Donkerblauw Hotel de podcast

Van familie hou je onvoorwaardelijk. Maar familie kan soms ook lastig zijn. In deze aflevering bespreken Eva en Rik de relatie van Rik met zijn familie. Hij is de oppasopa van zijn kleinzoons Ben en Boris en beleeft met hen de gekste dingen. Van zijn vader en moeder heeft hij geleerd dat het kan opluchten om met je familie te kibbelen. En aan Roos, zijn dochter die op jonge leeftijd is overleden, denkt hij nog heel veel. Luister nu naar het gesprek over de liedjes ‘Welkom kleine man’, ‘Roos’ en ‘In ons gezin’. 

Montage & interview: Eva van Leeuwen

Illustratie omslag: Roman Jans

Muziek: Rik Hoogendoorn

Met dank aan: Serge Dusault

Klagen. We doen het allemaal wel eens. We zijn immers allemaal mensen. Het lucht op, maar kan ook juist sombermakend zijn. Zeker als het lastig is om los te laten. In deze aflevering bespreken Eva en Rik de liedjes ‘Mensen’, ‘Zo dom’, ‘Langs hem heen’ en ‘Donkerblauw Hotel’. Ze praten over de aard van de mens, over schande en schade en over zelfgenoegzaamheid.

Montage & interview: Eva van Leeuwen

Illustratie omslag: Roman Jans

Muziek: Rik Hoogendoorn

Met dank aan: Serge Dusault, Anke Piersma en Sophia Dragt

In deze aflevering bespreken Eva en Rik het begin van Rik's carrière. Verschillende hoogtepunten zoals de hit 'het Brommerlied' dat hij als middelbare scholier schreef, zijn eerste hoofdrol in de schoolmusical Meester Pennewip en zijn toelating tot de kleinkunstacademie komen aan bod. Ook bespreken ze de liedjes 'Wintergedicht' en 'Tsaar Nicolaas' van zijn album.

Montage & interview: Eva van Leeuwen

Illustratie omslag: Roman Jans

Muziek: Rik Hoogendoorn

Met dank aan: Serge Dusault en Anke Piersma

Acteur en zanger Rik Hoogendoorn brengt een nieuwe plaat uit: Donkerblauw Hotel. Hij gaat in gesprek over zijn liedjes met Eva van Leeuwen. Ze gaan de nummers één voor één langs en bespreken de grappige, eigenaardige, mooie en verdrietige momenten die de inspiratiebron vormden.

Montage & interview: Eva van Leeuwen

Illustratie omslag: Roman Jans

Muziek: Rik Hoogendoorn

Met dank aan: Serge Dusault