Gelukkig zijn ze er nog, de mensen die hun mond opendoen, hun visie, gedachten en dromen met ons delen, zich mengen in het publieke debat of zonder enige terughoudendheid het openbare toneel betreden. Mischa Blok gaat op zoek naar de drijfveren van deze mensen door middel van een echt en gelijkwaardig gesprek. Oprechte interesse. Geen draaiboek, geen enkele vraag op papier. Een uur lang met één gast de diepte in, een reis langs inzichten en kwetsbaarheden. Persoonlijke gesprekken met verrassende wendingen die zowel de gast als de presentator ontregelen.
Hij is al meer dan twintig jaar strafrechtadvocaat en staat verdachten bij in zaken waar heel Nederland een mening over heeft.
Van grote moord- en drugszaken tot de explosie aan de Tarwekamp, de zaak rond Inez Weski en onlangs nog het kort geding rond de concerten van Ye. Regelmatig schuift hij aan in talkshows om het recht uit te leggen, maar zelf zegt hij vooral geïnteresseerd te zijn in de mens achter het dossier.
Waarom kiest iemand een verkeerde afslag? En wat doet een samenleving met mensen die al veroordeeld lijken voordat een rechter zich heeft uitgesproken? Vandaag is mijn gast: Anis Boumanjal.
Hij behoort tot een nieuwe generatie journalisten die ingewikkeld nieuws begrijpelijk wil maken.
Als presentator van De Marker van BNNVARA won hij op jonge leeftijd de Philip Bloemendal Prijs, de belangrijkste onderscheiding voor jong journalistiek presentatietalent.
Maar onlangs besloot hij niet alleen verslag te doen van het nieuws. Hij stapte aan boord van de Flotilla, op weg naar Gaza. Niet als activist, maar als journalist. Omdat hij met eigen ogen wilde zien wat er gebeurde en een verhaal wilde maken dat volgens hem nog niet verteld was. Die reis eindigde met een onderschepping door het Israëlische leger, een arrestatie en een documentaire die veel losmaakt.
Ze staat al meer dan dertig jaar op het toneel en voor de camera. Als actrice, schrijver en theatermaker vertelt ze verhalen die raken en aan het denken zetten. Voor haar indrukwekkende rol in Moeder van Europa is ze dit jaar genomineerd voor een Theo d'Or, de hoogste toneelonderscheiding van Nederland.
Maar achter al die rollen schuilt ook een vrouw met een diepe verbondenheid met Suriname en een grote liefde voor verhalen die niet vergeten mogen worden.
Vandaag is Manoushka Zeegelaar Breeveld mijn gast.
Voetbal is voor mijn gast zelden alleen voetbal. Achter een wedstrijd ziet hij verhalen over identiteit, trots, teleurstelling en thuiskomen. Als journalist werkte hij achter de schermen bij programma's als Pauw en Studio Voetbal, maar met zijn eigen online talkshow Mocro Inside vond hij uiteindelijk zijn eigen stem. Een plek waar voetbal het vertrekpunt is, maar het gesprek vaak ergens heel anders eindigt.
Met de Loverboy-films bewees hij dat je met een klein budget een miljoenenpubliek kunt bereiken en een maatschappelijk gesprek kunt aanjagen. Daarnaast ken je hem als acteur uit onder meer Mocro Maffia, De Zwarte Tulp en op het toneel naast Huub Stapel.
Hij gelooft dat je niet moet focussen op succes, maar op het verhaal want maakt iets los bij het publiek.
Mitchell Esajas zegt dat activisme in zijn DNA zit. Al jaren zet hij zich in voor een eerlijker verhaal over de Nederlandse geschiedenis. Met The Black Archives verzamelt hij verhalen die lang onderbelicht bleven,
hij werd het gezicht van protesten en gesprekken over racisme en het slavernijverleden en voor zijn inzet werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Maar achter iedere missie zit ook een mens. Wat drijft iemand om zich jarenlang uit te spreken, ook als de wind tegenstaat?
Vandaag wil ik niet alleen de activist leren kennen, maar vooral de mens.
Zijn nieuwste roman is een reconstructie van een stukgelopen liefde. Sowieso is hij van het terugkijken, met als doel: begrijpen en vastleggen. We spreken over de stand van de satire, over uit het lood staan en erkenning.
Ze wilde Emma Watson ontmoeten. En dat niet alleen. Ze wilde ook nog vrienden met haar worden. We spreken over de duurzame bewondering, over jezelf voor de gek houden en de maakbaarheid van het leven, die dus vies tegenvalt.
Eigenlijk is het heel eenvoudig. Men neme een tafel. Het nieuws van de dag. Spraakmakende gasten. En ja, er mag vaker gelachen worden. We luisteren naar Rihanna en Barbara, we spreken over de liefde en er is een antwoord op de grote vraag: keert ze wel of niet terug bij Business Class?
Hoe heeft het fout kunnen gaan? En: is er een weg terug? We spreken over het niet inlichten van de slachtoffers wat betreft zijn voorstelling, over de schadevergoeding die hij moest betalen, over die man met die zonnebril bij de rechtbank en over vergeving.
Stilte. Dat was nodig om weer geluid te kunnen maken. We spreken over zijn twee thuislanden, zijn dromen en de dromen van zijn vader. Over Bad Bunny en over Marc Anthony. En tot slot: el amor!
Geld begrijpelijker maken, dat is zijn missie. En die missie begon aan de keukentafel van zijn ouders, toen hij ontdekte hoeveel toeslagen ze waren misgelopen. We spreken over waarden, over rijkdom, over financiële vrijheid en over vervulde dromen.
Hij kiest een voertuig dat zijn verhaal letterlijk kan dragen. Dat kan een roodzwarte wielrenfiets zijn. Of een groene Subaru. En dan op reis. Het confronterende besef dat je overal jezelf mee naartoe neemt. En de troostende ontdekking dat je altijd iets vindt waarvan je nog niet wist dat je het kwijt was.
Over het overwinnen van je angsten, het veranderen van mechanismen die je niets opleveren, ontdekken wat je écht gelukkig maakt, je dromen verwezenlijken én het vinden van nieuwe dromen.
Mijn gast verloor haar baan, haar kinderen gingen het huis uit en ineens zat ze op een retreat in Thailand met een vraag waar geen Google-zoekopdracht antwoord op geeft: wie ben ik nog als alles verandert?
Esther Goedegebuure was medeoprichter van JAN Magazine, jarenlang hoofdredacteur en besloot na een onverwachte wending in haar leven boeken te gaan schrijven. Na Moeders richt ze zich nu op de mannen.
Voor haar nieuwe boek Vaders sprak ze met onder anderen Kluun, Bart Chabot, Özcan Akyol en Sander Schimmelpenninck over opvoeden, emoties, tekortschieten en de vraag hoe je een goede vader wordt.
Ze ontving de Els Borst Oeuvreprijs voor haar strijd voor een rookvrije generatie. Hoe houdt ze de moed erin? We spreken over de vape-epidemie: hoe ga je als ouder het gesprek aan met je kind?
We voerden een rundfunkiaans gesprek over zijn perfecte jeugd, de nieuwe voorstelling Wagyu, de vervuiling van de Nederlandse taal en over de grenzen van humor.
Hij zag het al heel lang aankomen: de deelname van zijn geboorte-eiland aan het WK. In zijn documentaire is te zien wat dat teweegbrengt: de Blue Wave. We spreken over het claimen van je Nederlanderschap, over Vandaag Inside en natuurlijk doet hij ook een voorspelling over het WK-verloop!
Ze schreef een boek over hoe ze zelf naar films kijkt. En hoe jij naar films zou kunnen kijken. Of niet, want 'je neemt altijd je eigen hoofd mee'. We spreken over de onbevangen blik, over het begrip literatuur en over de levenslessen die ze uit boeken heeft gehaald: 'De essentie in dit leven zijn altijd andere mensen.'
We spreken over zijn serie 'Mocros', over diversiteit, de verantwoordelijkheid die je kunt voelen als je wél zichtbaar bent, over zijn liefde voor film, en over de schreeuw die je diep van binnen voelt en die een weg naar buiten zoekt.
Binnenkort ontvangt hij de Ere Zilveren Reissmicrofoon. We spreken over fantasie, over de radiowereld, over het vinden van je eigen radiostem. En over de keerzijde van verbeeldingskracht.
We spreken over het verhaal achter de wijn, over zijn geloof, over Harry Mens. We proeven een witte, we luisteren naar Roon Staal en hij creëert ter plekke de nieuwe zomertrend.
Natuurlijk spreken we over de traan. Hoe die ruikt, hoe die naar buiten komt, wat die betekent. Over het verschil tussen mannen en vrouwen. En hoe emoties bepalen wat we doen én wie we zijn.
Ze zet haar worstelingen - groot én klein - om in liedjes en nu is er ook haar eerste theatervoorstelling. We spreken over existentiële twijfels, haar talent om schaamteloos te zijn, de schoonheid van ongemak en een mini-workshop 'zo blijf je vrienden met mensen die al kinderen hebben'.
