Stel je Utrecht op een zomerochtend voor.
De stad is in beweging. Fietsers trekken voorbij, winkels gaan open, iemand zet een raam op een kier, ergens ruikt het naar koffie en asfalt dat langzaam opwarmt.
Aan de Gruttersdijk staat een huis waar ooit een vrouw woonde die voor veel mensen simpelweg oma Bindi was.
Een vrouw met een geschiedenis, een naam en een bijnaam die in de stad bleef hangen.
Op donderdag 9 juni 2005 viel die routine stil.
Wat er die ochtend precies gebeurde, weet niemand met zekerheid.
Wel dat er een vrouw werd gevonden, dat haar huis sporen van geweld vertoonde en dat de waarheid bijna twintig jaar later nog altijd niet volledig naar boven is gekomen.
De tijd heeft de zaak ouder gemaakt, maar niet opgelost.
En toch blijft haar naam klinken.
In artikelen, in televisiesegmenten, in gesprekken van nabestaanden, in nieuwe oproepen om te praten.
Elke keer dat haar zaak weer opduikt, is dat een teken dat ze niet vergeten is.
Misschien is dat het enige wat een onopgeloste moord soms nog kan krijgen: geen eindpunt, maar wel herinnering.
Voor de familie is dat niet genoeg.
Zij leven niet van herinnering alleen.
Zij leven met de vraag wat er werkelijk is gebeurd, met de hoop dat iemand nog spreekt en met het besef dat de stilte lang heeft geduurd.
Maar voor de rest van ons is het een uitnodiging om te blijven kijken naar wat niet mag verdwijnen.
Een vrouw.
Een huis.
Een ochtend in juni.
En een vraag die door de jaren heen nog steeds niet beantwoord is.
Deze podcast draait puur om de feiten – geen aankleding of wat dan ook.
Bronnen
Ik vind mijn informatie vooral online, zo ook voor deze aflevering.
Muziek
De achtergrond muziek is van @soundridemusic.
