zonder voortdurend naar je hond te kijken

Kies een veilige en rustige plek. Kijk vooruit. Adem rustig in en uit. Ontspan je schouders en voel eens hoe je de lijn vasthoudt.nKunnen je vingers wat losser? Geef richting en wandel.

Probeer niet iedere paar seconden te controleren of je hond nog volgt. Observeer vooral wat er bij jóú gebeurt.

Extra uitdaging? Neem een lepel met een knikker of rond snoepje erop in je mond en wandel daarmee terwijl je vooruit blijft kijken. Het ziet er misschien wat gek uit, maar je aandacht verschuift weg van het voortdurend controleren van je hond.

2. Geef ruimte aan de lange lijn

Neem een lange lijn van bijvoorbeeld vijf of tien meter en kies een omgeving waarin voldoende ruimte is.

Let deze keer niet in de eerste plaats op je hond, maar op je handen.

Wat gebeurt er wanneer je in de verte een fietser, jogger of andere hond ziet?

Rol je die lange lijn onmiddellijk op tot er nog twee meter overblijft?

Probeer de ruimte eens te behouden. Wandel vooruit, verander van richting en roep je hond niet voortdurend terug. Wanneer je hond uit zichzelf bij jou komt of bij jou incheckt, kan je daar aandacht aan geven.

Je geeft vrijheid binnen een veilig kader.

Kijk eens naar jezelf in plaats van naar je hond

Film één van deze oefeningen eens.

Niet om achteraf te beoordelen of jouw hond het “goed” heeft gedaan, maar om naar jezelf te kijken.

Hoe vaak kijk jij naar je hond? Wanneer trek je je handen naar je toe? Wat gebeurt er met je schouders wanneer iemand nadert? Wanneer maak je de lijn korter? En hoeveel daarvan gebeurt al voordat er überhaupt iets aan de hand is?

Misschien ontdek je wel iets dat niet alleen tijdens het wandelen terugkomt.

Want onze behoefte aan controle stopt natuurlijk niet bij onze hond. Misschien herken je ze ook bij je kinderen, in je werk, je bedrijf of je relaties.

Je hond kan daarin een behoorlijk confronterende spiegel zijn.

Niet om jezelf daarvoor te veroordelen. Wel om nieuwsgierig te worden:

Waar mag ik duidelijke richting geven en daarna wat meer vertrouwen?

Wil je dit samen met mij oefenen? Woef Wonderland komt opnieuw ter…

Vier bekende vrouwen. Vier honden met krullen. En één dag aan zee om te ontdekken wat er gebeurt wanneer de wereld rondom hen nét wat drukker wordt.

Ik trok naar Oostende met Julie Vermeire en Sunny, Sandra Bekkari en Lemmy, Lotte Vanwezemael en Alfie en Hanne Troonbeeckx en Teddy. Geen picture perfect hondenwandeling voor de camera, maar een echte praktijkdag tussen andere honden, fietsers, joggers, kinderen, terrassen, een overzetboot én een drukke winkelstraat.

Want ook hun honden blaffen, trekken aan de lijn, raken overprikkeld of voelen dat ze de hele wereld moeten regelen. En achter vier heel verschillende verhalen bleek uiteindelijk dezelfde vraag te zitten:

Doe ik het wel goed als hondenbaas?

Julie & Sunny – van bodyguard naar vertrouwen

Sunny is onzeker en voelt zich snel verantwoordelijk voor alles wat rondom Julie gebeurt. Mensen die dichterbij komen? Andere honden? Drukte? Sunny staat klaar om het op te lossen.

We oefenden daarom niet simpelweg op ‘niet blaffen’, maar op wat er vóór dat gedrag gebeurt. Wat doet Julie met haar ademhaling? Wat gebeurt er met de lijn? Waar loopt Sunny? En hoe kan zij hem laten voelen: jij hoeft dit niet te regelen, ik heb het onder controle?

De ultieme test kwam onverwacht: een overzetboot met een lange, drukke wachtrij. Net zo’n situatie die Julie normaal liever zou vermijden. Deze keer bleef Sunny rustig en ontdekte Julie vooral hoeveel verschil haar eigen vertrouwen maakt.

Sandra & Lemmy – een drukke puppy heeft niet altijd méér actie nodig

Lemmy is een jonge Australische labradoodle met serieuze FOMO. Alles zien. Alles ruiken. Alles meemaken. De logische reactie bij zo’n energieke jonge hond? Hem moe proberen te maken. Maar Lemmy had iets anders nodig: leren nietsdoen.

Meer kwalitatieve slaap, rust in de bench en niet voortdurend zelf mogen beslissen, zorgden op amper een maand tijd al voor een groot verschil. Waar een terras vroeger chaos betekende, kon Lemmy tijdens onze lunch gewoon liggen. Sandra zag letterlijk: hij kan dit dus wél.

Lotte & Alfie – opnieuw vertrouwen na een bijtincident

Een slechte ervaring op de hondenschool had Lotte vooral onzeker gemaakt. Toen Alfie later ook begon te grommen en haar beet, werd die twijfel nog groter.

Ben ik wel de juiste baas voor hem? Wat als het opnieuw gebeurt?

Alfie had thuis veel vrijheid gekregen en voelde zich steeds meer de CEO van het gezin. Alleen was dat helemaal geen fijne rol voor een onzekere hond.

Door duidelijke regels, vaste rust en vooral opnieuw vertrouwen op te bouwen, veranderde hun dynamiek. Niet omdat Alfie plots een perfect geprogrammeerde hond werd, maar omdat Lotte nu weet wat ze kan doen wanneer een situatie spannend wordt.

Hanne & Teddy – structuur is niet hetzelfde als streng zijn

Teddy was altijd een braaf hondje, tot hij plots heftiger begon te reageren. Maar gedrag ontstaat zelden zomaar uit het niets.Soms is er één vervelende ervaring. Soms loopt het prikkelpotje weken of maanden langzaam voller.

Hanne voelde dat Teddy meer structuur nodig had, maar vroeg zich af: moet ik dan strenger worden? Nee.

Structuur gaat niet over strengheid. Het gaat over voorspelbaarheid en duidelijkheid. Op een terras kan dat bijvoorbeeld zo praktisch zijn als Teddy aan de rustige kant leggen, weg van de looplijn van obers en andere gasten, zodat hij niet voortdurend hoeft te reageren.

Wat kan jij hiervan meenemen?

• Kijk verder dan het gedrag dat je ziet. Blaffen, trekken, grommen of hyperactief gedrag kan voortkomen uit onzekerheid, frustratie of overprikkeling.
  
• Meer energie betekent niet automatisch meer beweging. Een hond die voortdurend van 0 naar 100 gaat, heeft soms vooral hulp nodig om rust te leren vinden.
• Maak het makkelijker vóór het moeilijk wordt.Kies op een terras bewust je plek, let op de positie van je hond en wacht niet tot zijn prikkelpotje overloopt.
• Een ontspannen lijn begint ook bij jou.Jouw ademhaling, lichaamstaal en spanning veranderen mee wat er aan de andere kant van de lijn gebeurt.
• Structuur is geen synoniem voor strengheid.** Duidelijkheid kan een hond juist de vrijheid geven om niet voortdurend zelf beslissingen te moeten nemen.
• Train niet alleen in een perfecte oefensituatie. Uiteindelijk wil je samen kunnen functioneren in het echte leven. Op straat, op restaurant, tussen andere honden en op plekken waar onverwachte dingen gebeuren.

We hebben die dag dan ook geen uren commando’s geoefend.

We wandelden. We lunchten. We namen de boot. We passeerden drukke plekken. We praatten en lachten. En precies daar konden we kijken: wat heeft deze hond nú nodig?

Want uiteindelijk willen Julie, Sandra, Lotte en Hanne exact hetzelfde als zoveel andere hondenbazen.Niet de perfecte hond.

Wel samen op pad kunnen. Rust voelen. Vertrouwen hebben. Genieten…

De zomer is bijna voorbij. Misschien keek je maanden uit naar lange wandelingen, terrasjes, bezoek, vakantie en eindelijk meer tijd met je hond. Maar nu merk je dat het niet altijd zo ontspannen was als je gehoopt had.

Je hond viel uit naar andere honden. Kwam moeilijk tot rust. Wandelen werd vermoeiender. Bezoek ontvangen vroeg voortdurend opletten. Of er gebeurde iets waarvan je dacht: dit heeft hij nog nooit gedaan.

En dan komt de twijfel.

Heb ik iets verkeerd gedaan? Waarom lukt dit bij andere honden wel? En hoe moet dat dan de volgende vakantie?

De zomer betekent voor ons ontspanning, maar voor een hond verandert er plots heel veel. Andere routines. Kinderen die meer thuis zijn. Bezoek. Barbecues. Warmte. Nieuwe omgevingen. Meer honden en mensen onderweg. Misschien een vakantiehuis, hondenhotel of een paar weken bij oma en opa.

Het prikkelpotje raakt voller.

De vaste slaap valt weg.

En een hond die normaal overdag uren alleen thuis rust, loopt plots de hele dag achter zijn gezin aan.

Dat zie ik niet alleen tijdens vakanties. Tijdens corona kregen we opvallend veel meldingen van bijtincidenten. Niet omdat al die honden plots veranderd waren, maar omdat hun hele dagelijkse structuur wegviel. Iedereen was thuis. Honden sliepen minder vast. Ze stonden voortdurend aan.

De zomer kan op kleinere schaal hetzelfde doen.

Dat betekent niet dat je gefaald hebt. Wel dat je hond je misschien iets heeft laten zien waar je vanaf nu mee aan de slag kan.

3 dingen om na deze zomer mee te nemen

1. Kijk terug zonder jezelf te veroordelen

Wat was deze zomer moeilijk? Rust vinden op een terras? Bezoek ontvangen? Andere honden passeren? Alleen blijven? Schrijf niet alleen op wat misliep, maar kijk naar wat jouw hond daar nog te leren heeft.

2. Maak van je volgende vakantie niet de eerste oefening

Wil je dat je hond volgend jaar ontspannen naast je mobilhome ligt? Begin dan niet op de camping. Oefen thuis op je eigen terras. Wil je hem rustig meenemen naar vrienden? Leer hem eerst dat hij op een nieuwe plek niet meteen alles hoeft te controleren.

3. Bouw op vanuit rust, verbinding en genieten

Dat zijn de drie dingen die een hond nodig heeft om samen met jou nieuwe situaties aan te kunnen. Eerst rust in het hoofd. Dan verbinding met jou. En pas daarna ontstaat er ruimte om echt samen te genieten.

Misschien zit je nog midden in de zomer en voel je: er is werk aan de winkel. Dan kan je instappen in mijn 21-daagse Supersummersprint. Geen uren trainen of grote oefeningen, maar elke dag een kleine opdracht die je helpt bouwen aan meer rust, verbinding en genieten. Je krijgt opnieuw houvast in wat jouw hond nodig heeft én in wat jij kan doen.

Want vaak wachten we tot we midden in het probleem zitten.

We gaan op vakantie en verwachten dat onze hond rustig op een terras ligt, terwijl hij dat thuis nooit geleerd heeft. We nemen hem mee naar vrienden, laten hem meteen los en hopen dat hij zichzelf wel redt tussen nieuwe mensen, geuren en misschien andere honden.

Maar wat als je hond niet alles zelf hoeft uit te zoeken?

Wat als jij zegt: kom maar bij mij. Je hoeft hier niet de hele kamer te controleren. Je hoeft niet iedereen te begroeten. Ik geef je eerst tijd om te landen.

Dat is geen beperking.

Dat is houvast.

En misschien mag jij jezelf diezelfde houvast ook geven. Want de zomer legt niet alleen de lat hoog voor onze honden. Ook wij willen dat iedereen geniet. Onze kinderen. Onze partner. Onze vrienden. Onze hond. Ondertussen moet het werk afgerond zijn en willen we zelf ook nog ontspannen.

Hier moet het gebeuren.

Nu moeten we genieten.

En precies daardoor vergeten we het soms te doen.

We kijken naar andere honden en zien vooral wat daar goed gaat. Die hond wandelt mooi mee. Die kan rustig op een terras liggen. Die kan overal mee naartoe. Wat je niet ziet, is dat diezelfde hond misschien niet alleen thuis kan blijven of ’s nachts voortdurend wakker wordt.

Je ziet het hele verhaal niet.

Daarom wil ik je uitnodigen om ook een viermoment in te bouwen. Wat kon deze zomer wél? Welke kleine stap hebben jullie samen gezet? Waar voelde je even: kijk ons eens?

Want een volwassen hond heeft ongeveer 16 uur kwalitatieve rust per dag nodig. Nieuwe omgevingen, warmte, bezoek en veranderende routines vragen extra veel verwerking. Het is dus logisch dat gedrag kan veranderen wanneer die rust maandenlang onder druk staat.

De oplossing zit niet in eind augustus plots harder trainen.

Wel in kijken.

Wat heeft je hond je deze zomer laten zien? Wat wil je de volgende keer anders ervaren? En welke kleine stap kan je vandaag al oefenen?

Niet voor een perfecte volgende zomer.

Wel voor meer rust, meer verbinding en meer momenten waarop je denkt: ja, hier deden we het voor.

Timestamps

00:00 Waarom de zomer niet altijd ontspanne…

Waarom is jouw hond je grootste spiegel? Wat bedoel ik daarmee? Nee, je hond wordt niet automatisch verdrietig omdat jij verdrietig bent. En niet elk probleem van je hond komt door jou. Maar je hond kan wel iets zichtbaar maken wat al langer in jou leeft: moeite met grenzen stellen, onzekerheid, controle willen houden of altijd aanstaan.

En soms zie je dat pas wanneer je vastloopt met je hond. Je probeert oefeningen. Je leest boeken. Je volgt lessen. Je weet vaak zelfs wat je zou moeten doen. Maar toch lukt het niet om het ook echt toe te passen.

Dan zit de volgende stap misschien niet in nóg een oefening. Maar in durven kijken naar wat jouw hond bij jou raakt.

Ik begeleidde een vrouw die merkte dat haar hond onrustiger werd zodra zij grenzen begon te geven. Haar eerste gedachte was dat mijn methode misschien niet werkte voor haar hond. Maar toen ik haar vroeg wat grenzen stellen met háár deed, kwam er een heel ander verhaal naar boven. Ze had twintig jaar in een relatie gezeten waarin haar grenzen voortdurend overschreden werden.

Plots ging het niet alleen meer over haar hond.

Een andere hondenbaas kwam heel sociaal, vrolijk en zelfverzekerd over. Net zoals zijn enthousiaste Australian shepherd. Tot ik benoemde dat zijn hond onder al dat enthousiasme eigenlijk voortdurend bevestiging zocht.

Hij werd stil.

“Dat ben ik.”

En Yvette hield haar angstige labradoodle Odi zo dicht bij zich dat loslaten bijna onmogelijk voelde. Goed bedoeld. Vanuit liefde. Maar ook vanuit angst. Toen zij stap voor stap meer vertrouwen durfde geven, groeide niet alleen Odi. Yvette begon zelf letterlijk rechter te lopen.

3 vragen om eens naar jouw eigen spiegel te kijken

1. Welk gedrag van je hond raakt jou het meest?

Is je hond altijd aan? Wil hij alles controleren? Is hij onzeker? Vindt hij grenzen moeilijk? Kijk zonder oordeel eens wat er gebeurt wanneer je dat gedrag naast jezelf legt.

2. Waar weet je eigenlijk al wat je moet doen, maar lukt het niet om het vol te houden?

Misschien ontbreekt er geen kennis. Misschien zit er spanning op grenzen stellen, loslaten, vertrouwen of duidelijkheid geven.

3. Wat heeft je hond van jou nodig om zelf te kunnen ontspannen?

Niet perfectie. Wel houvast. Rust. Duidelijkheid. Een baas die niet alles onder controle heeft, maar wel durft te zeggen: ik weet waar we naartoe gaan.

Wil je daar klein en praktisch mee beginnen? Download dan mijn gratis wandelkit. Met het e-book, de video en de checklist kijk je naar wat er al gebeurt vóór je de deur uitstapt. Hoe hoog zit de spanning bij jou en je hond? Wie denkt buiten alles te moeten regelen? En hoe kan je rustiger vertrekken, zodat wandelen opnieuw iets wordt wat jullie samen doen?

Want positief leiderschap gaat niet over streng of dominant zijn.

Het gaat over veiligheid.

Je hond voelen: mijn baas heeft dit. Ik hoef niet alles te controleren. Ik hoef niet op elke prikkel te reageren. Ik mag volgen.

Dat zag ik heel sterk tijdens een oefening op een Superhond Meet & Connect. De ene persoon speelde de baas, de andere de hond. De “baas” kreeg stiekem een opdracht: gehaast, afgeleid of twijfelend wandelen.

Vooral dat twijfelen kwam binnen.

De persoon die moest volgen, wist niet waarheen. Voelde geen richting. En begon uiteindelijk zelf maar iets te doen.

Dat is wat er ook bij honden gebeurt. Wanneer jij geen richting geeft, zal je hond sneller proberen de situatie zelf op te lossen. Niet omdat hij de baas wil spelen, maar omdat iemand het moet doen.

Natuurlijk is niet elk gedrag een spiegel. Pijn, genetica en trauma spelen ook een rol. Maar ik zie elke dag opnieuw wat er gebeurt wanneer een baas groeit in rust, vertrouwen en duidelijkheid. De hond beweegt vaak mee.

Niet door honderd nieuwe trucjes.

Wel omdat er iets verandert tussen hen.

Dat is misschien het belangrijkste wat je uit deze aflevering mag meenemen: je hond is geen kopie van jou. Hij is soms een versterker van wat al aanwezig is.

En het mooie is dat hij niet alleen jouw onzekerheid, spanning of controledrang zichtbaar kan maken. Hij spiegelt ook je groei.

Meer rust. Meer vertrouwen. Duidelijkere grenzen.

En plots zie je twee wezens samen veranderen.

Timestamps

00:00 Wat betekent het écht dat je hond jouw spiegel is?

02:15 Waarom jouw hond misschien precies bij jou terechtkwam

02:50 De hond die een levenslang thema rond grenzen zichtbaar maakte

05:19 Wanneer een simpele vraag plots heel diep binnenkomt

07:18 De enthousiaste hond die eigenlijk onzeker was

09:41 Waarom nóg meer oefeningen niet altijd de oplossing zijn

10:21 Odi en Yvette: wat angst en controle met elkaar doen

11:29 De lijn loslaten en leren vertrouwen

13:03 Hoe baas én ho…

Leren niets doen? Dat is moeilijk voor honden én bazen. Je hond leert om altijd bezig te zijn. Zorg voor herstelmomenten. Je hond is druk. Hij volgt je overal. Reageert op elk geluid. Trekt tijdens het wandelen en lijkt nooit écht uit te staan. Dus doe je wat logisch voelt: nog een wandeling, een balletje gooien, hersenwerk, een likmat, een extra training. Alles om die energie eindelijk kwijt te raken.

Maar wat als je hond niet méér beweging nodig heeft? Wat als hij vooral nooit geleerd heeft hoe hij moet herstellen?

We zijn zo gewend geraakt aan het idee dat een gelukkige hond een hond is die bezig is. Wandelen. Snuffelen. Trainen. Spelen. Mee op pad. En zodra hij even niets doet, voelen we bijna de neiging om hem opnieuw iets te geven.

Een botje. Een spelletje. Een opdracht.

Maar een hond die altijd beziggehouden wordt, leert één ding heel goed: altijd aanstaan.

En dan verwachten we dat hij plots rustig onder tafel ligt op een terras. Dat hij ontspant wanneer er bezoek komt. Dat hij op zijn mand blijft terwijl jij kookt. Dat hij tijdens een wandeling niet op elke prikkel reageert.

Rust is geen automatische toestand. Rust is een vaardigheid.

3 dingen die je vandaag al anders kunt doen

1. Plan rust even bewust als beweging.

Een volwassen hond heeft tot 16 uur slaap per dag nodig, een puppy zelfs 20 uur. Niet half slapend in het midden van de woonkamer en bij elk geluid weer rechtveren. Echte rust betekent dat het brein prikkels kan verwerken en het lichaam kan herstellen.

2. Leer je hond kijken zonder iets te moeten doen.

Ga samen zitten. Kijk naar fietsers, joggers, kinderen of andere honden. Zonder voortdurend commando’s te geven, snoepjes boven te halen of je hond af te leiden. Gewoon kijken. En weer loslaten.

3. Maak van wandelen geen uitputtingswedstrijd.

Niet het aantal kilometers telt. Wel wat er tijdens die wandeling gebeurt. Kan je hond vertragen? Inchecken bij jou? Samen ergens zitten? Vrijheid krijgen zonder volledig op te gaan in alles wat rondom hem gebeurt? Een korte wandeling in verbinding kan veel meer brengen dan tien kilometer prikkels verzamelen.

Wil je voelen hoe je van trekken en altijd aanstaan naar meer rust en verbinding groeit? Bekijk dan mijn gratis masterclass Stop met trekken, start met genieten. Ik geef je geen trucje om je hond moe te krijgen, maar help je begrijpen wat er onder zijn gedrag gebeurt en hoe jij stap voor stap meer rust, positief leiderschap en verbinding opbouwt.

Dit onderwerp raakt voor mij ook aan iets heel persoonlijks.

Twee jaar geleden viel ik uit in het onderwijs. Eerst vertelde ik mezelf dat het door een zware longontsteking kwam. Ik was toch Sofie? Sociaal. Actief. Sterk. Altijd bezig. Ik liep twintig kilometer, begeleidde kinderen, sprong bij waar het nodig was en bleef maar doorgaan.

Tot ik niet meer terug naar school kon.

Mijn lichaam zette de rem erop omdat ik dat zelf niet deed. Pas veel later kon ik uitspreken dat ik een burn-out had gehad.

En precies daarom herken ik het zo sterk bij honden. Ook zij kunnen blijven doorgaan. Wandelen. Spelen. Trainen. Reageren. Hun baas in de gaten houden. Van buitenaf lijkt het alsof ze eindeloos veel energie hebben. Maar ondertussen komt hun zenuwstelsel nooit terug op die nullijn.

Een volwassen hond heeft ongeveer 16 uur slaap nodig. Een puppy ongeveer 20 uur. Toch zegt het aantal uren alleen niet genoeg. Een hond die bij elke deur, beweging of voetstap wakker schrikt, ligt misschien wel neer, maar herstelt niet echt.

Ik begeleidde ooit een labradoodle die alles kreeg wat je als goede hondenbaas kon bedenken: lange wandelingen, speurspelletjes, apporteren, frisbee, hersenwerk en training. Toch werd hij steeds drukker en had hij zelfs naar zijn baasje gehapt.

We voegden niets toe.

We haalden weg.

Twee weken lang lag de focus op vaste slaap, voorspelbaarheid, kortere wandelingen en leren nietsdoen. Tot zijn baasje vroeg: “Sofie, zou mijn hond ziek zijn? Hij ligt zo rustig.”

Nee. Hij had eindelijk ontdekt hoe echte rust voelt.

Misschien is dat wel het belangrijkste wat je uit deze aflevering mag meenemen: de gelukkigste honden zijn niet de honden die elke dag het meest doen. Het zijn de honden die weten wanneer ze mogen bewegen én wanneer ze mogen loslaten.

En misschien geldt dat ook een beetje voor jou.

Timestamps

00:00 Waarom je hond niet méér beweging nodig heeft

02:25 De grootste misvatting: mijn hond heeft te veel energie

04:30 Wanneer snuffelen en hersenwerk extra prikkels worden

06:00 Wat altijd aanstaan met een burn-out te maken heeft

09:30 Waarom leren nietsdoen een vaardigheid is

11:50 Wat honden en overprikkelde kinderen gemeen hebben

13:30 Het verschil tussen moe zijn en écht herstellen

15:30 Slapen met één oog open is geen diepe rust

16:45 De labradoodle die steeds drukker werd

Vakantie hoort ontspannend te zijn. Toch ervaren veel honden net het tegenovergestelde. Nieuwe geuren, onbekende plekken, andere routines en een baas die zelf vaak al gespannen vertrekt. In deze aflevering ontdek je waarom vakantie voor je hond niet vanzelf rust betekent én hoe je ervoor zorgt dat jullie allebei écht kunnen genieten. Want een ontspannen vakantie begint niet op je bestemming, maar lang voordien.

Wil je zonder stress op vakantie vertrekken en weten hoe je jouw hond stap voor stap voorbereidt op nieuwe situaties? Dan is de cursus 'Super vakantie zonder stress' precies daarvoor gemaakt. Je leert hoe je jouw hond helpt omgaan met prikkels, hoe je rust opbouwt in onbekende omgevingen en hoe jullie samen kunnen genieten zonder voortdurend alert te moeten zijn. Geen trucjes, maar een duidelijk plan waarmee je vol vertrouwen op vakantie vertrekt.

Misschien herken je het wel. Je kijkt maanden uit naar de vakantie, maar ergens sluipt er ook stress binnen. Gaat mijn hond rustig blijven op een terras? Wat als hij uitvalt naar andere honden? Moet hij overal mee naartoe? En hoe zorg ik ervoor dat de vakantie niet draait rond voortdurend opletten? Die vragen hoor ik elk jaar opnieuw van hondenbaasjes.

Tijdens een workation in Spanje viel mij iets op. Overal zag ik honden die ontspannen meeliepen met hun baas. Op de boulevard. Op het strand. Op een terras. Niet omdat die honden perfect waren, maar omdat er rust zat in de samenwerking. Dat zette me aan het denken: wat kunnen wij daarvan leren?

5 inzichten die je vakantie een pak ontspannener maken

1. Vakantie begint thuis.

De voorbereiding bepaalt vaak al hoe ontspannen je hond vertrekt. Inpakken, spanning en een andere routine zorgen ervoor dat veel honden al stress opbouwen nog voor de reis begint.

2. Laat je hond eerst landen.

Bij aankomst hoef je niet meteen naar het strand of een druk terras. Geef je hond tijd om de nieuwe omgeving rustig te verkennen en opnieuw houvast te vinden.

3. Neem een stukje thuis mee.

Een vertrouwd matje, dekentje of bench helpt je hond sneller ontspannen in een onbekende omgeving.

4. Oefen vóór je vertrekt.

Een terras, drukke wandelingen of wachten op nieuwe plaatsen leer je niet tijdens de vakantie. Zie de vakantie als het examen, niet als de eerste les.

5. Jouw rust bepaalt meer dan je denkt.

Honden voelen haarfijn aan hoe jij je voelt. Hoe meer jij ontspant, hoe veiliger jouw hond zich zal voelen.

Tijdens deze opname wandelde ik zelf door Estepona in Spanje. Ik keek nauwelijks naar de mensen, maar vooral naar de honden. Eén ontmoeting bleef me bij. Een Belgische man vertelde hoe hij jarenlang met zes honden los door de stad wandelde. Niet dankzij strenge correcties of voortdurend commando's, maar dankzij rust, duidelijkheid en vertrouwen. Dat gesprek bevestigde opnieuw waarom ik altijd zeg dat ik de baas coach en niet de hond.

Veel mensen hopen dat vakantie hun hond rustiger maakt. In werkelijkheid vergroot vakantie meestal wat er al aanwezig is. Heeft je hond thuis moeite met prikkels of ontspanning, dan zal dat onderweg vaak duidelijker worden. Gelukkig betekent dat ook het omgekeerde: investeer je thuis in rust, vertrouwen en verbinding, dan pluk je daar op vakantie de vruchten van. En misschien is dat wel de mooiste bestemming die je samen kunt bereiken.

Timestamps

00:00 Hoe beleeft jouw hond vakantie?

05:50 Wat we kunnen leren van honden in Spanje

07:01 Waarom stress vaak al thuis begint

10:52 Vakantie vergroot wat er al aanwezig is

15:48 Zo begeleid je je hond op vakantie

16:32 Praktische tips voor ontspannen reizen

21:08 Waarom Spaanse honden zo relaxed lijken

24:55 Je hond voorbereiden vóór de vakantie

27:28 Relaxed op reis: de online cursus

Een hondenfestival zonder honden. Voor veel mensen klinkt dat vreemd. Toch vat het perfect samen waar deze aflevering over gaat. Niet over hondentraining, niet over trucjes of commando's, maar over de persoon aan het andere uiteinde van de leiband. Want hoe graag we ook geloven dat verandering bij de hond begint, de grootste groei ontstaat vaak wanneer de baas bereid is om naar zichzelf te kijken. En dat gaat uiteindelijk over veel meer dan honden alleen.

Misschien herken je het gevoel. Je zoekt rust. Je wil meer vertrouwen voelen. Je wil genieten van je hond zonder voortdurend bezig te zijn met wat nog beter moet. Tegelijk merk je dat oude patronen, onzekerheden of twijfels blijven terugkomen. Niet alleen in de opvoeding van je hond, maar ook in hoe je naar jezelf kijkt. Dat was precies de rode draad van het Superhondfest.

In het dagelijks leven denken we vaak dat een probleem opgelost wordt door méér te doen. Meer trainen. Meer oefenen. Meer controleren. Maar wat ik tijdens het festival opnieuw zag, was iets anders. Groei ontstaat wanneer je vertraagt. Wanneer je leert observeren. Wanneer je ontdekt dat rust niet hetzelfde is als stilstand. En dat vertrouwen niet ontstaat doordat alles perfect loopt, maar doordat je weet hoe je ermee omgaat wanneer dat niet zo is.

Drie inzichten die je meeneemt uit deze aflevering:

• Je hond heeft geen perfecte baas nodig. Wel iemand die bereid is om te blijven leren en groeien.
• Rust ontstaat niet door controle, maar door vertrouwen. Eerst in jezelf, daarna in je hond.
• De kracht van een community wordt vaak onderschat. Wanneer je merkt dat je niet alleen bent, ontstaat er ruimte om stappen te zetten die vroeger onmogelijk leken.

Voel jij dat je niet alleen aan je hond wil werken, maar ook aan jezelf als hondenbaas? Dan is de Superclub precies daarvoor bedoeld. Geen losse lessen of snelle oplossingen, maar een plek waar je ondersteund wordt terwijl je groeit. Waar je vragen mag stellen, successen mag vieren en uitdagingen mag delen. Zodat je niet telkens opnieuw hoeft te beginnen, maar stap voor stap verder bouwt op wat er al is.

Wat mij het meeste raakte tijdens het festival was niet de organisatie, de workshops of de liveshow. Het waren de mensen. De hondenbazen die ooit onzeker binnenkwamen. Die twijfelden aan zichzelf. Die vastliepen met hun hond. En die vandaag voor een groep stonden om anderen iets te leren. Dat zijn momenten waarop ik besef waarom ik dit werk doe. Niet omdat honden veranderen. Maar omdat mensen ontdekken dat ze sterker zijn dan ze dachten.

Tijdens mijn monoloog vertelde ik ook een persoonlijk verhaal. Over Roy. Over schuldgevoel. Over zoeken naar veiligheid. En over de ontdekking dat je die veiligheid niet buiten jezelf vindt. Niet in je hond. Niet in je job. Niet in de goedkeuring van anderen. Maar in jezelf. Dat inzicht veranderde niet alleen mijn leven, maar ook de manier waarop ik vandaag hondenbazen begeleid.

Het Superhondfest bracht bijna tweehonderd hondenbazen samen. Zonder honden. En toch draaide alles om hun relatie met hun hond. Dat lijkt een tegenstelling, maar het bevestigt precies wat ik al jaren zie gebeuren. Wanneer een baas groeit in rust, zelfvertrouwen en duidelijkheid, verandert de dynamiek met de hond automatisch mee. Misschien is dat wel de belangrijkste les uit deze aflevering: je hoeft geen perfecte hond na te streven. Rust, verbinding en vertrouwen brengen je veel verder.

Timestamps

00:00 Een hondenfestival zonder honden?

05:45 Hoe hondenbazen groeien in zelfvertrouwen

06:54 Mentale uitdagingen en persoonlijke groei

10:33 Een persoonlijk verhaal over veiligheid

13:14 Dankbaarheid voor alle deelnemers

17:25 Waar de zoektocht naar begrip ooit begon

Sommige verhalen beginnen niet met een puppy, maar met een verlies. In deze aflevering praat ik met Bryan over zijn weg van een moeilijk bijtincident met een vorige hond naar het leven dat hij vandaag leidt met Lou, zijn labradoodle. We hebben het over vertrouwen dat beschadigd raakt, over opnieuw durven beginnen en over de keuze om het deze keer anders aan te pakken. Want een ontspannen leven met je hond ontstaat zelden vanzelf. Het groeit uit bewuste keuzes, duidelijke begeleiding en de bereidheid om zelf mee te groeien.

Misschien herken je het wel. Je wil het graag goed doen met je hond. Je leest, zoekt informatie op en probeert van alles uit. Tegelijk wil je vermijden dat je fouten maakt. Zeker als je al eens een moeilijke ervaring hebt meegemaakt. Dan wordt de vraag niet alleen hoe je een hond opvoedt, maar ook hoe je opnieuw vertrouwen krijgt in jezelf als hondenbaas.

En dat is precies waar deze aflevering over gaat. Niet over perfecte honden. Niet over trucjes. Maar over wat er gebeurt wanneer je elke dag kleine keuzes maakt. Grenzen aangeven. Structuur bieden. Rust bewaren. Oefenen wanneer niemand kijkt. Stap voor stap bouwen aan een relatie waarin vertrouwen centraal staat. Niet alleen voor je hond. Ook voor jezelf.

Drie inzichten die je meeneemt uit deze aflevering:

1. Een moeilijke ervaring hoeft niet het einde van het verhaal te zijn. Ze kan ook het begin zijn van een bewustere aanpak.
2. Een goede opvoeding draait niet alleen om je hond iets leren. Ze vraagt ook dat jij groeit in geduld, rust en zelfvertrouwen.
3. Grote doelen ontstaan uit kleine stappen. Lou liep niet zomaar los door het centrum van Hasselt. Dat vertrouwen werd maandenlang opgebouwd.

Wil jij ook een hond die ontspannen mee kan naar familie, op restaurant, op vakantie of tijdens een wandeling in de natuur? Dan is de juiste basis goud waard. In mijn Puppypack begeleid ik je stap voor stap. Geen losse tips of snelle oplossingen, maar een duidelijke aanpak die past bij jouw hond én jouw leven. Zodat je niet hoeft te wachten tot er problemen ontstaan, maar vanaf het begin richting geeft aan het gedrag dat je later wil zien.

Wat mij raakte in dit gesprek, is hoe eerlijk Bryan vertelt over de periode na het bijtincident. Het verdriet. De twijfel. Het gevoel dat een hond misschien nooit meer vanzelfsprekend zou voelen. En toch bleef er ook een verlangen. Het verlangen naar gezelschap. Naar samen wandelen. Naar verbinding. Dat maakt dit verhaal voor mij zo bijzonder. Niet omdat alles perfect liep, maar omdat ze besloten opnieuw te vertrouwen. En omdat ze bereid waren om zelf mee te veranderen.

Wat je vandaag ziet bij Lou is het resultaat van honderden kleine keuzes. Rustmomenten inbouwen. Werken aan verbinding. Consequent blijven. Oefenen in verschillende situaties. En blijven investeren, ook wanneer het eigenlijk al goed gaat. Dat is precies waarom Brian vandaag ontspannen kan wandelen zonder lijn, waarom Lou overal mee naartoe kan en waarom ze samen blijven groeien in de Superclub. Niet omdat Lou een uitzonderlijke hond is, maar omdat er bewust gebouwd werd aan vertrouwen. En dat is misschien wel de belangrijkste les uit deze aflevering: een superhond ontstaat niet door geluk, maar door richting, geduld en de bereidheid om samen te groeien.

Timestamps

00:00 Labradoodles: schattig én gevoelig

05:24 Het verhaal van de vorige hond en het bijtincident

09:00 Durven kiezen voor een nieuwe start

13:59 Waarom Lou bewust in hun leven kwam

18:17 De eerste weken met een puppy

22:53 Vertrouwen opbouwen zonder afhankelijk te zijn van snoepjes

24:46 Los wandelen en werken aan verbinding

28:44 Waarom Bryan doorgroeide naar de Superclub

30:33 Het belang van blijven oefenen en onderhouden

32:45 De kracht van community en wandelbuddies

36:43 Wat Brian vandaag het meeste waardeert aan het leven met Lou

Een puppy opvoeden gaat niet alleen over luisteren, wandelen of zindelijk worden. Het gaat over leren omgaan met prikkels, rust creëren en begrijpen wat jouw hond écht nodig heeft. Ik je mee in het spanningsveld tussen het droombeeld van een zachte, gezellige pup en de realiteit van een hond die bijt, trekt, overal op reageert of moeilijk tot rust komt. Want hoe harder we proberen corrigeren, hoe meer spanning er vaak ontstaat. En uiteindelijk gaat deze aflevering niet alleen over puppy’s, maar over hoe rust en vertrouwen de basis vormen van verbinding.

Voel jij dat je met je puppy vooral aan het overleven bent en verlang je naar meer rust, duidelijkheid en vertrouwen? In de masterclass "Help, ik heb een puppy" neemt ik je stap voor stap mee in wat jouw pup écht nodig heeft. Geen generische tips of standaard hondenschool-oefeningen, maar een persoonlijke aanpak die vertrekt vanuit jullie leven thuis. Zodat jij niet alleen weet wat je moet doen, maar vooral begrijpt waarom het werkt. 

Misschien herken je het wel. Je keek zo uit naar die puppy. Samen wandelen. Op terras. Gezellig in huis. Maar plots ben je vooral bezig met reageren. Stoppen. Corrigeren. Opletten. Je pup hangt in je broekspijpen, plast nog in huis of raakt volledig overprikkeld wanneer er bezoek komt. En ergens sluipt er twijfel binnen. Doe ik het wel goed? Waarom lijkt het alsof iedereen geniet van zijn pup behalve ik?

In het dagelijkse leven kruipt daar enorm veel energie naartoe. Je staat voortdurend “aan”. Je probeert alles onder controle te houden. Wandelen voelt niet ontspannen. Rustmomenten verdwijnen. Je hond geraakt moeilijk uit die hoge energie en jij eigenlijk ook niet meer. En net daar loopt het vaak vast: een pup die overprikkeld is, gaat nog meer happen, springen of trekken. Terwijl jij net harder gaat reageren. 

• Een puppy die veel bijt of springt, is vaak niet “stout”, maar overprikkeld en moe. Een pup heeft tot twintig uur slaap per dag nodig om al die indrukken te verwerken.
• Voorkomen werkt beter dan corrigeren. Kijk eens eerlijk naar de momenten waarop het telkens misloopt en bouw daar meer structuur rond. Een bench, een lijntje, een vaste rustplek of duidelijke overgang kan al enorm veel veranderen.
• Minder praten helpt vaak meer. Hoe meer spanning, beweging en woorden jij toevoegt, hoe moeilijker het wordt voor je pup om te zakken in rust.
• Dromen bouw je op in kleine stappen. Wil je later ontspannen op een terras zitten met je hond? Begin dan eerst thuis. Daarna in de tuin. Daarna bij vrienden. Zo groeit vertrouwen stap voor stap.

Dit zijn geen losse trucjes. Het zijn kleine keuzes die ervoor zorgen dat jouw pup de wereld beter leert begrijpen. En hoe veiliger en duidelijker die wereld voelt, hoe minder je hond alles hoeft op te lossen met druk gedrag.

Wat je uit deze aflevering kan meenemen, is dat je puppy niet perfect hoeft te zijn. En jij ook niet. Maar hoe beter jij leert kijken naar slaap, prikkels, structuur en jouw eigen energie, hoe sneller er rust ontstaat. Niet alleen voor je hond, maar ook voor jezelf. Want een ontspannen hond begint vaak bij een ontspannen baas.

Timestamps

00:00 – Prikkelgevoeligheid van Basile aanpakken

04:54 – Leren communiceren met honden

06:59 – Dromen over een nieuwe hond

09:41 – Waarom puppy’s bijten en happen

13:54 – Het belang van echte vaste slaap

16:54 – Hoe jouw energie je pup beïnvloedt

22:15 – Praktische tips voor meer rust in huis

24:56 – Stap voor stap leren ontspannen buitenshuis

26:50 – Meer zelfvertrouwen als hondenbaas

31:05 – Ademhalingstips van Lou

We kijken zo snel naar wat er nog niet lukt met onze hond, terwijl er eigenlijk al zoveel goed gaat. We zien het trekken, het blaffen, die ene reactie, dat ene moeilijke moment, en vergeten hoeveel stappen we al gezet hebben. Het spanningsveld zit tussen controle willen houden en durven vertrouwen op het groeiproces. En net daar ligt een grotere keuze: blijf je kijken naar wat ontbreekt, of leer je zien wat al aan het groeien is?

Voel je dat je blijft hangen in wat niet lukt met je pup? Dat je vooral brandjes aan het blussen bent in plaats van echt rust en vertrouwen te voelen? In de "Help, ik heb een puppy masterclass" leer ik je hoe je in vijf heldere stappen opnieuw richting krijgt. Geen trucjes of snelle oplossingen, maar inzicht in wat jouw pup écht nodig heeft en hoe jij daar als baas het verschil maakt. Zodat je niet alleen weet wat je moet doen, maar ook voelt: dit klopt. Je vertrekt met meer rust in je hoofd, meer vertrouwen in jezelf en een pup die niet perfect hoeft te zijn om wél al fijn samen te leven.

Misschien herken je dit. Je wandeling ging eigenlijk best goed, maar je hond viel één keer uit. Of je pup sliep eindelijk wat beter, maar beet daarna toch weer in je broekspijp. Of je had bezoek en dacht achteraf vooral aan dat ene moment waarop je hond te druk was. Voor je het weet, wordt dat ene detail het hele verhaal. Terwijl dat niet eerlijk is. Niet voor jou. Niet voor je hond.

In het dagelijks leven gebeurt dit voortdurend. Je bent moe. Je wil vooruit. Je wil zo graag dat het lukt. En als het dan niet perfect gaat, lijkt het alsof je terug bij af bent. Je vergeet de rustige momenten. De kleine stappen. De keren dat je hond wél contact maakte. De wandeling die eigenlijk zachter voelde dan vorige week. Zo verlies je energie aan wat nog niet klopt, terwijl je net kracht haalt uit zien wat al wél lukt.

Een eenvoudig denkkader dat je vandaag al kan meenemen: zoom eerst uit, benoem daarna één succes en kies dan pas je volgende stap. Vraag jezelf af: wat ging er vandaag al beter dan vroeger? Welk klein moment mag ik vieren, ook al was de rest nog rommelig? En wat is één volgende stap die ik kan zetten zonder alles ineens te willen oplossen? Zo train je jezelf niet om problemen te negeren, maar om ze in verhouding te zien.

Voel jij dat je met je puppy of hond vooral aan het zoeken bent? Dat je blijft focussen op wat niet lukt en verlangt naar rust, vertrouwen en duidelijke stappen? In mijn puppy masterclass neem ik je mee naar een relaxtere start met je pup, zonder dat het perfect moet zijn. Geen generisch advies, maar inzichten die je helpen kijken naar jouw hond, jouw situatie en jouw volgende stap. 

In deze aflevering neem ik je ook mee achter de schermen. Naar de zee, waar ik even mocht vertragen na Woef Wonderland. Naar een spontaan ontbijt op Pasen, een ontmoeting met Billy uit de Puppypack en een voetbalmatch van Club Brugge waar mijn zogenaamde “mauve schoenen” plots alle aandacht kregen. Terwijl het stadion bijna helemaal blauw kleurde, ging de focus naar één detail. En dat beeld bleef hangen. Want zo doen we dat ook met onze honden. Eén moeilijk moment krijgt soms meer ruimte dan al het moois dat eromheen gebeurt.

Wat je meeneemt uit deze aflevering is simpel en krachtig: je focus bepaalt je gevoel. Als je alleen kijkt naar wat niet lukt, wordt dat groter. Als je kleine successen bewust ziet en viert, groeit je vertrouwen. En hoe meer vertrouwen jij voelt, hoe meer je hond dat ook zal voelen. Want je hond spiegelt jou. Altijd.

Timestamps

00:00 – Inzichten delen over hondengedrag

05:07 – Bobby, de abrikozenpoedel, en verantwoordelijkheid thuis

06:24 – Tijd nemen voor jezelf als ouder en ondernemer

10:26 – Spontaan genieten aan zee en in Brugge

15:52 – De les van de “mauve schoenen”

19:42 – Plezier maken aan zee en honden observeren

21:37 – De kracht van een positieve mindset

23:42 – Focus op positieve stappen zetten

28:45 – Puppytraining en kleine successen vieren

30:33 – Geniet van het moment nu

Wat doet stress écht met een hond. Guillaume Dervaux legt op een heel heldere manier uit hoe een hond in een voortdurende overlevingsmodus terechtkomt. Hoe de “controlekamer” van de hersenen het overneemt van rationeel gedrag. En waarom zoveel honden niet lastig zijn, maar gewoon geen veilige bedding voelen.

We hebben het over flight, fight en freeze, over wat een hond nodig heeft om opnieuw te kunnen denken, voelen en volgen. En over waarom rust geen detail is, maar de absolute basis van alles.

In deze aflevering zit dokter Guillaume Dervaux bij mij in de gele podcaststudio. Uroloog, papa, vrijwilliger in het asiel, hondenliefhebber en oprichter van de 4C-methode - Paw Control. Iemand met een druk leven, maar ook met een uitzonderlijk groot hart voor honden die het moeilijk hebben.

We praten over de kracht van kleine dingen:

• een leiband gebruiken om veiligheid te geven
• je hond leren volgen in plaats van te laten regelen
• rustig vertrekken, rustig thuiskomen
• eerst spanning laten zakken vóór je gaat wandelen
• en begrijpen dat een hond niets heeft aan opwinding als zijn systeem nog vol stress zit

Sam is een beagle. Hij ligt hier vandaag rustig bij ons op het matje. Ontspannen. Veilig. Zacht in zijn blik. Maar ooit was dat helemaal anders. Sam werd maar liefst twaalf keer teruggebracht naar het asiel. Twaalf keer. Tot Guillaume hem ontmoette tijdens corona en iets zag wat hem niet meer losliet: een hond in chronische stress, uitgeblust, afgesloten, zonder echte rust.

Wat volgde was geen snelle oplossing. Geen trucje. Geen “we zien wel”.

Wel een diep engagement. Een bewuste keuze om Sam niet alleen een nieuwe thuis te geven, maar hem ook echt te leren landen. En dat werd het begin van iets groters: een eigen visie op honden begeleiden, gebaseerd op rust, communicatie, consequentie en zelfcontrole.

Guillaume deelt ook hoe je een hond uit het asiel níét moet overladen met liefde, bezoek en drukte in de eerste dagen. Waarom een hond niet gered moet worden met medelijden, maar met structuur, duidelijkheid en vertrouwen. En waarom je als mens geen “goed doel” doet door een asielhond te adopteren, maar vooral zelf een tweede kans krijgt om het anders te doen.

Een zin die blijft hangen: de hond krijgt geen tweede kans, jij krijgt die.

Guillaume vertelt ook over zijn werk in het asiel. Over vrijwilligers. Over honden met opgekropte energie. En over hoe hij op zoek ging naar manieren om hen niet alleen fysiek, maar ook mentaal te helpen. Zo ontstond onder andere het idee van een loopband voor asielhonden, zodat hun spanning op een veilige manier kan zakken vóór ze op wandeling gaan.

Een heel mooi stuk in deze aflevering is ook hoe onze werelden elkaar raken.

1. Hoe hij als arts kijkt naar stress, gedrag en controle.
2. Hoe ik als hondencoach werk rond de baas in plaats van de hond.
3. En hoe we allebei geloven dat echte verandering begint bij de mens die de leiband vasthoudt.

Want dat is ook waar zijn 4C-methode om draait:

1. Change – als jij niets verandert, verandert er niets
2. Communication – leer communiceren op een manier die je hond begrijpt
3. Consistency – wees consequent, niet hard, maar helder
4. Control – niet alles controleren, wel jezelf en de situatie kunnen dragen

Deze aflevering is voor jou als:

• je nadenkt over een hond uit het asiel
• je al een asielhond hebt en voelt dat het meer vraagt dan liefde alleen
• je hond snel in stress schiet
• je op zoek bent naar rust, vertrouwen en een sterke basis
• of je gewoon wil begrijpen hoe een hond denkt, voelt en leert

Wat dit gesprek zo sterk maakt, is dat het tegelijk heel warm én heel praktisch is. Geen oordeel. Geen strijd tussen methodes. Wel een duidelijke boodschap: alles is mogelijk, als jij bereid bent om te veranderen, te begeleiden en erin te blijven geloven.

Timestamps

00:00 – Passie voor asielhonden met dokter Guillaume

04:53 – Hond adopteren en stress aanpakken

09:02 – Hondentraining bij deurbelgeluiden

09:54 – Het belang van rust voor honden

15:19 – Tips voor nieuwe hondeneigenaren

17:14 – Curlingouders en honden opvoeden

22:08 – Het idee voor een hondenloopband

25:46 – De missie van hondeneducatie

26:47 – Waarom sessies aan huis zo waardevol zijn

32:12 – Omgaan met hond en sociale situaties

33:29 – De vier C’s van Paw Control

37:26 – Belang van consistente communicatie

41:34 – Verschillende visies in de hondenwereld

45:20 – Gebruik van lijnen en harnassen

45:56 – Hoe een harnas correct gebruiken

49:59 – Dankwoord aan dokter Guillaume Dervaux

People pleasing, grenzen stellen, rouw, trauma, stress en het lichaam dat alles onthoudt: daar praat ik over met Sarah van Zensa. Ze deelt als jonge vrouw de diagnose ziekte van Crohn kreeg, waarom ze niet bleef hangen in “leer er maar mee leven”, en hoe ze via ademhaling, zenuwstelselwerk en een holistische blik stap voor stap medicatievrij en symptoomvrij werd. We hebben het ook over verlies, burn-out, honden die spanning spiegelen, en over haar mini Aussie Beau, die bezoek moeilijk vindt. Een diep gesprek dus, maar wel heel concreet: met inzichten en kleine tools die je meteen kan meenemen voor jezelf én je hond.

The body remembers. Ons lichaam onthoudt alles. Wat je hebt ingeslikt. Wat je hebt weggeduwd. Waar je je hebt aangepast. Waar je bent blijven doorgaan terwijl je eigenlijk al lang voelde: dit klopt niet meer.

In deze aflevering zit Sarah van Zensa bij mij in de gele podcaststudio. Holistisch coach, zenuwstelsel-expert, krachtige ondernemer, mama en mantelzorger. En vooral: iemand die niet alleen spreekt over herstel, maar het ook zélf doorleefd heeft.

Want op haar negentiende kreeg Sarah de diagnose ziekte van Crohn, een auto-immuunziekte waarvan dokters zeiden dat ze er nooit vanaf zou raken. Leer er maar mee leven. Medicatie, voor altijd. En toch liep het anders. Sarah koos ervoor om verder te kijken dan enkel symptomen. Naar haar lichaam. Naar haar zenuwstelsel. Naar opgeslagen stress. Naar emoties, overtuigingen en trauma. En vandaag leeft ze al bijna twintig jaar medicatievrij en symptoomvrij.

Dat gesprek alleen al is de moeite waard. Maar wat deze aflevering zo sterk maakt, is dat het niet vaag of zweverig wordt. Integendeel. We maken het superconcreet. Over people pleasing, over hoe moeilijk het is om grenzen te stellen, over wat schuld en schaamte doen in je lichaam, en over hoe je daar in kleine stapjes mee aan de slag kan.

We hebben het over dat moment waarop je eigenlijk nee wil zeggen, maar toch ja zegt. Over hoe stress vaak niet begint in je hoofd, maar voelbaar wordt in je buik, borstkas, schouders of keel.

En over hoe één simpele shift al verschil kan maken: niet focussen op meer inademen, maar op langer uitademen. Sarah deelt waarom die lange uitademing je letterlijk uit je stressrespons haalt. Waarom we zoveel herhaling nodig hebben. Waarom een smartwatch of vaste ankers doorheen de dag kunnen helpen. En hoe “even ademen” vaak veel meer is dan een oppervlakkige tip: het is een ingang naar veiligheid.

We praten ook over rouw. Niet alleen het verlies van een persoon, maar ook levend verlies, zoals dementie. Het verlies van een job. Een kinderwens die niet vervuld wordt. Een stuk identiteit dat wegvalt. Een droom die anders loopt dan gehoopt. En hoe weinig ruimte daar maatschappelijk vaak voor is.

Sarah vertelt heel open over haar papa, over het langzame afscheid dat dementie met zich meebrengt, en over wat haar helpt: aanwezig zijn in het hier en nu, aanraking, bewust verdriet toelaten en zelfs muziek opzetten om tranen ruimte te geven. Niet om jezelf kapot te maken, maar net om lichter te worden. Een zin die blijft hangen in deze aflevering: tranen zijn diamanten van diepe liefde.

Ook ik deel in dit gesprek een stuk van mijn eigen verhaal. Over de longontsteking die mij letterlijk platlegde. Over hoe ik pas achteraf begon te zien dat daar veel meer onder zat. Over het systeem waarin ik niet meer paste. Over het schuldgevoel en de schaamte om te erkennen dat iets wat “goed genoeg” leek, mij toch uitputte. En hoe mijn lichaam daar veel sneller eerlijk over was dan ikzelf.

We gaan ook dieper in op trauma. Niet alleen trauma met een grote T — iets ingrijpends, zichtbaar, schokkends. Maar ook trauma met een kleine t: die subtiele, herhaalde momenten waarop je als kind niet kreeg wat je nodig had. Niet gezien werd. Je aanpaste. Leerde pleasen. Leerde stil zijn. En hoe dat later overtuigingen worden. Over jezelf. Over wat veilig is. Over hoeveel plaats jij mag innemen.

Sarah legt dat heel helder uit als een drieluik: gedachte of overtuiging, emotie, en wat je daarvan voelt in je lichaam.

En net daar ontstaat bewustzijn. Want zolang het vaag blijft, kun je er moeilijk mee werken. Zodra je leert herkennen: ik voel dit in mijn borstkas, dit komt door die gedachte, daaronder zit die emotie — dan begint er iets te verschuiven.

En natuurlijk brengen we ook haar hond mee in het gesprek.

Beau, haar mini Aussie van vijf, vindt bezoek ontvangen moeilijk. Ze voelt zich snel verantwoordelijk, gaat in een soort bodyguardrol en probeert spanning weg te blaffen. Dus we gebruiken het gesprek meteen ook om live te kijken wat daaronder zit.

Wat blijkt? Ook bij honden gaat het niet alleen over gedrag.

Niet alleen over blaffen.

Maar over: ik voel mij niet zeker, dus ik ga het regelen.

We hebben het over hoe belangrijk het is om die rol als baas over te nemen. Hoe een leiband op zo’n moment niet be…

Teckels. Ze zeggen dat ze koppig zijn. Eigenwijs. Dat ze hun eigen goesting doen. Annick kan dat beamen. Toen Bobo en Babette in haar leven kwamen, veranderde alles. Wandelen werd stress. Bezoek ontvangen werd lastig. Zelfs douchen of in de tuin zitten… lukte niet meer zonder blaffen, spanning of onrust. Ze paste zich aan. Stond om 5u op om toch maar rustig te kunnen wandelen. Zette haar zwembad niet meer.

Zocht oplossingen… maar voelde ook: dit kan toch niet de bedoeling zijn. En toch gaf ze niet op. Van “dit gaat nooit lukken” naar “kijk wat er allemaal kan” In deze aflevering hoor je geen perfect verhaal. Je hoort een eerlijk verhaal. Over zoeken. Twijfelen. Geld uitgeven aan dingen die niet werkten.

En tegelijk blijven voelen: ik wil dit anders. Tot Annick besliste om het niet meer alleen te doen. Via de online cursus, de Q&A’s, de live momenten en de community begon er iets te verschuiven. Niet alleen bij haar honden.

Maar vooral bij haar. Wat er veranderde (en waarom dat het verschil maakte) Geen trucjes. Geen snelle oplossingen.

Wel:

– begrijpen wat er écht speelt

– leren kijken naar gedrag in plaats van het te “fixen”

– geduld toelaten (en niet meteen willen oplossen)

– jezelf meenemen in het proces

Een beeld dat bleef hangen voor Annick: de mamahond. Niet constant reageren. Niet forceren. Maar ruimte nemen. Wachten. Leiderschap zonder strijd. En daar begon de rust.

Het resultaat (en dat zit in kleine dingen): 

– Terug kunnen douchen zonder stress

– Haar zwembad weer zetten

– Rust in huis

– Bezoek ontvangen zonder chaos

– Door een drukke markt wandelen met haar honden

– Afspreken met andere hondenbaasjes

En misschien nog het belangrijkste: vertrouwen.

Niet dat alles perfect is. Maar wel dat ze weet: ik kan hiermee omgaan. De kracht van samen Wat Annick ook benoemt: ze deed dit niet alleen. De community. Andere hondenbazen. Mensen die hetzelfde meemaken. Die elkaar vooruit trekken. En blijven gaan. Stap voor stap.

Voor jou, als je luistert en denkt…

“Dit herken ik.”, “Dit is mijn leven.”

Weet dit:

👉 het is mogelijk

👉 ook met jouw hond

👉 ook in jouw situatie

Maar niet door nog harder te proberen. Wel door anders te leren kijken.

Wil jij ook:

– ontspannen wandelen zonder trekken

– rust in huis

– vertrouwen in jezelf en je hond

– stoppen met blijven zoeken en eindelijk richting voelen

Dan is de Supersquad er voor jou.

Niet als quick fix. Wel als traject waarin jij leert begrijpen, voelen en toepassen. En zet vandaag die eerste stap.

Ontspannen wandelen begint thuis. Jij denkt misschien dat het probleem pas buiten begint. Dat je hond op wandeling trekt, uitvalt, overal op reageert en dat dáár dus de oplossing moet liggen.

Maar heel vaak begint het veel vroeger.

Thuis. In je woonkamer. In de kleine momenten waarop je hond zogezegd rustig ligt, maar eigenlijk nooit echt afstaat. In het feit dat hij op elk geluid reageert, altijd meevolgt, alles scant en nergens echt diepe rust vindt.

In deze aflevering neem ik je mee in iets wat ik zó vaak zie bij hondenbazen: we proberen symptomen op te lossen, terwijl de oorzaak al veel eerder zichtbaar is. We focussen op trekken, blaffen, uitvallen, onrust aan de lijn… maar stellen te weinig de vraag: kan mijn hond eigenlijk wel echt ontspannen?

Ik deel waarom wandelen niet alleen fysiek is, maar ook een weerspiegeling van wat er binnenin gebeurt — bij je hond én bij jou. Waarom basisrust, voorspelbaarheid en duidelijke grenzen zoveel verschil maken. En waarom je een hond niet helpt door alleen maar gedrag te corrigeren, maar wel door te kijken naar wat eronder zit.

Ik vertel ook openhartig over mijn eigen eerste hond, Liasco. Over het moment waarop hij een andere hond beet. Over de schaamte, de twijfel, het scannen, het vermijden. En over de shift die daarna kwam: beseffen dat niet alleen mijn hond spanning droeg, maar ik ook. Dat ik zelf moest leren vertrouwen, ademen, duidelijk zijn — zodat mijn hond het niet meer voor mij hoefde te regelen.

Van daaruit groeide mijn manier van werken. Niet met quick fixes of losse trucjes, maar met het totaalplaatje. Wat heeft jouw hond nodig om te zakken in zijn lijf? Hoeveel spanning zit er al in zijn dag? Hoeveel rust krijgt hij echt? Hoeveel vrijheid geef je hem zonder dat hij daar al klaar voor is? En hoe kun jij als baas meer veiligheid uitstralen?

In deze aflevering neem ik je ook mee in Woef-Wonderland: mijn gratis driedaagse waarin we samen de Woef Express opstappen en halt houden op drie plekken die het verschil maken in het leven met je hond:

het Rustplein, de Wandelboulevard en de Hoefkermis.

Aan het Rustplein kijken we naar slaap, basisrust, prikkelverwerking en waarom zoveel honden “vals flink” zijn.

Op de Wandelboulevard duiken we in ontspannen wandelen, spanning op de lijn, vertrouwen en samenwerking.

En op de Hoefkermis hebben we het over drukte, prikkels, bezoek, terrasjes, markten en waarom veel honden daar veel te snel veel te veel moeten aankunnen.

Ik deel voorbeelden uit mijn trajecten van hondenbazen die niet meer durfden wandelen, gespannen terugkwamen van elke uitstap of hun hond niet meer mee durfden nemen naar vrienden of familie. En van wat er veranderde toen ze niet langer bleven corrigeren, maar eindelijk de oorzaak begrepen.

Deze aflevering gaat ook over iets groters dan hondengedrag.

Over systemen. Over pleasen. Over denken dat je in een bepaald plaatje moet passen — als mama, als hondenbaas, als ondernemer. En over de vrijheid om je eigen systeem te bouwen. Voor jezelf, voor je gezin en dus ook voor je hond.

Want hoe rustiger en duidelijker jij wordt, hoe minder jouw hond hoeft te regelen.

En dat is waar de echte ontspanning begint.

Timestamps

00:00 – Waarom ontspannen wandelen niet buiten begint

05:40 – Gedrag is geen probleem, maar een signaal

07:47 – Mijn eigen keerpunt met Liasco

11:28 – Vertrouwen en samenwerking opbouwen

14:07 – Waarom structuur zoveel verschil maakt

16:49 – Wat je leert in Woef-Wonderland

20:29 – Rust, slaap en prikkels reguleren

25:47 – Wandelen zonder spanning op de lijn

27:16 – Waarom vertrouwen de sleutel is

31:40 – Drukte, terrasjes en stap voor stap opbouwen

33:12 – Hoe hond en baas elkaar beïnvloeden

36:52 – Mijn eigen systeem als mama en ondernemer

40:33 – Grenzen, pleasen en goed zorgen voor jezelf

44:17 – Van isolement naar verbinding met je hond

47:04 – Beweging, herstel en waarom wandelen zoveel doet

🌿 Wat je uit deze aflevering haalt

waarom je hond thuis al spanning kan opbouwen zonder dat je het doorhebt

wat “vals flink” gedrag echt betekent

waarom symptoombestrijding je op termijn niet helpt

hoe jouw spanning rechtstreeks invloed heeft op je hond

waarom wandelen draait om zenuwstelsel, vertrouwen en samenwerking

hoe je prikkels beter opbouwt in plaats van te snel te veel te verwachten

waarom rust in huis de basis is voor ontspanning buiten

Voel je tijdens het luisteren: ja, dit is het… ik blijf maar corrigeren, zoeken en oplossen, maar ik wil mijn hond echt begrijpen?

Dan nodig ik je heel graag uit in Woef-Wonderland.

Een gratis driedaagse waarin ik je stap voor stap meeneem naar meer rust in huis, meer ontspanning aan de lijn en een veel sterk…

Je vertrekt op wandeling. Sleutels? Check. Riem? Check. Poepzakjes? Check. En dan… de snoepjes. Want zonder snoepjes wandelen voelt spannend. Wat als je hond een andere hond ziet? Wat als hij trekt? Wat als hij niet luistert?

In deze aflevering duiken we diep in de rol van snoepjes in hondentraining en hondengedrag. Niet om ze volledig af te zweren. Wel om te begrijpen waarom ze soms de echte verbinding tussen baas en hond blokkeren.

Waar gaat deze aflevering écht over?

Niet over “wel of geen snoep geven”. Wel over:

• het verschil tussen training en opvoeding
• het effect van beloningen op stressgedrag
• hoe je een hond leert vertrouwen zonder afhankelijkheid
• waarom leiderschap belangrijker is dan een snoepjesportemonnee

Maar ontspannen wandelen, rustig in een mand liggen of stabiel reageren op prikkels?

Dat is geen trucje. Dat is opvoeding.

Het verschil tussen training en opvoeding

Training = vaardigheid aanleren.

Opvoeding = gedrag, rust, grenzen en veiligheid.

Veel honden scoren perfect op de hondenschool. Maar trekken buiten nog steeds aan de lijn. Blaffen naar andere honden. Staan constant “aan”.

Waarom?

Omdat gedrag niet opgelost wordt door enkel belonen. Onder gedrag zit spanning, onzekerheid, verantwoordelijkheid. En dát pak je niet op met een snoepje.Een hond die voortdurend scant, volgt, reageert of wacht op beloning… is niet ontspannen.

Hondensociale media in het bos

Snuffelen is belangrijk. Maar onbeperkte “Instagram op de grond” zorgt voor overprikkeling. Net zoals bij mensen: te veel prikkels = minder verbinding.

 Voor wie is deze aflevering? Voor hondenbazen die:

• merken dat hun hond alleen luistert met snoep
• stress voelen als er andere honden aankomen
• een sterke band willen opbouwen
• klaar zijn voor rust in plaats van trucjes
• willen stoppen met trekken aan de lijn
• verlangen naar ontspannen wandelingen

🎁 Gratis masterclass

Wil jij:

✔ Stoppen met trekken

✔ Meer verbinding voelen

✔ Minder afhankelijk zijn van snoepjes

✔ Echte rust in huis én op wandeling

Dan nodig ik je uit voor mijn gratis masterclass:

Stop met trekken, start met genieten

Daar ontdek je stap voor stap hoe je:

• leiderschap opneemt zonder hardheid
• stress bij je hond herkent
• opvoeding toepast in het dagelijks leven
• vertrouwen opbouwt zonder beloningsafhankelijkheid

Timestamps

00:00 Hondentraining: balans boven beloning

04:30 Meer dan alleen resultaat

06:28 Psychologie en hondengedrag

09:38 Zelfvertrouwen en leiderschap

13:10 Slaapwaakgedrag bij honden

17:50 Stress en gedragsreacties

19:44 Hondensociale media in het bos

23:21 Vertrouwen zonder snoep

Een puppy in huis is gezellig. En tegelijk… een kleine tornado met tanden. We praten over puppychaos in een gezin, over kinderen die “mee willen opvoeden” (maar geen kind kunnen opvoeden), over de overgang van vakantie-gezelligheid naar schooljaar-realiteit, en over waarom hulp vragen geen luxe is maar een slimme keuze.

In deze aflevering hoor je het eerlijke verhaal van Kimberley (de Cijfercoach): ondernemende mama, scherpe denker, en plots ook… puppybazin van Oscar.

Kimberley zegt het heel helder: “No way dat ik dit alleen doe.”

En dus rijdt ze zonder moeite heen en weer voor begeleiding, omdat ze één ding wil: een hond die rustig, sociaal en verbonden door het leven gaat — zonder getrek, zonder stress, zonder gedoe.

Minder vrijheid geven is geen strengheid. Het is veiligheid. Rust. Duidelijkheid. Kimberley haar grootste shift: slapen op vaste momenten, minder “rondscharrelen”, meer voorspelbaarheid. Kinderen betrekken, maar met duidelijke grenzen Kinderen mogen meehelpen, mee leren, mee plezier maken… maar de basisregels komen van de volwassenen. Dat haalt druk weg bij je kind én bij je pup.

Puppytraining draait niet om trucjes, maar om verbinding

Niet alleen “zit” en “af”. Wel: samen wandelen, samen zakken in rust, leren omgaan met prikkels, leren volgen omdat het fijn is bij jou.

Kimberley vertelt hilarische én heel echte momenten: een puppy die in mest rolt, dingen eet die je liever niet beschrijft aan tafel, en het besef dat je “even snel plassen” ineens niet meer alleen doet.

En tegelijk: dat warme filmgevoel wanneer je kind en je puppy zo’n band opbouwen dat je denkt: oké, dit is het waard.

We praten ook over het leven als ondernemer: mensen die denken dat online ondernemen “passief” is (spoiler: my ass), alles wat achter de schermen gebeurt, en waarom community zowel in business als in hondenopvoeding het verschil maakt.

Want in een groep zie je:

• je bent niet de enige die strugglet
• je kan wins én fails delen
• je kan kleine vragen stellen zonder schaamte
• je wordt gesteund door mensen die hetzelfde meemaken

🤍 Waarom Kimberley voor Puppy Pack kiest

Kimberley benoemt het verschil met “klassieke hondenschool”-stress: geen chaos, geen sirene-energie, geen blaffende honden die elkaar opjagen, maar rust, veiligheid en positieve training.

Ze wilde een puppy die later:

• rustig blijft in drukte
• sociaal kan zijn met andere honden
• niet uitvalt aan de lijn
• overal mee naartoe kan
• en vooral: een hond die mee in het gezin past

En dat is exact waar Puppy Pack voor staat: van chaos naar rust.

Heb jij ook een puppy in huis en denk je af en toe:

“Waarom hebben we dit gedaan?”

Of: “Ik wil dit zo graag goed aanpakken, maar ik mis richting”?

• In Puppy Pack krijg je:
• duidelijke structuur voor je puppy (en je gezin)
• vaste rustmomenten en praktische bench-aanpak
• wandelen in verbinding, zonder trekken
• ondersteuning online én live
• én een community waar je niet hoeft te doen alsof het altijd vanzelf gaat

Je hoeft dit echt niet alleen te doen.

Timestamps

00:00 – Businessbesties en puppyverhaal

04:53 – “De hond komt er toch”

08:13 – Doelgerichtheid in puppytraining

12:13 – Kinderen & maturiteit in hondenopvoeding

15:32 – Waarom Kimberley een hond nam

17:02 – Structuur overdag brengt rust ’s nachts

21:36 – Puppy Pack: opvoedkeuzes en begeleiding

25:26 – Van chaos naar rust (wat werkt echt)

27:25 – Puppytraining zonder voedselbeloning

30:24 – Voor een relaxte hond in het echte leven

33:08 – Samen groeien en elkaar versterken

35:59 – Groei in community (wins & fails)

41:29 – Focus op passie én groei (met cijfers)

44:17 – Estée’s droom: hondentrimster & coach

47:28 – Ondernemen op eigen voorwaarden

51:07 – Ondernemerschap als levensoptie

52:04 – Geloof in wat mogelijk is

54:49 – Rust en afscheid bij Oscar

2026 is nog maar net gestart, en toch voelt het alsof er al veel gebeurd is. Niet in deadlines of targets — maar in beweging. Ik vertel waarom mijn missie steeds duidelijker wordt: mensen begeleiden naar een leven dat echt bij hen past, samen met hun hond.  In deze aflevering deel ik een eerlijke life update. Over groeien als hondenbaas, ondernemer en mens. Over puppyplezier, durven kiezen voor jezelf en merken hoe jouw energie rechtstreeks doorwerkt op je hond.

🐾 PRAKTISCHE PUPPY-EN WANDELTIPS

Een kleine tip die veel losmaakte:

1. neem tien minuten rust vóór je vertrekt.
2. Observeer je hond.
3. Adem zelf even.
4. Laat het tempo zakken.
5. Dat ene moment maakt het verschil tussen trekken en samenwerken.
6. Tussen reageren en afstemmen.

Je start je wandeling niet in haast, maar in afstemming — en je hond voelt dat meteen. Dit is geen aflevering met grote plannen of perfecte antwoorden. Wel één over meebewegen, ademen en jezelf toestaan om te groeien — buiten het doosje waarin je ooit bent gestapt.

DE WANDELCHALLENGE – community boven alles

Wat begon als een laagdrempelige uitnodiging om samen te wandelen, werd iets veel groters dan ik had verwacht. Zonder advertenties. Zonder druk. Met bijna 3000 deelnemers, verspreid over landen en tijdzones.

🌱 GROEIEN ALS BAAS (EN ALS ONDERNEMER)

Ik deel ook een grote stap achter de schermen: Superhond groeit, en ik nam mijn eerste vaste medewerker aan. Dat vraagt vertrouwen. Loslaten. En durven zeggen: ik hoef dit niet alleen te dragen. Hetzelfde geldt voor jou als hondenbaas. Hoe beter jij in je vel zit, hoe veiliger je hond zich voelt. Ze spiegelen ons. Altijd.

EN LOU?

Die droomt luidop. Over DJ’en. Over muziek. Over ooit meedoen aan The Masked Singer.

Het herinnert me eraan: groeien mag ook licht zijn. Speels. Onvolmaakt.

Je hoeft niet harder je best te doen.

Je hoeft niet in een doosje te passen.

Je mag kiezen voor wat klopt.

Voor beweging die voedt.

Voor een leven waarin jij én je hond kunnen ademen.

En als deze aflevering iets bij je raakte: deel ze gerust met iemand die dit ook mag horen. Kom zelf uit jouw doosje en post je luistermoment op instagram, vergeet me niet te taggen.

Timestamps

00:00 – Een nieuw jaar, maar niet met een schone lei

03:44 – De wandelchallenge: klein idee, groot effect

06:30 – Rust en verbinding met pups (en met jezelf)

12:48 – Waarom kwetsbaarheid en creativiteit samen horen

15:12 – Stoppen met duwen, beginnen met meebewegen

17:40 – Dansen, corona en energie die blijft stromen

22:29 – Je hond voelt hoe jij je voelt

25:23 – Kiezen voor jezelf, ook zonder zekerheid

Wandelen is geen to-do. Het is een ingang naar rust, helderheid en verbinding — voor jou én je hond. We gooien de druk eraf en kijken opnieuw: wat heeft écht effect?

In deze aflevering neem ik je mee in een eerlijk gesprek over goede voornemens, uitstelgedrag en de drempel om naar buiten te stappen. Over donkere dagen, volle hoofden en dat knagende schuldgevoel wanneer je denkt: “Ik zou eigenlijk moeten gaan…”

Ik deel waarom wandelen één van de krachtigste, meest onderschatte tools is voor mentale gezondheid, ontspannen hondengedrag en een sterkere band tussen baas en hond. Niet perfect. Niet elke dag hetzelfde. Wel op jouw ritme.

Je hoort wat onderzoek zegt over stressverlaging door beweging, waarom zelfs korte wandelingen al impact hebben en hoe jouw hond mee ontlaadt wanneer jij beweegt. Wandelen blijkt geen extra taak, maar net een manier om ruimte te maken — in je lijf en in je hoofd.

Ik vertel ook mijn eigen verhaal. Hoe ik stopte met alles ‘s morgens te moeten doen. Hoe ik wandelen combineerde met Lou naar school brengen. Hoe ik mezelf soms moest lostrekken van de wasmachine, het bureau, de drukte.

En hoe ik telkens frisser terugkwam. Rustiger. Zachter. Met even een hand op dat hondenkopke: “Kom vriendje, we doen dit samen.”

Er is geen juist moment. ’s Morgens, ’s middags of na het avondeten — alles is goed, zolang het bij je past. Tijd maak je niet, tijd kies je.

 We hebben het ook over vormen van beweging: wandelen, joggen, fietsen (wat mag en wat niet), en waarom sneller niet altijd beter is. Over veiligheid, verbinding en waarom sommige regels logisch zijn — en andere gewoon frustrerend. Ik snap je.

Tot slot deel ik een verhaal van een klant die jarenlang ging wandelen om anderen te ontwijken. Niet uit plezier, maar uit angst. Vandaag is dat anders. En dat is exact waar dit over gaat: van vermijden naar vertrouwen.

Deze aflevering is een uitnodiging. Niet om meer te doen. Wel om opnieuw te bewegen — samen. Doe je mee met de wandelchallenge?

Luister je dit en denk je: ja, ik wil dit… maar alleen lukt het niet altijd? Dan nodig ik je uit voor mijn gratis masterclass. Geen druk. Geen perfect plan. Wel beweging, herkenning en samenhorigheid.

✔ je hoeft het niet alleen te doen

✔ je krijgt elke dag een zachte duw

✔ je hond wordt je cheerleader

✔ jij komt terug met een helder hoofd

Timestamps

00:00 – Goede voornemens & die bekende maandag

03:40 – Het schuldgevoel als je niet vertrekt

07:05 – Waarom wandelen stress écht verlaagt (ook wetenschappelijk)

12:50 – Wat beweging doet voor je hond

15:30 – Tijd kiezen in plaats van tijd maken

18:55 – Mijn eigen wandelshift (en de wasmachine die wachtte)

22:40 – Joggen, fietsen, regels & mijn eerlijke mening

27:15 – Locatie, tijdstip en waarom donker het moeilijker maakt

30:10 – Verhaal van een klant: van vermijden naar ontspannen

34:45 – De kern: samen in beweging komen

Het is niet het ras dat je hond beperkt. Het is wat wij denken dat er niet kan. In deze aflevering praat ik met Liesbeth over leven met een hond waar meteen een etiket op geplakt wordt. Castor is een Stafford. Een hond met sterke kaken, een stoere uitstraling en — in de ogen van veel mensen — een risico.

Vanaf de eerste wandeling voelde Liesbeth het. Blikken. Vragen. Spanning. “Doet hij iets?” “Is hij wel veilig?” En vooral: wat gaan mensen denken? Die gedachten bleven niet buiten haar hoofd. Ze nestelden zich in haar lijf.

In hoe ze wandelde, hoe ze de lijn vasthield, hoe ze haar hond bekeek.

Wat als hij losloopt? Wat als hij iets doet? Liesbeth vertelt hoe die ‘wat als’-gedachten haar in controle duwden. Niet durven loslaten. Altijd scannen. En hoe Castor dat feilloos oppikte.

Pas toen ze begon te zien dat niet het ras, maar haar spanning het vertrekpunt was, kwam er ruimte voor verandering. Meer rust bij haar, werd meer rust bij Castor. Minder vasthouden, meer connectie. Loslaten — letterlijk én figuurlijk.

In deze aflevering gaat het ook over projectie. Over hoe honden soms onbewust een rol krijgen die te groot is. Castor kwam in Liesbeths leven op een moment van verlies. En pas later werd duidelijk hoeveel verantwoordelijkheid ze — zonder het te willen — bij hem had gelegd. Een hond kan veel dragen, maar hij hoeft jouw leegte niet op te vullen.

Een kantelpunt in haar verhaal was het weekend in Zeeland. Liesbeth wilde mee, maar dacht: dit kan niet met mijn hond — vanwege het ras. Ze ging toch. En ontdekte iets wat alles veranderde. Castor bleek rustiger dan verwacht. Andere mensen bleken minder bang dan gedacht. En vooral: zijzelf voelde trots.

Later kwam er nog een tweede hond: Juno, een Labrador. En hoewel het “weer een hond” was, voelde alles anders. Niet omdat Juno een ander ras had — maar omdat Liesbeth een andere baas was geworden. Ze stapte rustiger in de opvoeding. Met meer vertrouwen. Minder ‘ras-denken’.

Samen duiken we dieper in rassenvooroordelen. Wat zegt een ras écht over karakter? Wat is aangeboren — en wat is aangeleerd? Waarom gebruiken we ras zo vaak als verklaring om te stoppen met trainen, groeien of kijken?

Ze delen voorbeelden van honden die alles ‘tegenspreken’:

Duitse herders die therapiehonden worden. Sterke rassen die zacht en stabiel zijn. En hoe baasjes zichzelf — vaak onbewust — in een hokje zetten. “Het is een Stafford, dus…” “Het is een Labradoodle, dus…”

Maar opvoeding is geen vaststaand gegeven. Gedrag is geen eindpunt. Ras geeft context — geen verdict.

Voel jij herkenning? Dan weet je: je hoeft dit niet alleen uit te zoeken.

In SuperSquad en Puppy Pack kijken we niet naar etiketten, maar naar jouw hond, jouw energie, jouw leiderschap. Ontdek hoe opvoeding lichter, rustiger en vrijer kan voelen —voor jullie allebei.

Dit jaar voelde als een openbreken. Nieuwe keuzes, andere rollen, minder vaste structuren en meer vertrouwen in mijn eigen tempo. Ik deel hoe het ondernemerschap vorm kreeg, hoe wandelingen met honden me bleven gronden, waarom coaching in Zeeland zo transformerend was en hoe het Superhondhuis meer werd dan een gebouw — het werd een thuis voor baasjes die willen groeien.

Drie takeaways voor jou als je ook voelt dat het tijd is om in beweging te komen:

• Durf jezelf te laten zien. Wees volledig jezelf en ga uit je comfortzone
• Vraag hulp als het nodig is. Je hoeft het niet allemaal alleen te doen. Investeer in begeleiding, zowel praktisch als mentaal, en groei sneller en met méér plezier.
• Vier je stappen, groot of klein. Elk leermoment, elke overwinning én elke dip is het waard om bij stil te staan. Zo krijg je energie om verder te groeien.

2025 bracht onverwachte wendingen, nieuwe ritmes en een ongeziene stroom aan inzichten. In deze aflevering neem ik je mee door het jaar waarin mijn gezin, mijn trajecten, mijn coaching én mijn podcast elk hun eigen hoofdstuk kregen. Van het ontwikkelen van de Puppypack tot het openen van het Superhondhuis, van ondernemerschapslessen tot vakantie met vriendinnen — elke stap bouwde verder aan een leven dat klopt met wie ik ben.

Ben jij klaar om je eigen jaardoelen te zetten? Wat ga jij nu écht op de agenda zetten in 2026 – voor jezelf, je familie óf je hond? Wat wil jij realiseren in het nieuwe jaar? Stuur me een berichtje.

Droom groots, stap klein, maar BEWEEG. Woef you can!

Timestamps

00:00 — Waarom dit mijn wildste jaar was

03:12 — Het eerste jaar volledig weg uit het onderwijs

07:04 — Minder tijd, meer eerlijkheid: gezin & communicatie

11:45 — De tweestrijd tussen mama zijn en ondernemersdromen

15:22 — Puppypack: hoe het begon

19:31 — Supersquad & Zeeland: de kracht van een groep

24:40 — De lancering van mijn podcast

29:18 — Het live-event: magie op het podium

34:55 — Het Superhondhuis: van lege praktijk naar warme plek

39:48 — Puppyupdate (want ja, die moest erbij)

44:07 — Vakantie met vriendinnen & het eerste schoolvrije jaar

49:30 — Mastermind, Nies & durven investeren

53:18 — Wat ik meeneem naar 2026

Hoe rust, verbinding & loslaten van perfectie de sleutel zijn tot échte hondenfoto’s. Nathalie is hondenfotografe, creatieveling en iemand die honden vastlegt zoals jij ze thuis ziet: spontaan, speels, grappig, gevoelig, soms zot – maar altijd écht. Haar motto?

 “Niks moet. Amuseer u.”

• Geen stijve poses. Geen gedwongen commando’s. Geen druk.
• Wél verbinding, spel, likmomentjes met pindakaas, plezier en rust.
• Wanneer jij ontspant, gaat je hond shinen. En dat zie je in elk beeld.

In deze aflevering duik ik samen met Nathalie van Studio Oh My Dog in de wereld van spontane hondenfotografie, gedragsbegeleiding, perfectionisme, én wat honden ons leren wanneer we durven loslaten.

We praten over:

• waarom spontane fotografie altijd beter werkt dan geforceerde shoots
• waarom perfectionisme je hond blokkeert
• hoe veiligheid & structuur zorgen voor betere samenwerking
• hoe een pot pindakaas soms meer doet dan tien commando’s
• hoe honden exact spiegelen wat er in ons gebeurt
• wat de SuperHond-methode doet bij honden én baasjes
• waarom rust de grootste fotograaf is
• en hoe Nathalie haar honden Guus & Roza transformeerden van chaos naar connectie

Wat je leert in deze aflevering:

✔ Waarom perfectie loslaten zorgt voor betere foto’s én een betere relatie

Honden voelen onze druk feilloos aan. Als jij wilt dat iets “moet lukken”, komt er spanning. Laat je verwachtingen zakken → spontaan gedrag → zachtere expressies → échte connectie.

✔ Hoe pindakaas en spel je hond helpen ontspannen

Niet pushen, maar uitnodigen. Niet dwingen, maar plezier laten ontstaan.

✔ Waarom rust en veiligheid belangrijker zijn dan commando’s

• Een hond die zich veilig voelt, kan meewerken.
• Een hond die het niet aankon, moest te veel.

✔ Hoe de SuperHond-methode honden én baasjes transformeert

• Van chaos naar connectie.
• Van trekken naar ontspanning.
• Van frustratie naar vertrouwen.

✔ Tips om zelf betere foto’s te maken

• werk met likmomentjes
• fotografeer op ooghoogte
• verwacht niet dat je hond stilzit
• volg het ritme van de hond
• focus op zijn beleving, niet op jouw idee van “perfect”

Wil jij ook van chaos naar rust – net als Guus & Roza?

👉 Ontdek de PuppyPack: jouw start voor ontspannen puppy-opvoeding

→ ideaal als je een sterk fundament wil, zonder stress

Ben jij al verder maar zoek je verdieping, structuur, rust en community?

👉 Sluit je aan bij de SuperSquad: mijn begeleidingstraject voor hondenbazen die écht willen groeien

→ maandelijkse coaching

→ persoonlijke opvolging

→ diepgaande tools

→ rust & duidelijkheid in élke wandeling

Timestamps

00:00 – Spontane hondenfotografie werkt beter

Waarom natuurlijke beelden altijd winnen van perfecte poses.

05:11 – Honden: Vrijheid vs. Veiligheid

Hoe te veel én te weinig vrijheid stress kan veroorzaken.

07:34 – Rust en verbinding met honden

Waarom ontspanning het fundament is van élke samenwerking.

09:50 – Hondentraining met pindakaas

De kracht van likmomenten voor ontspanning en focus.

14:40 – Blij met ondernemerssucces en groei

Hoe Nathalie evolueerde door SuperHond en haar fotografiebedrijf.

18:49 – Guus en Roos: Onstuimige wandelingen

Haar persoonlijke verhaal – chaos, energie, overprikkeling.

20:19 – Rust dankzij hondentraining

Hoe veiligheid, duidelijkheid en structuur alles veranderden.

23:27 – Van hondenschool tot vrijheid

Waarom klassieke hondenscholen vaak tekortschieten.

27:59 – Hondentraining en Masterclass Fotografie

Voorproef van Nathalie’s masterclass in de SuperClub.

30:57 – Word lid van mijn superclub

Community, verdieping, maandelijkse experts & groei als hondenbaas.

34:07 – Hondenfotografie: Tips voor betere foto’s

Praktische hacks voor elke hondenbaas.

38:47 – Rust en verbinding met honden

De rode draad in gedrag én fotografie.

39:26 – Hondentraining & Studio Gezelligheid

Waarom de sfeer meer doet dan de setting.

De winter verandert onze dagen: minder buitenlucht, meer bezoek, warmere huizen vol geur, geluid en beweging. Honden voelen die verschuiving meteen. Ze pikken spanning op, reageren sneller op onverwachte prikkels en vinden minder vanzelf hun rust. In deze aflevering neem ik je mee door herkenbare situaties én laat ik zien hoe kleine keuzes rust, voorspelbaarheid en ontspanning terugbrengen.

Bezoek, winterdrukte en feestmomenten kunnen uitdagend zijn voor honden. Minder beweging, meer prikkels en een huis vol mensen brengen spanning in hun lichaam én in het jouwe. In deze aflevering ontdek je hoe kleine aanpassingen en rustige rituelen zorgen voor ontspanning en duidelijkheid.

We duiken in herkenbare situaties: een deurbel die net iets harder binnenkomt, kinderen die onverwacht bewegen, kerstdecoratie die lonkt, routines die verschuiven. Je hoort hoe honden reageren op deze veranderingen en hoe jij als baasje een rustpunt kan worden in alle drukte.

Ik deel praktische, haalbare strategieën die je meteen kunt toepassen: een zachte wandeling vooraf, een vaste plek die voorspelbaarheid brengt, duidelijke afspraken met je bezoekers, en genoeg ruimte voor herstel — ook voor jezelf.

En ja, we praten ook over die ene kerstbal… én over hoe verlies, liefde en groei allemaal deel zijn van samenleven met honden.

Wil je meer aan de slag met ontspannen samenleven? Ontdek mijn cursussen of stuur me een berichtje — ik denk graag met je mee.

Timestamps

00:00 – Waarom winter & feestdagen zoveel prikkels geven

03:12 – Herkenbare spanningssignalen bij honden

06:44 – Voorbeeld uit de praktijk: de kerstbal en de gevolgen

09:30 – Wat honden écht voelen wanneer bezoek binnenkomt

12:58 – Jouw energie als startpunt van rust

16:40 – Voorbereiding vóór de deurbel gaat

21:15 – Rust creëren tijdens het bezoek

25:50 – Grenzen communiceren naar gasten

29:44 – De waarde van veilige plekken en voorspelbaarheid

33:02 – Herstel na drukte: waarom rust achteraf cruciaal is

36:55 – Puppy’s, verhalen, verlies en zachtheid

40:18 – Samenvatting & warme afsluiting

“Hij doet niks!” zeg je — maar klopt dat wel? Kinderen en honden samen laten opgroeien — het lijkt vanzelfsprekend, maar in de praktijk vraagt het aandacht, rust en duidelijke communicatie.

In deze aflevering deel ik mijn inzichten uit tien jaar ervaring met gezinnen die zoeken naar balans tussen kind, hond en ouder. Ik vertel hoe angst omslaat in vertrouwen, waarom “hij doet niks” geen helpende zin is, en hoe kleine successen grote transformaties kunnen brengen.

💡 Van therapiehonden in scholen tot gezinssessies aan huis —mijn missie is helder: gezinnen helpen rust, veiligheid en verbinding te creëren, met respect voor elke hond én elk kind.

👉 Deze aflevering zit vol concrete tips over wandelen met kinderen en honden, omgaan met drukte in huis, veiligheid bij bezoek, en het leren lezen van hondensignalen.

Daarnaast deel ik een warme life-update over mijn eigen roedel — met het verhaal van Billy, de dove Australian Shepherd, en haar pups die stilaan hun weg vinden in de wereld.

Of je nu (groot)ouder bent, leerkracht, of gewoon vaak wandelt in de buurt van kinderen: deze aflevering helpt je met praktische handvaten, mildheid en bewustzijn om van jouw gezin of buurt een veilige plek te maken voor mens én hond.

Beluister de aflevering en ontdek hoe rust, vertrouwen en structuur de basis vormen van elke sterke band — op vier of twee poten.

🕓 Timestamps 

00:00 Zelf stappen zetten en trots durven zijn

05:22 Herken de chaos: hond & gezin in beweging

09:21 Kinderen en honden: veiligheid eerst

12:15 De juiste reactie in spannende situaties

15:41 Ontspannen wandelen met kind én hond

17:19 Over angst, respect en grenzen

19:36 Sociale situaties met honden leren lezen

23:57 Vertrouwen opbouwen – stap voor stap

27:27 Rust bewaren in drukke omgevingen

31:40 Gezonde pups: de eerste dierenartsbezoeken

38:30 Billy’s pups – liefde, zorg en groei

41:29 Prioriteiten stellen bij jonge honden

44:36 Puppytraining in balans: rust en regels

48:13 Kind en hond: harmonie in huis

49:18 Afsluiting met knuffels, liefde en rust

Wil jij ook meer rust en plezier in huis tussen hond en kind?

Ontdek de Super Family Edition van Superhond – de verjaardagsactie die gezinnen helpt met duidelijke regels, uitdagingen en beloningen voor hond én mens.

De voorbije weken waren een mix van intensiteit, zachtheid en groei. Een succesvolle masterclass met meer dan 500 hondenbaasjes, een wandelvakantie vol vriendschap, én… zes schattige puppy’s die het Superhondhuis letterlijk en figuurlijk vulden met leven.

In deze nieuwe aflevering van Superhond, neemt ik je mee in mijn wereld van hondentraining, ondernemen en leven in verbinding.

Ik deel openhartig hoe ik zoek naar balans tussen haar werk als hondencoach, het moederschap, en het grootbrengen van een roedel jonge honden.

De drukke weken brengen me ook inzichten — over structuur, hulp vragen, rust en leiderschap.

• Hoe het voelt om een masterclass te geven aan 500 hondenbaasjes — en waarom dat net zoveel met puppy’s als met ondernemen te maken heeft.
• Waarom hulp vragen niet alleen jou vooruithelpt, maar ook anderen de kans geeft om iets te betekenen.
• Hoe een dove hond en zes puppy’s me nog meer leerden over communicatie, grenzen en vertrouwen.
• En waarom slaap en routine voor puppy’s letterlijk het verschil maken tussen chaos en kalmte.

Ik vertel eerlijk over mijn vermoeidheid, de trots, de vreugde en de kleine ongelukjes in huis. Tegelijk laat ik zien hoe het Superhondhuis groeit — als ontmoetingsplek waar honden en baasjes leren om in verbinding te leven, niet in strijd.

Een ode aan het échte leven met honden

In deze aflevering hoor je geen perfecte plaatjes of trucjes die alles ‘magisch oplossen’. Je hoort wat er écht speelt: pupjes die leren poepen, en kinderen die meehelpen met knuffelen.

Maar vooral:

Je voelt de liefde, toewijding en verwondering.

Hoe ik mijn ondernemerschap voedt met zachtheid en discipline tegelijk.

En hoe ik elke dag leer dat rust niet iets is dat je vindt, maar iets dat je bouwt — samen met je hond, je gezin en je team.

Van puppytraining tot persoonlijke groei

Deze aflevering zit boordevol inzichten die verder gaan dan hondentraining:

• Hoe je structuur brengt zonder streng te zijn.
• Waarom rust net zo belangrijk is als spelen.
• En hoe je als ondernemer — of gewoon als mens — leert om niet alles tegelijk te willen.

Honden zijn een spiegel voor het leven:

“Als jij ontspant, ontspant je hond mee.”

Een simpele zin, maar eentje die alles samenvat.

Lou kijkt met zijn typische nieuwsgierigheid naar de zes puppy’s in huis. In zijn rubriek Lou can woef toe hoor je hoe hij hun karaktertjes ontdekt, hoe hij ze een voor een bij naam kent, en hoe hij met een mengeling van trots en afgrijzen vertelt over hun… geurige ongelukjes. Hij deelt zijn eigen logica over opvoeden — volgens Lou draait het vooral om veel slapen en veel knuffelen.

Zijn eerlijke blik zorgt elke keer opnieuw voor een glimlach: tussen alle structuur, trainingen en ondernemersplannen herinnert Lou ons eraan waarom we het eigenlijk doen — voor de pure liefde tussen mens en hond.

Timestamps

00:00 — Van masterclass naar puppy-chaos

05:08 — Waarom hulp vragen krachtig is

08:05 — De bevalling: zes puppy’s en een warme roedel

12:37 — De pups worden wakkerder (en pittiger!)

14:45 — Structuur, slaap en puppy-geluk

17:02 — Doofhond & cotreliën: wat Sophie leert van diversiteit

20:51 — Rust, balans en dankbaarheid in het Superhondhuis

Voel jij je soms machteloos tijdens het wandelen met je hond? Trekt hij aan de lijn, blaft hij naar alles wat beweegt, of lijkt ontspannen wandelen gewoon onmogelijk? Je bent zeker niet de enige. Luister en voel herkenning, verschillende hondeneigenaars delen hun eerlijke verhalen, doorbraken én praktische tips.

Beluister hoe gewone baasjes – net zoals jij – van frustratie en spanning naar rust en plezier met hun hond gingen.

Veel hondenbaasjes verlangen naar rust en verbinding tijdens de wandeling, maar botsen op:

• Honden die constant trekken aan de lijn
• Blaffen of uitvallen naar andere honden
• Stressvolle wandelingen waardoor je liever binnenblijft
• Spanningen in huis omdat jouw hond maar niet tot rust lijkt te komen
• Misschien heb jij zelfs al wandelingen uitgesteld omdat het te veel energie en frustratie kost.

In deze aflevering hoor je o.a. het verhaal van Eddy, een enthousiaste golden retriever die zijn baasje compleet uit haar comfortzone trok.

Ik deel tips en laat zien dat structuur, duidelijke grenzen en rust het verschil maken. Kleine aanpassingen zorgen vaak voor een gigantisch resultaat in het dagelijks leven.

Je ontdekt hoe luisteraars:

• Meer zelfvertrouwen kregen in het begeleiden van hun hond
• Leerden dat rust, voorspelbaarheid en grenzen de sleutel zijn tot ontspannen wandelen
• Hun hond (weer) durven loslaten tijdens een wandeling of vakantie
• Echt samen genieten, zonder schaamte of spanning
• De kracht van de community

Wat veel hondeneigenaars helpt is de Super Squad.

👉 Hier ontdek je: “Ik ben niet alleen!”

Door verhalen te delen, samen te oefenen en elkaar te motiveren, krijg je sneller resultaten. En dankzij de online modules kan je alles in je eigen tempo bekijken en herhalen.

Klaar voor een ontspannen wandeling?

Wil jij ook ervaren dat wandelen met je hond geen strijd hoeft te zijn? Dat het rustig, plezierig en verbindend kan? Zet vandaag de eerste stap:

✨ Schrijf je in voor de gratis masterclass en ontdek praktische tips, inzichten én antwoorden op jouw vragen.

Timestamps

00:00 Eddy's verhaal & eerste oplossingen

05:26 Hondengedrag en prikkelverwerking

09:22 Leren rustig blijven in uitdagende situaties

09:54 Waarom honden structuur en voorspelbaarheid nodig hebben

16:08 Zelfverzekerder worden dankzij hondencursus

19:34 Gratis masterclass van Sophie

20:43 Relaxed werken met je hond in het dagelijks leven

24:05 Ontspannen wandelen: hoe doe je dat?

26:52 Slotboodschap & uitnodiging Superhond Podcast

Angst, frustratie… en toch doorzetten. Een zoektocht naar ontspanning en connectie.

In deze aflevering deelt Ritje haar kwetsbare maar krachtige verhaal over verlies, onzekerheid en het overwinnen van haar eigen angsten dankzij begeleiding en doorzettingsvermogen. Haar traject laat prachtig zien dat een sterke connectie met je hond altijd begint bij jezelf.

Ritje is trotse hondenmama van een Dobermann. Ze nam hem in huis omdat haar man, die helaas overleed, altijd Dobermanns had. Ze hoopte dat die pup een stukje verbinding en gezelschap zou brengen, een lichtpunt in moeilijke tijden. Maar de realiteit liep anders. Ze stond letterlijk een jaar lang binnen vier muren, omdat buitengaan met haar hond te groot en te spannend leek.

In deze aflevering ontdek je 3 waardevolle inzichten voor elke hondenbaas die worstelt met angst, onzekerheid of frustratie in de opvoeding van zijn hond:

1. Verandering begint bij jezelf: Het gedrag van je hond is vaak een spiegel van je eigen emoties. Ritje ontdekte dat werken aan zelfvertrouwen en innerlijke rust automatisch zorgt voor een meer ontspannen hond.
2. Online hondencoaching werkt écht: Ondanks haar twijfels haalde Ritje enorme waarde uit online begeleiding. Het gemak van lessen terugkijken, flexibel oefenen en leren op eigen tempo bleek een keerpunt in haar relatie met haar Dobermann.
3. Groei is nooit perfect: Het pad met je hond gaat met ups en downs. Soms lukt het even niet, maar zolang je blijft oefenen en vertrouwen houdt, komt er vooruitgang. Zoals Ritje zo mooi zegt: “Alles kan, als je er maar in gelooft.”

Ben jij ook op zoek naar meer rust tijdens het wandelen, duidelijke communicatie of een betere band met je hond? Laat je inspireren door Ritje’s verhaal. Haar reis bewijst dat verandering mogelijk is, ook als je al veel geprobeerd hebt en de moed bijna opgeeft.

Je bent niet alleen! In deze podcast hoor je hoe Ritje worstelde met angst om naar buiten te gaan, dure thuistrainingen die niet hielpen, en haar scepsis over online hondentraining. Maar ook hoe ze via Instagram inspiratie vond, haar zelfvertrouwen opbouwde en uiteindelijk weer plezier ervaart met haar hond Ulko.

👉 Wil jij ook ontdekken hoe ontspannen wandelen, duidelijke communicatie en echte verbinding mogelijk zijn? Sluit je aan bij de Supersquad of volg de gratis masterclasses. Zet vandaag de eerste stap naar meer vertrouwen, rust en plezier met je hond.

Wat je uit Ritje’s verhaal kan meenemen:

• Elke stap telt, ook als het niet perfect gaat.
• Het draait niet alleen om de hond, maar vooral om jezelf als baasje.
• Hulp vragen loont, en er is altijd een weg vooruit.

Timestamps

00:00 Van angst naar actie

05:07 De angst om naar buiten te gaan

07:52 Dure thuistraining opgegeven

11:04 Inspiratie gevonden via Instagram

13:23 Online coaching als eye-opener

16:47 Hondensituatie escaleert onverwacht

20:40 Dobermann, enthousiasme en geduld

24:53 Geloven in mogelijkheden met je hond

27:24 Enthousiasme en ambassadeurschap delen

Wat ik leerde in de klas, neem ik elke dag mee in mijn coaching: duidelijke grenzen, genieten van kleine successen en altijd geloven dat er méér mogelijk is dan je denkt. Wat is er wel mogelijk?

Hier zijn drie inzichten die ik graag aan je meegeef:

• Focus op mogelijkheden: Of het nu om kinderen of honden gaat – kijk vooral naar wat er wél kan. Kleine stapjes leiden tot grote overwinningen, zowel in de klas als tijdens de training.
• Rust en structuur brengen rust en vertrouwen: Net zoals leerlingen baat hebben bij duidelijke regels en routine, zoeken honden ook naar voorspelbaarheid en houvast. Duidelijkheid geeft ontspanning!
• Je mindset als (honden)baas of leerkracht is cruciaal: Jouw vertrouwen, rust en positieve houding worden overgenomen. Zowel kinderen als honden voelen haarfijn aan wat jij uitstraalt.

We kunnen zoveel leren van de kinderen, ook in hoe dat we met onze hond moeten omgaan. Ik geef binnenkort een gratis masterclass: “5 signalen dat jouw hond overprikkeld is en wat je eraan kan doen.”

Wat kun je verwachten in deze aflevering?

• Honden als therapie en leermeesters: Ontdek hoe Sophie haar eigen honden inzette als therapiehonden in de klas en waarom dat zoveel impact had. Ze deelt praktische voorbeelden die je zo zelf kunt toepassen, zelfs als je géén leerkracht bent.
• Connectie door duidelijkheid: Waarom duidelijke structuren, rust en voorspelbaarheid niet alleen werken voor kinderen, maar ook essentieel zijn voor honden. Met slimme tips om jouw hond (en jezelf) meer rust te geven.
• Een persoonlijk (puppy)nieuwtje: Billie is zwanger! Ze neemt je mee in haar spannende eerste ervaring als ‘fokker’, met de nodige humor en openheid over wat er allemaal bij komt kijken.
• Wijsheid van een kind: Tot slot hoor je zoon Lou in ‘Lou can Woef Too’, die vlijmscherp uitlegt waarom rust en lichaamstaal zoveel beter werken met honden dan eindeloos roepen… (En hoe kinderen precies hetzelfde aanvoelen als je als volwassene niet in balans bent.

Benieuwd naar mijn kwetsbare verhaal? Luister dan naar Aflevering 5 en hoor hoe ook ik groeipijnen ervaarde en moeilijke situaties meemaakte met mijn hond Roy.

Timestamps

00:00 Mogelijkheden Zien in Beperkingen

05:40 Breder Denken Voor Hondenbazen

07:17 Positieve Mindset en Mogelijkheden

11:04 Visualiseer Succes op Eerste Schooldag

12:43 Leerkracht Met Therapiehond Ervaring

18:00 Hond Bevordert Kindergeluk en Rust

22:07 Honden en Zelfvertrouwen: Tips en Grenzen

22:46 "Regels en Structuur in de Klas"

26:09 Honden en Kinderen Lezen Lichaamstaal

30:52 Masterclass: Honden Overprikkeling Herkennen

33:45 Hondengebaren: Communicatie zonder Geluid

Laat de mening van anderen niet je dag (en die van je hond) bepalen.  Praktische tips om grenzen te stellen – Zowel aan mensen die je hond ongevraagd willen aaien als aan goedbedoelde adviezen van familie, vrienden of vreemden.

Quick tips uit de aflevering:

• Laat meningen niet binnenkomen: Leg ze op een ‘parkeerplaats’ en kies zelf wat je oppikt.
• Durf vriendelijk “nee” te zeggen: Ook als mensen hun hond willen laten snuffelen of jouw hond willen aaien. Jij mag bepalen wat er gebeurt.
• Blijf in je kracht: Jíj kent jouw hond het beste, dus vertrouw op je gevoel!

“Het is oké dat je het op jouw manier doet. Er is geen gouden standaard, want alles draait om jouw band met je hond! You do you!"

Ben je op zoek naar een stevige, comfortabele en betrouwbare lijn die jou helpt om met meer rust en controle te wandelen? De Super Trainingslijn is speciaal ontworpen om jou en je hond te ondersteunen bij elke wandeling of trainingsmoment!

Benieuwd naar het ontroerende verhaal dat ik vertel over Roy? Luister dan naar de aflevering: "Over groeipijn en falen: het verhaal dat ik nog nooit deelde #5". Het is mijn meest persoonlijke verhaal als hondencoach.

Wil je zelf met meer rust en vertrouwen op pad met je hond? Beluister de volledige aflevering en laat me gerust weten welke situaties jij herkent of hoe je omgaat met goedbedoelde (maar soms lastige) adviezen!

Timestamps

00:00 Omgaan met ongevraagde meningen

05:15 Omgaan met ongevraagde adviezen

08:28 Moment van reflectie en rust

12:41 Straatconfrontatie verstoort gemoedsrust

14:57 "Honden beter bijsturen met lijntje"

18:59 "Omgaan met meningen en donkerte"

21:53 Puppytraining: Tips voor rust en controle

26:57 Problemen delen in puppyles

28:10 Positief blijven bij kritiek

30:40 "Hond volgen: zelfzorg & geluk"