Lichter Leven Podcast

Het misverstand dat de meeste ondernemers tegenhoudt: loslaten betekent opgeven. Want loslaten klinkt passief. Soft. Alsof je achteroverleunt en hoopt dat het goed komt. Maar dat is niet wat ik bedoel.

Loslaten betekent stoppen met het krampachtig vasthouden van dingen die jij niet kunt of hoeft te controleren. Het betekent het verschil leren zien tussen wat jouw verantwoordelijkheid is en wat jouw angst is.

Want veel van wat ondernemers vasthouden onder het mom van verantwoordelijkheid, is in werkelijkheid angst. Angst dat het fout gaat als zij er niet bovenop zitten. Angst dat mensen hen niet meer nodig hebben. Angst dat ze hun waarde verliezen als ze niet de persoon zijn die alles regelt.

👉 Sturen is richting geven. 

👉 Controleren is vasthouden uit angst.

Het eerste is echt leiderschap. Het tweede is leiderschap vermomd als angst.

🎙️ In deze aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik in op de vraag die eigenlijk onder alles lag deze maand: hoe laat je controle los zonder de grip te verliezen?

Je partner kent jouw agenda beter dan jij die van hem of haar. Je partner weet wanneer je gespannen binnenkomt. Weet wanneer het beter is om niets te vragen. Weet dat de kinderen je niet moeten lastigvallen als je net thuis bent. Dat heeft niemand zo afgesproken. Dat is gewoon zo gegroeid.

En jij? Jij bent er. Lichamelijk. Je eet mee, je knikt op het juiste moment, je bent aanwezig. Maar niet echt.

Er is een versie van jou die functioneert. Die presteert en levert. En er is een versie van jou die er al heel lang niet meer echt is. Niet thuis, niet bij de mensen voor wie jij dit allemaal doet.

De mensen thuis verdienen niet de restversie van jou.

🎙️ In deze aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik in op wat controle doet met je relaties. En op het verschil tussen aanwezig zijn en echt aanwezig zijn.

Je lichaam liegt niet, maar jij luistert er al heel lang niet naar. De vermoeidheid die niet weggaat na een weekend. De spanning in je nek die er altijd is. Het korte lontje dat nergens op slaat. Het gevoel steeds 'aan' te moeten staan zonder dat je weet hoe je dat uitzet.

Dat zijn geen bijeffecten van een drukke periode. Het is een archief. Je lichaam houdt bij wat jij negeert. Alles wat je hebt doorgezet terwijl je eigenlijk moest stoppen. Alle spanning die je hebt omgezet in actie in plaats van haar te laten zakken.

Dat archief wordt altijd een keer gepresenteerd.

👉 Soms als burn-out. 

👉 Soms als een fysieke klacht die nergens op lijkt te slaan. 

👉 Soms als een moment midden in een overleg waarop je ineens niks meer voelt.

In deze aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik in op wat je lichaam je probeert te vertellen. En waarom luisteren naar jezelf een van de meest onderschatte leiderschapsvaardigheden is die er bestaat.

Er is iets wat je team niet meer tegen je zegt. Niet omdat ze het niet denken, maar omdat ze hebben geleerd dat het weinig zin heeft.

Ze weten wat je wilt horen. Ze passen zich aan. Ze vermijden de onderwerpen waarvan ze weten dat jij er anders over denkt. Ze nemen beslissingen niet, omdat ze bang zijn voor jouw reactie als het niet perfect is.

Dat noem ik op eieren lopen. Niet uit angst voor jou als mens, maar uit angst voor jouw standaard.

Het vreemde is: jij merkt het wel. Je hebt het gevoel dat je alles zelf moet doen. Dat mensen niet de verantwoordelijkheid nemen die je van ze verwacht. Misschien denk je dat het aan hen ligt.

Maar wat als het aan het klimaat ligt dat jij, misschien onbewust, hebt gecreëerd?

🎙️ In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik hier dieper op in. Wat controle doet met je team. En wat er verandert als jij verandert.

Je denkt dat controle je sterkste eigenschap is. Tot op zekere hoogte klopt dat ook. Maar er komt een moment waarop dezelfde strategie die je heeft gebracht waar je nu staat, je begint vast te zetten. Waarin de kooi die jou beschermde, je ook gevangen houdt.

Wat ooit een overlevingsstrategie was, wordt op een gegeven moment ballast. Dat ziet er zo uit:

👉 Je delegeert, maar checkt toch even. 

👉 Je geeft vertrouwen, maar trekt het terug zodra het anders loopt. 

👉 Je bent altijd aan. Altijd aan het scannen op wat er mis kan gaan.

Dat is geen daadkracht, maar een reflex. En reflexen komen ergens vandaan.

In deze aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik in op de vraag die eigenlijk onder alles ligt: waarom voelt controle als kracht, maar werkt het op een gegeven moment als een kooi?

'Ik heb alles, maar ik voel het niet.' Hij zweeg even. En toen voegde hij er bijna beschaamd aan toe: 'Dat maakt me onrustig. Want ik heb het recht niet om ontevreden te zijn.'

Luuk runt al meer dan vijftien jaar een succesvol aannemersbedrijf met een loyaal team, tevreden klanten en goede omzet. Alles klopt op papier.

Maar de voldoening van een geslaagd project duurt nog maar uren in plaats van dagen. Wat ooit energie gaf, voelt nu als iets wat gewoon gedaan moet worden.

Geen crisis, geen conflict en ook zeker geen acuut probleem. Juist dat maakt het zo verwarrend. Want hoe leg je aan de buitenwereld uit dat je je leeg voelt, terwijl alles goed gaat?

Wat Luuk ervaart, heeft een naam in de antropologie: liminaliteit. Het is de fase waarin je al wel losgekomen bent van het oude, maar het nieuwe nog niet hebt of bent. Je zweeft tussen twee werelden.

Het oude klopt niet meer en het nieuwe heeft nog geen vorm. Dat is ongemakkelijk of verwarrend. Maar het is ook precies de fase die je nodig hebt om te transformeren.

👉 Niet door een nieuw project op te starten.

👉 Niet door de leegte weg te werken met activiteit.

👉 Maar door er even in te blijven staan.

In de nieuwste aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik dieper in op het verhaal van Luuk. Over de rijkdom van een fase die je eerst alleen maar als leegte ziet.

Ze stapte mijn spreekkamer in met zongebruinde huid, sportschoenen en een paardenstaart. Ze had net te horen gekregen dat ze ongeneeslijk ziek was. En ze had 1 vraag: 'Kun jij me helpen om mijn mindset continu positief te houden?'

Yasmin is een van de mensen die ik beschrijf in mijn boek Spijtvrij ondernemen. Haar verhaal heeft mij als psycholoog en als mens gevormd. Vandaag wil ik één ding uit haar verhaal uitlichten.

Want Yasmin's grenzeloze energie, haar onverwoestbare doorzettingsvermogen, haar weigering om op te geven, dat bewonderde ik echt in haar. Maar ik wist ook: grenzeloze veerkracht heeft altijd een bron. En de vraag is wat die bron is.

Bij Yasmin, en bij veel ondernemers die ik begeleid, was die bron niet puur vrijheid of passie. Het was iets anders. Een diepere drijfveer. Een gevoel van moeten bewijzen. Van pas waardevol zijn als je presteert.

Bouwen op pijn noem ik dat. En het werkt. Tot op zekere hoogte werkt het zelfs heel goed. Maar het heeft een plafond.

👉 Niet omdat je niet goed genoeg bent.

👉 Maar omdat pijn als brandstof vroeg of laat opraakt.

In de nieuwste aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik dieper in op haar verhaal. Over wat er omhoogkomt als je niet meer kunt rennen. En over de verschuiving van bewijsdrang naar betekenis.

Pas als je huiswerk af is, mag je spelen. Kom nooit te laat. Maak geen fouten. Toon geen emoties. Timo leerde deze regels al heel vroeg in zijn leven. Niet bewust, maar zijn systeem trok ze wel degelijk als conclusie. Want zijn moeder stelde hoge eisen. 

Dus maakte hij leefregels. En die werkten. Ze maakten hem tot een uitstekende leerling. Een betrouwbare zoon. Later een bewonderde ondernemer met een strak draaiend techbedrijf. Twintig jaar lang.

Tot zijn lichaam ermee stopte. Want wat ooit bescherming bood, kan later ballast worden.

👉 De controle die hem houvast gaf, werd verstikking.

👉 De perfectie die hem veiligheid gaf, werd een gevangenis. 👉 De regel dat emoties onhandig zijn, kostte hem de verbinding met de mensen die er het meest toe deden.

Dit zie ik keer op keer bij de ondernemers die ik begeleid. Niet hetzelfde verhaal, maar hetzelfde patroon. Een leefregel die ooit slim was, die ooit zelfs noodzakelijk was en die nu ergens knelt zonder dat je precies weet waarom.

In de nieuwste aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik in op het verhaal van Timo. Over hoe zulke oude schema's eruitzien bij ondernemers. En over wat er gebeurt als je ze eindelijk durft te zien.

Hij heeft vijf bedrijven, miljoenen op de bank en een team dat hem bewondert. En toch belt hij me op een maandagochtend met deze zin: 'Het lijkt wel alsof ik alles onder controle heb, behalve mezelf.'

Dat is de zin waarmee Les 1 van mijn boek Spijtvrij ondernemen begint. En het is ook de zin die ik vaak terug hoor in mijn praktijk.

Want er is een groot verschil tussen leidinggeven en je zenuwstelsel reguleren.

👉 Je stuurt je team te hard aan. Niet omdat je dat wil, maar omdat je ooit leerde dat controle veiligheid betekent.

👉 Je vraagt geen hulp. Niet uit kracht, maar omdat je ooit leerde dat zwakte gevaarlijk is.

👉 Je neemt geen rust. Niet omdat je zo gedisciplineerd bent, maar omdat vertragen in jouw systeem voelt als risico.

Je denkt dat je leidt. Maar eigenlijk ben je een oud gevoel aan het sussen. 

Het goede nieuws: zodra je dat ziet, heb je er keuzeruimte in. Niet om anders te presteren, maar om anders naar jezelf te kijken.

In de nieuwste aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik dieper in op het verhaal van Paul. Over hoe zijn brein hem beschermde en gevangen hield. En over dat ene kleine moment tussen prikkel en reactie dat alles verandert.

'Het maakt niet uit wat ik bereik. Het voelt toch hetzelfde.' Dit is wat ik hoor van ondernemers die verder zijn gekomen dan ze ooit hadden durven dromen.

Ze hebben alles. Resultaten, erkenning en bewijs. Maar het antwoord op de vraag waarom ze doen wat ze doen, wordt steeds vager. Dit is een van de eerste signalen dat iemand te lang buiten zichzelf heeft geleefd.

Er is een verschil tussen ambitie die voortkomt uit angst en ambitie die voortkomt uit volwassenheid:

• Ambitie vanuit angst drijft je vooruit omdat stilstaan te gevaarlijk voelt. 

• Ambitie vanuit volwassenheid vraagt niet om bewijzen, maar om dieper, bewuster en echter impact te maken.

De overgang van moeten naar willen is de meest krachtige beweging. Je wilt je gezin niet alleen onderhouden, maar echt meemaken. Je wilt je bedrijf niet alleen laten groeien, maar vormgeven vanuit visie. Je wilt niet alleen succesvol zijn, maar aanwezig zijn.

Volwassen ambitie reikt verder dan jijzelf. Het bouwt aan iets wat groter is. Een nalatenschap, een voorbeeld, een bijdrage die niet stopt als jij stopt.

🎙️ In deze aflevering van de Lichter Leven Podcast behandel ik een kern uit het bonushoofdstuk van mijn boek Spijtvrij ondernemen. Speciaal voor degenen bij wie de ambitie verder reikt dan alleen spijtvrij.

Ergens onderweg zijn ze zichzelf kwijtgeraakt. Niet ineens, maar in duizenden kleine compromissen die allemaal logisch leken op het moment dat ze ze maakten.

Tot er een dag is dat ze in de spiegel kijken en denken: wie is dit eigenlijk?

Ik herken het bij ondernemers die bij mij komen. Ze zijn niet in crisis of gebroken. Maar ze komen met een diep gevoel van: dit klopt niet meer, of dit wil ik niet meer.

Functioneel leven lijkt efficiënt. Maar het holt je langzaam uit. Je raakt verwijderd van jezelf. En vervolgens van de mensen die het meest belangrijk voor je zijn.

Het gevaar is dat je niet voelt dat je verdwijnt. Je voelt alleen dat je doorgaat.

Wat ik keer op keer zie bij de ondernemers die ik begeleid: als ze stoppen met leven vanuit verplichting en beginnen vanuit waarden die echt van hen zijn, zakt het bedrijf niet in. Integendeel. Hun team reageert anders. Hun gezin krijgt een ander mens terug. Aanwezig, warm en echt.

Je hoeft niet te kiezen tussen je bedrijf en je leven. Je moet ophouden ze als concurrenten te zien.

🎙️ In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast deel ik les 7 uit mijn boek Spijtvrij ondernemen. De laatste les, en misschien wel de meest fundamentele.

Je bent moe. Niet de moeheid van een drukke week, maar een diepere moeheid. Die niet weggaat met slaap. Je hebt een kort lontje. Je werkt door, maar het voedt je niet meer.

Wat doen de meeste ondernemers op dat moment? Ze gaan harder werken.

Want actie voelt veiliger dan twijfel. Bezig zijn voelt beter dan voelen. Resultaat afstrepen geeft direct dopamine. Stilstaan geeft onrust.

Maar harder gaan lost niets op. Het is geen kracht. Het is vlucht.

Grootser presteren begint niet met harder gaan. Het begint met de vraag: wat houdt mij eigenlijk klein?

Angst houdt je altijd kleiner dan je daadwerkelijk bent. De angst om door de mand te vallen. Om je waarde te verliezen als je het gaspedaal loslaat. Als je die rem durft los te laten? Dan ontdek je dat er een vorm van presteren bestaat die je niet uitput, maar die je voedt.

🎙️ In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast deel ik les 6 uit mijn boek Spijtvrij ondernemen. Over hoe je grootser presteert door niet harder, maar eerlijker te gaan.

Van buiten klopt alles. Bedrijf draait, agenda bomvol en de resultaten spreken voor zichzelf. Toch loop je soms door je eigen huis en denk je: is dit het nou?

Niet als klacht. Niet als crisis. Maar als een fluistering die je niet helemaal kunt wegdrukken.

Ik hoor het keer op keer van de ondernemers die bij mij komen. Ze zijn succesvol. Echt succesvol. Maar het succes landt niet.

Ergens, al vroeg in je leven, heb je geleerd dat je waardevol bent als je presteert. Dus bouw je een bedrijf. Het werkt. Maar terwijl je bouwt, sluit je tegelijkertijd iets af. Je gevoel, je kwetsbaarheid en alles wat traag en onhandig is.

Je wordt succesvol aan de buitenkant. En langzaam leger aan de binnenkant.

Dat gat is niet vanzelfsprekend. Het is ergens ontstaan. En het is ook te dichten.

Niet door meer te bereiken. Maar door te durven voelen wat je probeert te bereiken. En of dat nog steeds van jou is.

🎙️ In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast deel ik les 5 uit mijn boek Spijtvrij ondernemen. Over het verschil tussen zichtbaar succesvol zijn en het vanbinnen ook echt voelen.

Later, als het bedrijf stabiel is. Later, als ik deze mijlpaal heb bereikt. Later, als de kinderen groter zijn. Later, als ik het bedrijf heb verkocht.

Later.

Veel ondernemers leven voor later.

Maar later komt niet. Of het komt anders dan gedacht. Of het komt te laat.

Spijtvrij ondernemen betekent: leven terwijl je bouwt. Niet bouwen om ooit te kunnen leven.

De vraag is niet: wat wil ik later doen?

De vraag is: wat wil ik nu?

🎙️ In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast deel ik een variant van les 4 uit mijn boek. Over de illusie van later en de rijkdom van nu.

Ik zie het regelmatig. Een ondernemer die groeit, steeds meer omzet draait en steeds succesvoller wordt. En dan gebeurt er iets. Een grote klant valt weg, een top medewerker vertrekt of de groei stopt.

Toeval? Soms. Maar vaak niet.

Want als je goed kijkt, zie je een patroon.

Dit is het succesplafond.

Door je plafond heen breken doe je niet door harder te duwen. Maar door te begrijpen wat je tegenhoudt. Door jezelf toestemming te geven om groter te zijn.

🎙️ In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast bespreek ik les 3 uit mijn boek: hoe je je eigen succesplafond herkent en doorbreekt.

Waarom doe je wat je doet? Niet wat je doet, maar waarom? De meeste ondernemers hebben daar een antwoord op, zoals vrijheid, impact of iets moois bouwen. Maar als je echt gaat graven, kom je vaak iets anders tegen.

Dit zijn de onzichtbare ketens. De drijfveren onder de drijfveren.

Dat is geen vrijheid. Dat is gevangenschap in een mooi jasje.

Bevrijding begint met bewustwording. Met het onder ogen komen van je eigen geschiedenis. Niet om in het verleden te blijven hangen. Maar om te begrijpen hoe het verleden je heden kleurt.

Als je begrijpt waarom je doet wat je doet, kun je kiezen. Wil ik dit nog steeds? Of is het tijd voor iets anders?

🎙️ In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast deel ik les 2 uit mijn boek. Over de onzichtbare ketens die je binden en hoe je ze doorbreekt.

Je ligt in bed. Het is laat en je bent moe. Maar je hoofd draait door. Over dat gesprek van vandaag. Over die beslissing die je moet nemen. Over wat je morgen allemaal moet doen. Je denkt: als ik nu maar even kan stoppen met denken, dan kan ik slapen. Maar stoppen lukt niet.

Dit is het brein van de ondernemer. Altijd aan. Altijd analyseren. Altijd vooruit kijken.

Het is precies dit brein dat je heeft gebracht waar je nu bent. Je vermogen om te denken, te plannen, te strategiseren, dat is je kracht. Maar datzelfde brein is ook je valkuil.

Want een brein dat nooit stopt, put je uit. Het houdt je weg van het moment. Het snijdt je af van je gevoel, je intuïtie en je lichaam.

Je denkt dat je alles onder controle hebt. Maar ondertussen word je geleefd door je gedachten. Terwijl deze gedachten geen feiten zijn.

Effectiever denken betekent niet: harder denken. Het betekent: bewuster denken. Weten wanneer je brein je dient. En wanneer het je saboteert.

🎙️ In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast ga ik dieper in op les 1 uit mijn boek Spijtvrij ondernemen: hoe je je denkkracht voor je laat werken in plaats van tegen je.

Deze maand verschijnt mijn boek. 'Spijtvrij ondernemen'. Dit is wat ik geleerd heb:

1. Over schrijven. Het gaat niet om inspiratie, maar om discipline. En dat is iets positiefs.

2. Over mezelf. Ik ben creatiever dan ik dacht. en vasthoudend zijn is een kracht.

3. Over het grotere plaatje. Dit boek is een begin, geen eindpunt. Het is een manier om mijn missie te verspreiden. Er zullen andere volgen.

Ik geloof meer dan ooit in de boodschap: 

Je kunt succesvol én spijtvrij leven. Je kunt ambitie en aanwezigheid combineren. Je kunt een bedrijf bouwen zonder jezelf te verliezen.

Voor iedereen die dat wil maar niet weet hoe: dit boek is voor jou.

🎙️ In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast kijk ik terug op het hele proces.

Over een paar weken verschijnt mijn boek. Ik ben zenuwachtig. En dat is precies goed. Want een boek lanceren is jezelf kwetsbaar maken. Op grote schaal. Publiekelijk. Mensen gaan het lezen. Beoordelen. Er iets van vinden. Er komt kritiek. Er komt lof. Alles wordt zichtbaar.

Hoe bereid je je daarop voor?

Door te accepteren dat het erbij hoort. Kritiek hoort bij creëren. Niet iedereen gaat het mooi vinden. Het is ook niet voor iedereen geschreven. En door te onthouden waarom je dit doet. Niet voor de complimenten. Maar omdat je gelooft dat het verhaal verteld moet worden.

Als dát de kern is, kun je de rest aan.

🎙️ In de nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast deel ik hoe ik de lancering voorbereid. Praktisch én mentaal.

Er worden elk jaar duizenden boeken gepubliceerd. De meeste verdwijnen. Niet omdat ze slecht zijn. Maar omdat niemand ze vindt. Positionering en marketing. Daar blijkt het om te gaan.

In welk schap ligt je boek? Business? Psychologie? Zelfhulp? Elk schap heeft een ander publiek. Ik koos voor business met een psychologische insteek. Omdat mijn lezers ondernemers zijn. Maar ze zoeken iets diepers dan de zoveelste strategie.

Dat is de niche: businessboeken voor ondernemers die voelen dat succes alleen niet genoeg is. Positionering is wat mij betreft geen trucje, maar helderheid. Over wat je maakt, voor wie en waarom.

🎙️ In de nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast vertel ik hoe ik 'Spijtvrij ondernemen' heb gepositioneerd. En welke vragen mij hielpen om scherp te krijgen voor wie dit boek is.

Welk papier? Mat of glanzend? Hardcover of paperback? Kleur of alleen zwart-wit? Keuzes die niets met de tekst te maken hebben. Maar alles met het boek. Want een boek is ook een object. Hoe het voelt en eruitziet, bepaalt mee hoe het gelezen wordt.

Dit verraste me. Hoeveel er komt kijken nadat je klaar bent met schrijven. Eindredactie. Vormgeving. Omslag. Drukwerk. Elke stap vraagt beslissingen.

Ik koos voor een stijl die past bij de boodschap: rust, kwaliteit, diepgang. Geen schreeuwerige kleuren. Geen goedkope materialen. Want alles communiceert. Ook de dingen die je niet bewust opmerkt.

🎙️ In de nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast neem ik je mee in wat er gebeurt nadat het manuscript af is. Van tekst naar tastbaar product.

Het perfectiebeest fluistert dat het nog niet goed genoeg is. Nog even wachten. Nog één ronde. Het klinkt alsof het om kwaliteit geeft. Maar eigenlijk gaat het om angst.

Angst om gezien te worden. Om beoordeeld te worden en om te falen. Zolang je boek niet af is, kan het niet afgekeurd worden. Zolang je blijft sleutelen, blijf je veilig.

Maar op een gegeven moment moet je zeggen: dit is het. Niet perfect, maar af. Niet foutloos, maar klaar. Want pas als je loslaat, kan het zijn werk doen. Pas als je het uit handen geeft, kan het mensen raken.

🎙️ In de nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast vertel ik over de eindsprint. Over wanneer het af is. En over de kunst van het loslaten.

'Dit hoofdstuk werkt niet.' Mijn eerste reactie: verdedigen. Mijn tweede reactie: luisteren. Feedback ontvangen is soms moeilijk. Zeker als je iets hebt gemaakt waar je een deel van jezelf in hebt gestopt.

'Dit werkt niet' hoort je brein als 'jij werkt niet'. Dat is niet rationeel. Maar het is wel menselijk.

Ik heb geleerd dat er twee soorten feedback zijn.

1. De eerste maakt je werk beter. Specifiek, constructief, gericht op het resultaat. Dit is een cadeau, ook al voelt het even niet zo.

2. De tweede gaat over smaak. 'Ik zou dit anders doen.' Legitiem, maar niet altijd relevant. Jouw werk is niet voor iedereen.

De kunst is het verschil herkennen.

In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast deel ik hoe ik met feedback omga. En hoe je kunt leren om het te ontvangen zonder jezelf te verliezen.

Ik heb hele hoofdstukken geschrapt. Duizenden woorden die niemand ooit zal lezen. Eén hoofdstuk ging over mijn eigen reis met prestatiedrang. Persoonlijk. Eerlijk. Goed geschreven, vond ik zelf.

Maar het paste niet. Het onderbrak de flow. Het ging te veel over mij, te weinig over de lezer. Dus schrapte ik het. Dat deed pijn. Want je raakt gehecht aan je woorden. Je hebt er uren aan besteed. Je vindt het mooi. Maar schrappen is geen falen. Het is verfijnen. Een beeldhouwer haalt ook weg wat niet bij het beeld hoort. Het weghalen is net zo creatief als het toevoegen.

Dit geldt niet alleen voor schrijven. In je bedrijf, in je leven: soms is schrappen de belangrijkste stap vooruit. Projecten stoppen. Relaties loslaten. Gewoontes opgeven.

Minder, maar beter.

In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast deel ik wat ik heb geschrapt, waarom, en hoe je leert om los te laten.

Een boek schrijven dat alleen over het boek gaat, is een gemiste kans. Dat besefte ik halverwege het schrijfproces. Ik schreef 'Spijtvrij ondernemen' omdat ik een verhaal wil vertellen. De spijt die ik hoorde bij ondernemers aan het einde van hun leven. De patronen en de lessen.

Maar ergens onderweg zag ik: dit boek staat niet op zichzelf.

Het is onderdeel van iets groters. Van mijn missie om ondernemers te helpen niet alleen succesvol, maar ook spijtvrij te leven.

Die realisatie veranderde hoe ik schreef. Niet: hoe maak ik dit boek zo goed mogelijk? Maar: hoe draagt dit boek bij aan de beweging die ik wil creëren?

Dat is geen truc om meer te verkopen. Het is strategie om meer impact te maken.

In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast vertel ik hoe ik mijn boek heb gepositioneerd binnen mijn bredere missie. En welke vragen ik mezelf stelde om dat helder te krijgen. Vanuit strategie, niet om berekenend te zijn.

Je pitcht niet je idee. Je pitcht jezelf. Dat besefte ik toen ik mijn boek aan mijn uitgever presenteerde. Ze luisterde naar mijn verhaal. Maar ze keek naar mij. Leeft zij haar verhaal? Kan zij dit waarmaken? Heeft zij het doorzettingsvermogen? Straalt zij uit wat ze belooft?

Dit geldt voor elke pitch. Elke klantgesprek. Elke samenwerking. Mensen investeren niet in ideeën. Ze investeren in mensen.

Wat ik leerde:

→ Wees specifiek. Niet 'dit boek is voor ondernemers'. Maar: 'voor ondernemers tussen 35-55 die succesvol zijn maar van binnen leeg voelen'.

→ Ken je waarom. Niet alleen waarom dit bestaat. Maar waarom jij de persoon bent om het te maken.

→ Pitch vanuit overtuiging, niet vanuit bewijsdrang. Je biedt iets aan, je vraagt geen gunst.

🎙️ In deze nieuwe aflevering van de Lichter Leven Podcast deel ik mijn pitchlessen. En hoe die gelden voor elk moment waarop je iets vraagt.

De eerste uitgever zei nee. De tweede ook. Dat deed pijn. Want je stopt zoveel van jezelf in zo'n voorstel. Dit hoorde ik van een mede-ondernemer. Het leerde hem iets belangrijks:

Een nee zegt niets over de kwaliteit van je idee. Het zegt iets over fit. Over timing. Over wat die uitgever op dat moment zoekt. Dit geldt voor elk 'nee' dat je krijgt als ondernemer. De klant die niet koopt. De investeerder die afzegt. De samenwerking die niet doorgaat.

Het is zelden een oordeel over jouw waarde. Het is een mismatch. Niet meer, niet minder.

Wat hij ook leerde: doorgaan is niet hetzelfde als blind volhouden. Na elke afwijzing vroeg hij: waarom? Niet om te discussiëren. Maar om te leren. Om zijn voorstel scherper te maken.

Bij mij liep dit proces totaal anders.

In deze aflevering van de Lichter Leven Podcast vertel ik het hele verhaal over hoe ik mijn uitgever vond.

De dagen dat ik niet wil schrijven zijn de belangrijkste. Klinkt tegenstrijdig, maar het is waar. Op die dagen is de weerstand het grootst. De stem die zegt: het is toch niet goed genoeg. De verleiding om iets anders te doen. De twijfel of dit boek er wel moet komen.

Maar juist die dagen bepalen of het boek er komt of niet. Want als je alleen schrijft wanneer je geïnspireerd bent, schrijf je misschien een paar keer per maand. Dat is niet genoeg voor een boek.

Wat wel werkt:

→ Een vaste tijd. Niet 'als ik tijd heb'. Maar: dit is wanneer ik schrijf.

→ Lage verwachtingen. Niet 'dit hoofdstuk moet af'. Maar: 30 minuten schrijven, wat er ook uitkomt.

→ De weerstand accepteren. Het gaat niet weg. Je leert ermee te werken.

Dit geldt niet alleen voor schrijven. Dit geldt voor elk project dat ertoe doet.

In deze aflevering van de Lichter Leven Podcast deel ik mijn schrijfroutine en hoe ik omga met de moeilijke dagen.

Een boekidee kiezen voelde als trouwen. Je kiest er één. En laat de rest los. Ik had veel ideeën. Onderwerpen waar ik over kon schrijven. Verhalen die ik kon vertellen. Lessen die ik kon delen. Maar een boek schrijven kost maanden. Je moet er elke dag aan werken. Je moet er achter blijven staan, ook als het moeilijk wordt.

De vraag die mij hielp kiezen: waar voel ik urgentie? Niet interesse. Niet expertise. Urgentie.

Het gevoel dat dit verhaal verteld móét worden. Dat het niet kan wachten. Dat het groter is dan een podcast of een post.

Dat gevoel had ik bij 'Spijtvrij ondernemen'. De verhalen van ondernemers in hun laatste levensfase lieten me niet los. Die spijt. Die patronen. Die wens om het anders te hebben gedaan. Dát moest een boek worden.

In deze aflevering van de Lichter Leven Podcast vertel ik hoe ik van vaag idee naar scherpe belofte ging.

Ik schrijf mijn eerste boek. Dit is waarom. In april 2026 verschijnt 'Spijtvrij ondernemen'.

Een boek voor ondernemers en leiders die succesvol zijn aan de buitenkant, maar van binnen voelen dat er iets mist. Die hard werken, veel presteren, maar ondertussen de dingen missen die er echt toe doen.

Waarom dit boek?

Omdat ik jarenlang mensen begeleidde in de laatste fase van hun leven. En steeds weer dezelfde spijt hoorde. Dezelfde patronen zag. Dezelfde wens: 'Had ik maar eerder...'

Die verhalen lieten me niet meer los.

In 7 lessen vertaal ik deze inzichten naar het leven van de ondernemer van vandaag. Zodat je nu nog de keuze hebt. Zodat je niet hoeft te wachten tot het te laat is.

In de deze aflevering van de Lichter Leven Podcast vertel ik het hele verhaal: waarom ik besloot dit boek te schrijven, wat de persoonlijke aanleiding was, en welke urgentie ik voel.